Combinatie van nieuws en kunst
vrijdag, 7 maart 2008
Zeer aangenaam verrast was ik, toen ik vandaag op de website van de Pers, bij een artikel over het douchegebruik van de gemiddelde Nederlander de video stond van de beroemde douchescène van Hitchcock.
Ik vind dit een geweldige ontwikkeling om allerlei nieuwe combinaties mogelijk te maken en de vrijheid te nemen om te associëren. Op deze manier kom je door het nieuws te lezen ook in aanraking met andere dingen die op zich weer verdieping kunnen geven, een welkome afwisseling zijn of je ergens toe kunnen inspireren.
Het maakt het nieuws minder eenduidig, maar ook minder saai.
Aardige ontmoeting van realiteit en fantasie.
Leuk! Ook voor alle jongeren die nog nooit van Hitchcock en deze beroemde scène gehoord hadden.
Brainstorm voor Media me
zaterdag, 23 februari 2008
Naar aanleiding van het project Media Me van Bert Kommerij en Marco Raaphorst en hun
presentatie afgelopen donderdag in Beeld en Geluid deze brainstorm. :
Nieuwe media en de massa
Media me, gaat dat over mij? Of over jou en hoe je mij wilt zien?
Over wat ik doe met mijn media of over wat iedereen doet met zijn media?
Wat iedereen doet daar heb ik niks mee te maken. Ik kan nu doen wat ik wil, dat is nieuw.
Ik heb wel met jou te maken en wat jij met je media doet als ik je ontmoeten kan.
Dan kan ik je bereiken en doen we het samen.
Maar zodra je het over massa hebt dan denk ik: massa? dat ben ik niet. Dan gaat het niet over mij.
Ik ben geen massa.
Ik ben mezelf. En ik wil ook dat je me zo ziet. Nu kan ik ook eindelijk aan iedereen laten zien via mijn media dat ik besta en wie ik ben en wat ik wil, ga jij het over massa hebben.
Lig ik wéér op één hoop. En ook nog met mensen die helemaal niet zo zijn zoals ik.
En niemand is zoals ik. Ik ben uniek. En jij ook. En iedereen.
Massa is leuk als je eigenlijk niet weet tegen wie je het hebt. En tegen iedereen tegelijk wilt praten. En dan kijken wie je verhaal begrijpt en dan conclusies trekken. Ja ja. De grootst gemene deler.
Maar is massa alle mensen of neem je een massa van meer gelijkgestemden?
Voor mij is een massa 1+1+1+1 tot in het eindige. Bij mensen in ieder geval.
Want wij gaan niet op in elkaar. Wij blijven individuen. Wij willen niet verdwijnen in een groter geheel en onszelf verliezen. Wij willen gezien worden, opgemerkt, herkend en erkend.
Daarom zijn deze nieuwe media interessant. Ik kan laten zien dat ik besta en jij ook.
Daarvoor heb ik geen grote televisiebedrijven, platen maatschappijen, uitgeverijen en andere grote jongens meer nodig. Ik blijf lekker thuis met mijn computer en maak contact met de hele wereld, als ik wil. Of ik ga in het park zitten en gebruik mijn mobiel.
Ik maak contact met ‘belangrijke’ en met ‘onbelangrijke’ mensen. Met hele andere mensen en met mensen meer als ik.
Eindelijk kan je me zien los van de massa. Eindelijk kan je mij onderscheiden. Eindelijk kan ik zeggen wat ik wil en wat ik mooi vind en waar ik van hou. Ik kan onzin praten als ik wil of lekker bloggen over mijn kat. Want ik houd van mijn kat. En misschien is er wel iemand anders die dat leuk vind. Waarom moet ik ineens weer opgaan in een massa en niemand zijn? Waarom moet ik schrijven en zeggen wat iedereen leuk vindt? Want iedereen bestaat niet. Iedereen vindt nooit alles leuk. Daarom wil ik los blijven van de massa.
En ja dan heb je nog de meeste mensen. De meeste mensen vinden dit leuk. De meeste mensen hebben hier een hekel aan. Maar ja, wie zijn de meeste mensen? Het is maar net hoe je het bekijkt: de meeste mensen met een snor, de meeste mensen met een hond, de meeste mensen met een computer, de meeste mensen met buikpijn, de meeste mensen die hier pas zijn komen wonen? Iedereen heeft een rol en wisselt ook voortdurend van rol. En heeft meerdere rollen tegelijk. De mensen met een snor die een computer en een hond hebben, pijn in hun buik en hier net zijn komen wonen vormen ook een massa.
De massa is dom, de massa volgt een leider en elkaar. Massa’s zijn snel in paniek en hebben duidelijkheid, veiligheid en structuur nodig. Want massa’s zijn log. Massa’s hebben een soortelijk gewicht. Een massa kun je kneden en opdrijven. Een massa kan je veel gemakkelijker beïnvloeden dan een individu.
Maar ja, waar begint de massa en eindigt het individu?
Media educatie en wie snapt het nou écht?
vrijdag, 8 februari 2008
Vorige week tijdens de conferentie “How to stimulate Filmsense(s)” op het IFFR, was Gregory Paulger als afgezant van de Europese Commissie als spreker aanwezig. Hij vervult de functie: Director, Directorate-Genaral “Information Society and Media”, Directorate of “Audiovisual, Media, Internet.
Wat me opviel was dat hij dingen zei die niet echt getuigen van écht weten wat er werkelijk speelt. Hij noemde oplossingen van problemen die volgens mij wéér vooral rekening houden met de gevestigde orde van grote bedrijven en niet met wie zij zeggen rekening te houden: de makers. En natuurlijk gaat het ook deze keer weer over auteursrecht.
Boetes
De Europese Commissie wil boetes gaan geven aan mensen die illegaal downloaden. Ze hebben een in mijn ogen erg vreemd systeem bedacht. Ze willen mensen die erg veel downloaden gaan beboeten. Om te beginnen zullen deze mensen worden gewaarschuwd. Deze waarschuwingen zulen worden gestuurd door de provider. Blijft men ermee doorgaan dan volgt er op een gegeven moment een boete.
Mensen die erg veel dataverkeer genereren zien ze per definitie als illegalen, die grote torrentfiles, software en muziek downloaden. Een giga probleem natuurlijk als het gaat over educatief materiaal en e-books. Om het het nog maar niet te hebben over de makers die hun film, muziek etc. gratis of onder Creative Commons License publiceren…
Lees verder meer over deze conferentie in mijn artikel op I Make Media.
Uit dit artikel:
Nu er steeds meer makers en gebruikers komen, waarom moeten zij het wiel opnieuw uitvinden? Ligt er niet een taak voor de professionele maker om wat hij geleerd heeft door te geven? Zodat de nieuwe makers er zelf verder mee kunnen bouwen en niet het wiel opnieuw hoeven uit te vinden? Zij vonden het shockerend dat hun studenten geloven in de objectiviteit van media en dat je werkelijk de realiteit zou kunnen weergeven. Terwijl alles interpretatie is en bijvoorbeeld camerastandpunt, beweging, kadrering en montage al om te beginnen een interpretatie van de werkelijkheid zijn.
Media Me:missie of project?
vrijdag, 1 februari 2008
Bert Kommerij begon tijdens het maken van Flickradio, ‘Media Me’, als nieuwe groep op Flickr.
Inmiddels zijn er 1340 foto’s in de groep en het ziet er geweldig uit.
Bert Kommerij (a group admin) says:
31 Jan 08 – Welcome at Media Me. Here you can find and add pictures about mediaconsumption. How and were do you use media? Computers, tv, mobilephones, radio, cams etc. How does your mediabehaviour look like? Mediaspaces, mediatraces and all related actions. Show your liberated e-heaven, or your digital hell.The pictures in this pool will be used in a new project called Media Me (100 % Creative Commons) and shown as a slide show at the Skor house/ Amsterdam from 1 jan/15 feb/ 08
Media Me, is inmiddels een uitgegroeid tot een nieuw project van Bert Kommerij en Marco Raaphorst. Hotspot, een netwerk voor mediamakers: de creatieve club voor programmamakers van alle publieke omroepen, die regelmatig inspirerende bijeenkomsten organiseert op wisselende locaties, steunt ‘Media Me’ en Marco en Bert zullen 21 februari een presentatie houden. Hotspot noemt Media Me een missie..
Ik ga me er ook mee bemoeien, mijn naam is zojuist toegevoegd aan de ‘Related Persons’ en ik heb er reuze zin in!
De subjectieve camera
maandag, 28 januari 2008
Er zijn 2 nieuwe ontwikkelingen die ik bijzonder interessant vind: de mogelijkheid om direct video te streamen vanaf je mobiel via Qik en de video conversation community Seesmic. Tuurlijk hebben ze weinig met elkaar te maken en zijn het hele losse dingen en zodoende raar om ze in 1 artikel te noemen. Maar omdat ik techniek vooral interessant vind om wat je ermee kunt bereiken, kan het soms toch. Ook ga ik geen productvergelijkingen of technische besprekingen aan; daar kun je nu beter voor bij anderen zijn.
De subjectieve camera in de cinematografie
In de cinematografie wordt er vaak gebruik gemaakt van wat men noemt ‘ de subjectieve camera’ : de techniek waarbij de camera de ogen van de persoon wordt. Je krijgt het gevoel dat je het allemaal ziet vanuit de persoon die op dat moment de actie beleeft.
Vooral als de betrokkenheid en de spanning vergroot moeten worden, gedraagt de camera zich als de ogen van de hoofdrolspeler. Gewiebel en meegaan in de beweging verhoogt de spanning en de betrokkenheid alleen maar meer.
Het leuke aan live streamen is de betrokkenheid die het kan creëren.
Nu wordt het nog vaak gebruikt op een verslaggevende manier, maar in dit eenvoudige filmpje waan je je toch geheel in de schoenen van de hoofdpersoon: (update: het filmpje wordt via de site steeds ververst en is dus niet meer het filmpje dat ik bedoelde in het begin)
De volgende video is te vergelijken met een video-brief, zoals die vroeger wel gestuurd werd door bijvoorbeeld soldaten aan het front om hun familie te benaderen. Het doet me ook denken aan scenes in films waarin dit soort video’s belangrijke boodschappen bevatten en bijvoorbeeld pas bekeken mochten worden als het personage niet meer leefde. Over hoe de erfenis verdeeld diende te worden enzo.
In dit geval is het een dialoog geworden, of liever een oproep hiertoe van Loïc le Meur
co-founder van Seesmic. Hij heeft een jetlag en vraagt zich af hoeveel men slaapt.
Jammergenoeg zie ik geen mogelijkheid te embedden dus bekijk het hier.
Empathie
Wat ik interessant vind is dat al dit soort video boodschappen mensen ook visueel bij elkaar betrekt. Dat je ziet waar de ander is en je meer kunt voorstellen van watvoor leven hij of zij heeft. Je ziet niet alleen de omgeving, maar de persoon leid je er op zijn of haar manier doorheen.
Zou dit de betrokkenheid met elkaar gaan vergroten op een manier dat we ook wat empathischer worden? Dat mensen zich meer in elkaars’ schoenen kunnen voorstellen en zo meer met elkaar gaan meevoelen op een grotere schaal?
Zal het delen van kleine video-boodschappen bijdragen tot een groter inlevingsvermogen?
Vroeger waren het alleen professionele (documentaire)makers die ons probeerden mee te laten leven met een ander. Toch vaak weggelegd voor een klein publiek.
Maar nu, nu kan iedereen het. Dat user generated content, zou tot veel meer kunnen leiden dan tot burgerjournalistiek en familiefilmpjes…
Kopiëren en de nieuwe vorm van communiceren
donderdag, 24 januari 2008
Vandaag verscheen mijn artikel over de toekomst van kopieergedrag en manieren van communiceren op I Make Media. Een net gestart netwerk en platform, voor mensen werkzaam in de media.
Dit artikel is gebaseerd op de film “Steal this Film II” waar Marco Raaphorst laatst op deze site al een stuk aan wijdde.
Een stukje uit mijn artikel:
“Het delen van bestanden is de nieuwe manier van je leven delen, elkaar steunen, samenwerken, kortom : communiceren. Het is de nieuwe manier van informatieverspreiding, hetgeen men toch als grondrecht is gaan zien.
Bovendien is kopiëergedrag de basis van onze ontwikkeling: zo hebben we leren lopen en praten en functioneren binnen onze maatschappij. Elkaar kopiëren en dit ‘herbewerken’ is de manier waarop we ons ontwikkelen, nieuwe dingen uitvinden en nieuwe stijlen zich vormen.”
Brainstorm: The brand called YOU
maandag, 24 september 2007
Wie ben jij eigenlijk?
Wie ben jij als consument? Wie ben jij als werknemer of collega? Werkgever?
Wie ben jij virtueel? Ben jij dan dezelfde als in het echt?
We manifesteren ons op vele plaatsen in de wereld in vele rollen. Steeds vaker worden we gevraagd wie we zijn, wat we doen, waar we bij horen en waar we van houden.
Bedrijven en organisaties zijn er ook steeds vaker benieuwd naar; om hun producten op je af te stemmen. Of bij sollicitaties. Om te achterhalen wie je bent en wie je kent in je sociale netwerken als Hyves en LinkedIn.
Vaak zonder erg heb je jezelf al geprofileerd, door hoe je eruit ziet, de wijze waarop je je kleedt, wat je beroep is, waar je werkt, met wie je omgaat.
Op het internet is het heel normaal geworden dat iemand even wordt geGoogled, om te zien wat er voor vlees in de kuip lijkt te zijn.
Mensen werken niet meer hun hele leven voor dezelfde werkgever. Het vaker wisselen van werkplek wordt niet meer gezien als wispelturig gedrag maar meer als een teken van kracht, zelfstandigheid en wél weten wat je wilt.
De mensen in bedrijven krijgen steeds meer een gezicht. Het is niet meer ‘wij’ als bedrijf, maar de mens achter de functie komt steeds vaker te voorschijn.
Maar wie ben ik eigenlijk?
Heel veel mensen zijn op zoek naar zichzelf. Naar hun ‘roots’, hun ware passie, een diepere betekenis van het zelf.
Waar hoor je bij? Waar wil je bijhoren? Hoor je daar altijd bij?
Hoe kom je tot zelfverwezelijking? Zelfexpressie. Hoe geef je zin aan je bestaan?
Want dat moeten we tegenwoordig zelf doen.
Iedereen wordt steeds meer de concurrent van de ander.
Hoe creëer je meerwaarde in een tijd van hyperconcurrentie?
Iedereen kopieert elkaar. Je bent niet lang origineel. Alles gaat heel snel.
Is concurreren misschien ouderwets aan het worden? Moeten we gewoon samenwerken om te zorgen dat we krijgen wat we nodig hebben?
Jezelf zijn en blijven, authentiek zijn.
Dan ben je nooit als een ander en ben je eigenlijk niet te kopiëren.
Waar sta je voor? Durf je dat te zeggen? Durf jij te zijn wie je bent, ook als het tegen je kan worden gebruikt?
Kan dat wel? kan iemand zich dat wel altijd permitteren? Kan je gerust tonen wat je zwaktes zijn, zonder dat je daar op afgerekend wordt?
Tijden veranderen, maar zou dat ook veranderen?
Waar sta jij voor?
Software Freedom Day
maandag, 10 september 2007
Eigenlijk gevierd op 15 september, maar nu verzet naar 6 oktober.
De Software Freedom Day zal bestaan uit een lokaal waar sprekers voordrachten zullen geven over hun projecten, en een bazaar waar allerlei projecten aanwezig zijn om allerhande vragen te beantwoorden en hun project te promoten. Als jij met jou project ook aanwezig wilt zijn op de bazaar, laat het dan weten:
Onderaan dit artikel kun je het gehele persbericht downloaden. Hierin staat alle informatie over de sprekers en hoe zelf deel te nemen.
Het initiatief voor Software Freedom Day is ooit ontstaan op een VNconferentie
in 2003. Het idee is om tijdens deze dag (iedere derde zaterdag van september)
vrije software en open source software en de hier aan verwante onderwerpen zoals
open standaarden, open content, open hardware en open geodata beter bekend te
maken bij het grotere publiek.
download het
software freedom day persbericht.pdf
Innovatie en nieuwe wetten
vrijdag, 7 september 2007
‘Open’ gaan, meer de consument centraal stellen, innoveren, hoe? Overal is men aan het zoeken hoe om te gaan met vernieuwing en verandering.
Lees op Vue Royale mijn artikel hierover.
Pilot flexibel auteursrechtbeheer gestart
zaterdag, 25 augustus 2007
Nederland heeft de Europese primeur: de start van een pilot samenwerking van de Buma Stemra met Creative Commons.
Leden van de Buma kunnen nu onder een Creative Commons licentie voor niet-commercieel gebruik hun werk verspreiden ter promotie. Bij commercieel gebruik kunnen zij gewoon weer gebruik maken van de Buma die hun vergoedingen voor hen int.
Je hoeft niet meer te kiezen tussen een Creative Commons licentie of een Buma lidmaatschap. De pilot duurt een jaar, dus op 23 augustus 2008 weten we of het is geslaagd of een fiasco is geworden. Maar waarom zou het een fiasco worden?
Eergisteren was de presentatie, die eigenlijk een perspresentatie had moeten zijn. Er was eigenlijk geen pers, de genodigden waren meer mensen van Buma Stemra en Creative Commons zelf, een enkele advocaat en de kleine hard core achterban van Creative Commons. Jammer, wel érg voorzichtig en schoorvoetend aangepakt leek het.
De sfeer was apart en het was duidelijk dat er nog niet veel wederzijds vertrouwen was. Wat bijvoorbeeld als de pilot afgelopen is?
Wat bepaalt of het een succes is geworden? De hoeveelheid aanmeldingen van gecombineerd gebruik? Wordt er wel genoeg bekendheid aan gegeven?
Toch was iedereen blij met deze stap.
Want je moet toch toegeven dat het een hele stap is: Een partij die altijd bleef beweren in het beste belang van zijn leden te handelen, moest toegeven dat de tijden inderdaad veranderd waren en dat ze zich inderdaad wat flexibeler moesten opstellen…