08th Sep2011

Zon, zee en wijsheid

by Irene van Nispen Kress

greece-tablet.jpgolympia-pilars.jpg
Meestal is een zomervakantie niet echt iets om over te schrijven, behalve op een ansichtkaart.
Deze keer valt er meer over te zeggen dan ‘het is hier heerlijk’ en ‘wij hebben hier wel mooi weer ;-p’.
We waren in Griekenland, Epiduaros. Een dorpje in de Peleponessos 2,5 uur rijden van Athene.
Om van zon, zee en lekker eten te genieten, maar ook om een filosofiecursus te doen aan de de Academia Epidauros.
De lessen werden gegeven door een Italiaanse, een Spaanse en een Tsjechische professor: Francesco Fronterotta, Francisco Lisi en Thomas Szlezák ( zie foto hieronder).

Filosofie van de oude Grieken en nu

thomas-slezak.jpg
Alles wat ik vroeger heb geleerd over de Grieken en hun filosofie bleek behoorlijk weggezakt. Bovendien merkte ik dat het nu echt interessant is om de gedachten en meningen van de Grieken van toen te weten, en dit in deze tijd neer te zetten.
Zo betekent ‘sophos’ wijsheid bij de pre-socratische filosofen. Maar wijsheid was toen wel iets anders dan nu: toen betekende wijsheid dat je wist hoe iets te doen. Op het gebied van wetenschap, maar ook op het gebied van techniek. Een ambachtsman viel hier ook onder. Nu worden die niet gezien als mensen die echt iets kunnen. Al moet ik inderdaad wel zeggen dat dit helaas wel vaak klopt. Bar weinig ambachtsmensen kunnen tegenwoordig nog onder de oude griekse definitie vallen denk ik. Je vak zo door en door beheersen als een wapensmid destijds, komt niet meer veel voor. Voor een deel is dat te begrijpen. (En dan bedoel ik niet de klusjes’man’ die denkt dat ie wat kan). Er verandert inhoudelijk en technisch teveel waardoor niemand zich meer zo kan inzetten om een bepaalde serie technieken onder de knie te krijgen. De wereld is enorm groot en complex geworden. Je kunt vaak in je eentje vaak niet meer een heel vak beheersen. Ook omdat het niet efficiënt kan zijn. Verder is er ook te weinig interesse voor vanuit de markt. Al begint men een goed (hand)gemaakt product steeds meer te waarderen. En ambachts’man’ worden doe je vanuit passie tegenwoordig.

Betrouwbare kennis

‘Polymathos’ is ook iets interessants: ‘mathos’ betekent kennis. En ‘poly’ is teveel. Zij gaan er niet vanuit dat je te veel kunt weten, maar bedoelen dat je als je veel weet, je dit van anderen moet hebben vernomen. En de enige ware kennis bestaat uit eigen ervaring. De pre-Socraten maakten een verschil tussen de kennis opgedaan door erover te horen en zelf opgedane kennis door zelf te ervaren.
Tja, wel interessant om over na te denken in deze tijd, met al die media zin-en-onzin, al die napraterij. Dubieuze boeken- internet- en reclame’wijsheid’. De steeds vaker opduikende vraag van wat er nou eigenlijk waar is van wat je op allerlei plekken leest en hoort. De tendens om vooral te vertrouwen op dat wat je ‘vrienden’ vinden in de sociale netwerken.

mycene.jpg

Gelukkig zijn

Ik ging me beseffen dat de huidige economie gebaseerd is op de ontevredenheid van mensen. Op het altijd letten op wat je niet hebt en bent. Dit stimuleert de verkoop van producten en diensten.
Maar het staat wel je eigenwaarde en je geluk in de weg. Blij zijn met wie je bent en wat je hebt, maakt je gelukkig. En is heel goedkoop. (ok, op de psychiater na dan ;-))
Maar economisch niet interessant, tenminste niet volgens de meeste businessmodellen.

15th Jun2011

Goeie grap

by Irene van Nispen Kress

Einstein komt de hemel binnen en kan eindelijk God ontmoeten.
Zodra hij tot hem wordt toegelaten zegt hij:
‘Mijn hele leven heb ik erover nagedacht volgens welke principes jij alles in elkaar hebt gezet.
Wat is het model dat jij hebt gebruikt?’
God zegt:’ Dat is heel eenvoudig’. Hij gaat naar een bord en schrijft een hele lange formule op. Einstein loopt naar het bord en zegt:’ Neem me niet kwalijk maar hier zit een fout en die fout herhaalt zich telkens.’ en God zegt: ‘Precies ja!’

Deze mop vertelde de Poolse dichteres Wislawa Szymborska (Nobelprijswinnaar van de literatuur in 1996) in de film die over haar gemaakt werd en gisteren werd uitgezonden in ‘Het uur van de wolf’.

18th Mrt2011

Quote of the day

by Irene van Nispen Kress

To the world you
may be just one
person, but to one
person you may
be the world.

Josephine Billings

10th Jun2010

Filosofie en de uitgangspunten van links en rechts

by Irene van Nispen Kress

Ik had het artikel al een tijdje uitgescheurd, omdat ik het inspirerend vond, al wist ik niet meteen wat ik er nou van vond. Het stelde me op een bepaalde manier gerust misschien zelfs wel. Het gaat om een artikel dat ik las in de NRC next van 27 mei jl :” In deze mediacratie moet je goed zijn in soundbites”. Vaak heeft ‘links’ hier meer moeite mee dan ‘rechts’.
Vandaag, de dag na de verkiezingen, met een lastige kabinetsformatie in zicht, heel leuk om je te realiseren wie er nou eigenlijk tegenover elkaar zitten.
Welke gedachtengangen nou eigenlijk gecombineerd dienen te worden.

De gedachtengang achter links en rechts

coca-cola-popdame300.jpgEr wordt gesteld dat de tegenstelling tussen links en rechts bijna parallel loopt aan twee stromingen in de westerse filosofie. De traditie van Plato, met vertegenwoordigers van René Descartes tot Immanuel Kant, gaan uit van een filosofische tegenstelling die ooit door Plato werd geïntroduceerd: die tussen ‘schijn’ en ‘werkelijkheid’.

Het uitgangspunt hiervan is, kort samengevat, dat er twee soorten ‘realiteit’ vallen te onderscheiden. Aan de ene kant de realiteit zoals die ons schijnt te zijn – zoals we die ervaren, bemiddeld door onze emoties, taal, cultuur, en belangen.
Daarachter, stellen deze denkers, schuilt de ‘objectieve werkelijkheid: de realiteit ‘zoals ze is’; de ‘feiten’ die wij allen delen.

Deze traditie, met haar hoogtepunt tijdens de Verlichting heeft altijd geprobeerd de ‘schijn’ te ontmaskeren, ten faveure van de ‘zuivere werkelijkheid’.
De mens werd gezien als een rationeel wezen dat wanneer hij de ‘feiten’ eenmaal zou inzien, tot een door de objectiviteit gedicteerde consensus zou komen over hoe de maatschappij moest worden ingericht.
Linkse politici koesteren deze ambitie nog steeds.

Zij geloven dat de werkelijkheid ‘zoals ze is’ (aangetoond door cijfers en statistieken) uiteindelijk doorslaggevend zal zijn voor de politieke keuzes van mensen en voldoende voedingsbodem vormt voor gezamenlijke overeenstemming van het te voeren beleid.
Zij willen de ‘schijn’ ontstijgen om tot de ‘waarheid’ te komen en zo het retorische machtsspel ontstijgen om tot consensus te komen. Liever niet meedoen aan het politieke ‘spelletje’ dus.

Werkelijkheid versus schijn

Lijnrecht daartegenover staat de traditie die loopt van Thomas Hobbes tot Friederich Nietzsche en Richard Rorty. Hun filosofieën lopen sterk uiteen, maar ze deelden wel hun kritiek op het Platoonse onderscheid tussen ‘schijn’ en ‘werkelijkheid’.
Zij stelden dat de ‘werkelijkheid’ is zoals hij schijnt te zijn – bemiddeld door emoties, taal, cultuur en vooral : onze tegenstrijdige belangen.
Van een ‘objectieve’ werkelijkheid is geen sprake; een mens kan ‘zijn perspectief’ op de wereld nu eenmaal niet ontstijgen.
Rechtse politici voelen zich over het algemeen meer in deze traditie thuis.

Zij hebben meer met retoriek: het gaat erom welk beeld je van de werkelijkheid wenst te schetsen, niet om de vraag of de realiteit er ook echt mee ‘correspondeert’. Zij weten dat politiek eerder een zaak is van ‘gelijk krijgen’ dan van ‘gelijk hebben’ en deinzen er veel minder voor terug om de wereld zo voor te spiegelen. Dat is geen kwestie van onoprechtheid, zij geloven echt dat de werkelijkheid eerder ‘gemaakt’ dan ‘ontdekt’ wordt.

Het nieuws van tegenwoordig

De manier waarop in deze mediacratie nieuws tegenwoordig tot stand komt, is de analytici onder de politici niet gunstig gezind.
Nieuws is niet wat ‘waar’ is, zoals in idealistischer tijden wel werd gezegd, maar wat ‘scoort’.
Kranten, omroepen, websites worden, meer dan journalisten zelf vaak willen, gedreven door commerciële belangen.
Om te kunnen verkopen is er aandacht nodig.

17th Mei2010

Inspirerende verhalen over ons brein

by Irene van Nispen Kress

Ik ben altijd bijzonder geïnteresseerd en gefascineerd in hoe de geest en de hersenen werken. Als leek heb ik wel de uitleg en de duiding nodig van een wetenschapper. De eerste video is een optreden van neuroloog Vilayanur Ramachandran waarin hij een voorbeeld geeft van hoe hij de fantoompijn van een man oplost d.m.v. een behandeling waarin hij een spiegel gebruikt. Tijdens de behandeling wordt de gezonde hand gespiegeld en ondanks het feit dat de patient niet gek is en heel goed weet wat er gebeurt ‘trapt’ hij er toch in en geneest van zijn pijn.
Heel interessant vind ik het hoe het brein zijn paden kiest, hoe het ervan omgeleid kan worden en hoe het zelf zich weer herstelt.

In de volgende video vertelt psycholoog Dan Gilbert wanneer een persoon zich ergens gelukkig mee voelt en wordt alles ook vanuit een bijzondere invalshoek benaderd.
Uit een onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat mensen gelukkiger zijn met hun zelf uitgezochte foto als ze deze nooit meer mogen ruilen. Als de mogelijkheid gegeven wordt om de foto altijd weer te kunnen inruilen, zijn de mensen en niet blij met de foto die ze hebben gekozen, maar worden ook niet blijer van de mogelijkheid een andere te kunnen kiezen. Als je de uitslag van dit gedane onderzoek zou toepassen op de liefde, dan zou je toch zeggen dat je gewoon meteen moet trouwen met de partner van je keuze en er van uitgaan dat je altijd bij elkaar blijft, door daar naar te handelen en elkaar dat te beloven. Om je heen blijven kijken, altijd op zoek naar een mogelijke betere partner, maakt ongelukkig, zowel met de huidige als met de nieuwe partner…
Het zou zomaar kunnen….

voor de mobiele kijker: http://www.ted.com/talks/view/id/184 en http://www.ted.com/talks/view/id/97

18th Mrt2010

Wees als een berg

by Irene van Nispen Kress

Als je in een moeilijke periode zit kun je veel leren van een berg, volgens de zen meditatie. Een berg blijft volkomen zichzelf ongeacht de weersomstandigheden waaraan hij wordt blootgesteld.
In dit filmpje kun je dit mooi zien.

10th Feb2010

Brainstorm over aandacht

by Irene van Nispen Kress

Met Valentijnsdag op komst liggen de boekhandels vol met allerlei boeken en boekjes rondom het thema liefde. Ik bladerde door allerlei boekjes en kwam langs een uitspraak van een Tibetaanse monnik dat liefde aandacht is.
Hmm, dacht ik. Is dat zo? Vooral met het aandachtstekort van tegenwoordig in mijn hoofd. We leven in een maatschappij waarin aandacht schaars is.
Dit uit zich ook in de marketing; je krijgt niet zo makkelijk meer aandacht voor je product. Onderscheid is van groot belang. In de boodschap zowel als in het product. Alles komt in overvloed over ons heen. Van alle kanten roepen alle media om aandacht. Op straat, in het openbaar vervoer, in winkels.

Op het werk natuurlijk, maar thuis en op het internet roept er ook meer om aandacht dan je vaak op kunt brengen. Al is er nog zo veel interessant en leuk. Aandacht moet worden verdeeld. Je moet keuzes maken. En de juiste keuzes, want als aandacht liefde is en je geen aandacht geeft aan dingen en mensen die je eigenlijk wel lief hebt, dan raakt er op den duur van alles gefrustreerd. Waaronder jij zelf hoogst waarschijnlijk.

Attention whores

I’m so not an attention whore
Toch wel interessant als je verder denkt rondom ‘liefde is aandacht’. Overal heb je wat men tegenwoordig ook wel ‘attention whores’ noemt.
Mensen die alles doen voor een beetje aandacht. Komen deze mensen liefde tekort? Verwarren ze onbewust een moment van aandacht van een vreemde met liefde? Eigenlijk zou aandacht als het gaat om de attentie van een (kort) moment geen aandacht moeten heten, maar zou er een ander woord voor moeten bestaan. Zodat je het woord aandacht alleen zou gebruiken als de aandacht aandachtig is.

Aandachtige aandacht

Aandachtig. Ik hoor het woord zelden nog. Wie is er nog aandachtig bezig met dingen? Die aandacht vraagt rust. Dat ontbreekt vaak. De tijd nemen om iets aandacht te geven. Of iemand. Vergeet aan jezelf niet.
Stel dat aandachtige aandacht liefde is. Zou er dan meer liefde zijn als mensen meer rust nemen?
Niet alleen voor elkaar, maar ook voor objecten en dingen. Voor handelingen en activiteiten.
Je zou dus de tijd moeten nemen om ergens werkelijk aandacht voor te hebben als je wilt dat er met meer liefde geleefd wordt?

Met aandacht iets doen, dan denk ik ook aan ambachten. De mensen die urenlang bezig zijn een mooi dingetje te maken. Handwerk wordt niet voor niets weer meer gewaardeerd tegenwoordig. Slow food koken, ook zo iets. Het is echt lekkerder en je wordt er zelf rustig van.

Aandacht maakt inderdaad vriendelijk. Als men mij met aandacht benadert in een winkel, bij een instantie of aan de telefoon, dan reageer ik vriendelijk. Als ik vriendelijk reageer voel ik mij zelf ook beter. Als ik aandacht krijg in het verkeer, voel ik mij gezien. Als iemand mij bijna van de sokken rijdt begin ik meteen te schelden. Aandacht krijgen is dus ook je gezien voelen.
Al krijg je nou nog zoveel cadeaus, het is toch de aandacht die iemand aan je geeft die maakt dat je je meer dan geliefd voelt. Dat iemand echt van je houdt.

Dat kan je vergeten. Mensen denken vaak dat ze liefde kunnen afkopen. Door bijvoorbeeld hun kinderen veel cadeaus te geven als ze geen tijd voor ze hebben. Maar kinderen voelen daar haarfijn doorheen. Alleen meestal niet meteen bewust.

Ik geloof het wel ja, dat liefde aandacht is.
Al blijf ik toch het gevoel houden dat het meer is dan dat.

Aandacht is het medium van liefde. Dat komt misschien meer in de buurt?

17th Dec2009

Quote of the day

by Irene van Nispen Kress

We don’t see things as they are.
We see things as we are.

Anaïs Nin

10th Dec2009

Empathie is “the key”

by Irene van Nispen Kress

Als je weet waar een ander behoefte aan heeft kan je de ander makkelijker blij maken.
Bovendien is de hoeveelheid ‘vergeefse moeite’ die je eerst stak in het bedenken en aanbieden van dingen ook stukken minder. Het helpt als je op zoek bent naar een cadeautje voor iemand; de kans dat je met het verkeerde aan komt is een stuk kleiner. Natuurlijk gaat dit ook voor marketing op.

Het is tegenwoordig algemeen bekend en zelfs aanvaard dat er een flinke handel is in data, waar men uit de gegevens probeert op te maken waar mensen behoefte aan hebben. Behoefte aan hebben, nodig hebben, blij van worden. Gegevens bekijken zal toch ook weer niet alles vertellen over behoeften. Waar je veel aan hebt is empathie.

Empathie

Wat is empathie eigenlijk? Je inleven in een ander. Je voorstellen hoe het zou zijn als je in de schoenen van de ander zou staan. Maar al doe je nog zo je best, je bent de ander niet en kan nooit op zijn/haar manier denken, associëren en concluderen. Dat blijft laten we zeggen ‘context’ gevoelig.
Luisteren en proberen non verbale communicatie waar te nemen zijn een oplossing.

Dit filmpje geeft een leuk inzicht hoe men via marketing meestal met zijn klanten om gaat.
Charlene Li toonde deze video tijdens haar presentatie over Social Media bij Google over de impact van marketing.

In dit filmpje wordt je eigenlijk ook duidelijk hoe manlijk marketingtechnieken eigenlijk zijn. Hoe meestal weinig intuïtief en oplettend.

voor de mobiele kijker: http://www.youtube.com/watch?v=D3qltEtl7H8

18th Aug2009

Over snobs, succes en falen

by Irene van Nispen Kress

Ben jij wel de bedenker van je eigen ambities? Weet je het zeker?
Heb jij je ook wel eens bedacht dat je nooit succesvol kunt zijn in alle aspecten van je leven?

Alain de Botton vertelt op een bijzonder vermakelijke manier hoe we onszelf en elkaar waarderen (of juist niet). We labelen elkaar onmiddellijk door te vragen wat de ander doet en beoordelen de persoon (ook onszelf) vervolgens of deze wel of niet de moeite waard is door te kijken naar een wel of geen succesvolle (werk)carrière.

Prettig

Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik het geweldig prettig vond dat toen ik ooit werkeloos was en mij in de Verenigde Staten op een feestje met overwegend Iraniërs bevond, niemand mij vroeg wat ik voor werk deed om een idee te krijgen van wie ik was.
Ze vroegen me naar mijn interesses. Naar wat ik leuk vond en waar ik van genoot!
Zo kreeg je meteen erg leuke conversaties en leerde je de ander meteen veel beter kennen dan tijdens een gesprek over je werk.

Achteraf begreep ik er meer van: de meeste mensen uit het gezelschap waren niet in staat geweest om hun intellectuele achtergrond naar behoeven uit te leven in hun nieuwe vaderland. Ze werkten bijvoorbeeld als buschauffeur terwijl ze in Iran universitair geschoold waren.

Zijn succes en niet succesvol zijn of zelfs falen verdiend? is er werkelijk rechtvaardigheid in dit spel?

Kijk naar Alain de Botton die eigenlijk gewoon een reuze grappig pleidooi houd voor meer plezier in je leven én je werk.

voor de mobiele kijker : http://www.ted.com/talks/alain_de_botton_a_kinder_gentler_philosophy_of_success.html

Pagina's:12»