30th aug2013

Sharing nu helemaal gewoon

by Irene van Nispen Kress
foto: Irene van Nispen-Kress

foto: Irene van Nispen-Kress

In 2007 schreef ik samen met Marco Raaphorst dit stuk over delen en de invloed van internet.
Hij herinnerde me aan ons gezamelijke stuk door het laatst opnieuw op zijn blog te plaatsen.
Inderdaad heel leuk om weer te lezen, vooral als je je bedenkt dat we dit 6 jaar geleden schreven!
Het werd gepubliceerd door “Livre”.
Livre (2005-2009) was een nieuws- en kennisportal.
Doel van Livre was het ontwikkelen en delen van kennis op het gebied van digitale duurzaamheid.

Sharing economy: Zullen we eerlijk alles delen?!
vrijdag, 6 april 2007 – 17:40

Het Internet heeft ons gehele economische waardensysteem op zijn kop gezet.
Het heeft bijgedragen tot beperking van schaarste.
Informatie is niet meer schaars en de waardering van immateriële dingen is toegenomen.
Exclusiviteit is op het Internet ver te zoeken.
De rol van de consument is sterk veranderd.
Vandaag de dag zien we dat consumenten (of liever: prosumenten), dankzij de beschikking over eigen media en internetdistributie, zelf laten zien wat ze kunnen,
vinden en willen accepteren waarbij oude wetmatigheden, gebaseerd op schaarste en exclusiviteit, niet meer een vanzelfsprekendheid zijn.
Irene Kress en Marco Raaphorst* over een maatschappij die snel aan het veranderen is, en waar delen steeds vaker gelijk staat aan vermenigvuldigen.

Door Irene Kress en Marco Raaphorst

” Eerlijk delen. Het is een morele waarde die we al vroeg van onze ouders leren.
Tot op de dag van vandaag.
Delen, terwijl je het vaak liever voor jezelf had willen houden.
Delen van dingen die je leuk en lekker vindt.
Snoep- en speelgoed bijvoorbeeld.
Maar eten dat je niet graag lust moet je nou juist weer wel alléén opeten.
Delen valt niet altijd mee. Maar waarom hebben we geleerd te delen en waarom was dat in veel gevallen lastig?
Als ik iets deel met jou, dan heb ik zelf minder.
Dat wat ik deel is veel minder of zelfs helemaal niets meer waard.
Ik heb geleerd te delen omdat als ik nooit iets deel, een ander ook niets met mij zal willen delen.
En we hebben elkaar nodig.
Ik zal sneller bereid zijn te delen als ik de waarde voor mijzelf zie.
Of de morele waarde kan omzetten in een commerciële waarde.

Delen en vermenigvuldigen,

Delen is vooral moeilijk als er sprake is van exclusiviteit en van schaarste.
Dan is de macht in handen van degene die hééft.
Als de machthebber deelt, dan doet hij dit niet zonder stevige onderhandeling en de wetenschap dat hij er beter van wordt.
Want delen vermindert ieders aandeel, dus daar dient iets tegenover te staan.
Geld.
Tot voor kort werkte dat zo, maar het Internet heeft dit gehele waardensysteem op zijn kop gezet.
Het Internet heeft ervoor gezorgd dat er op veel gebieden geen schaarste meer is en exclusiviteit is op het Internet ook ver te zoeken.
Als ik iets maak, vervolgens op het Internet zet en jij download dat, dan krijgen we twee gelijkwaardige bestanden.
Delen we het internetbestand met meerderen, dan vermenigvuldigt het bestand zich met het aantal deelnemers.
Op Internet staat delen dus gelijk aan vermenigvuldigen.
Alles wat je ziet of hoort op het Internet, wordt op jouw computer gezet.
Soms is dat tijdelijk (cache), soms voor langere duur.
Sec genomen is er altijd sprake van een kopie.
Je zou kunnen zeggen dat het Internet eigenlijk geen copyright kent, of misschien beter:
dat deze data geen copyright kent.

Zo bekijken de ‘machthebbers’ het niet.
Zij benaderen het Internet met in het achterhoofd de oude wetmatigheden.
Deze wetmatigheden waren voor hen voordelig, dus verlaten zij deze niet graag.
‘De wet van delen leidt tot vermindering en dus tot waardevermindering’.
‘De wet van exclusiviteit en schaarste; als ik het heb, kan niet iedereen evenveel hebben als ik’.
Vroeger was er een beperkt aantal grammofoonplaten, maar de platen die je had kon je grijs draaien en eventueel voor vrienden kopiëren op een tape.
Het beïnvloedde de kwaliteit toen wel, nu dankzij de digitale technieken is ook dat niet meer het geval.
Misschien juist om díe reden is er de afgelopen jaren behoorlijk ingeleverd in de mogelijkheden om met elkaar dingen te kunnen delen.
Bijvoorbeeld door de komst van Digital Rights Management. [1]
Zo worden door DRM, dat Apple en Microsoft aan haar muziekbestanden toevoegt, de rechten van de consument behoorlijk beperkt.

Walt Disney

Hergebruik is ook zoiets.
Vroeger heette dat jatten.
Het auteursrecht zat altijd al zo in elkaar dat je een idee ‘als bron van inspiratie’ mocht gebruiken.
Verander het idee van een ander een tikje
en de ander heeft bij de rechter geen poot meer om op te staan.
Kijk vandaag de dag naar de televisie en het moet jou toch ook opvallen dat een groot aantal programma’s verdacht veel op elkaar lijkt?
Maar kopieergedrag of niet, er wordt vervolgens wel een exclusief ‘copyright’-stickertje opgeplakt.
Het voordeel van werkelijk hergebruik, bijvoorbeeld door middel van een Creative Commons-licentie, is dat de maker van de eerste (oorspronkelijke) versie genoemd blijft.
Zelfs als een andere partij er een groter succes van maakt.
Die oorspronkelijke partij kan, mits voldaan aan een aantal voorwaarden, zelfs meedelen in de winst van de ‘legale naäpers’.
Wordt gebruikgemaakt van het stempel ‘alle rechten voorbehouden’, dan heeft de oorspronkelijke partij geen poot om op te staan.
Laat staan dat hij meedeelt in de winst.
Walt Disney [2], de bewerker van vele sprookjes, was zo iemand die graag hergebruikte.
Een animator was hij niet, maar hij had wel smaak, humor, inzicht én goede ideeën.
Hij gebruikte de creativiteit en ambachtelijkheid van anderen en zijn bedrijf werd daardoor een machtig productie- en distributiekanaal.
Dat is de reden waarom het voor de machthebber interessant blijft om alles bij het oude te houden.
Maar wat als de macht verschuift? Als de waarden verschuiven?
Interactie vergroot tegenwoordig in veel gevallen de waarde.
Het individu investeert en de waarde van het product neemt toe.
Vroeger was dit ongekend; elk product verminderde of verdween door gebruik, consumptie en verkoop.

Voor Walt Disney geldt dat hij open bronnen (lees: het Publiek domein [3])
heeft gebruikt voor producties die vervolgens een ‘alle rechten voorbehouden’-copyright meekregen.
Daarmee werd iets wat bezit was van het Publiek domein, in één klap exclusief.
Met de komst van open source en open content licenties, bijvoorbeeld die van Creative Commons, kan dit worden voorkomen.
Door een attribuut als ‘gelijk delen’/'share alike’ toe te passen,
verplicht je de maker van de herbewerking het nieuwe werk onder dezelfde licentie uit te brengen.
Daarmee wordt voorkomen dat de cyclus van het herbewerken stopt
en blijft de mogelijkheid bestaan om geld te verdienen aan die herbewerkingen.
Het grote verschil is dat de werken die onder een Creative Commons-licentie vallen,
opnieuw herbewerkt kunnen worden en dat álle voorafgaande werken waarop deze herbewerking gebaseerd zijn,
genoemd moeten blijven.
Zodoende schept een creatief product weer andere creatieve producten en door toegevoegde waarde te bieden,
kan er geld mee worden verdiend.
Een auto op basis van een open source ontwerp [4]?
De vraag is er al, en de auto zal toch gemaakt moeten worden.
Daar zal voor betaald moeten worden. Wikipedia uitbrengen in boekvorm?
Waarschijnlijk zijn er genoeg mensen die ervoor willen betalen, dus waarom niet?
Geld verdienen? Zie er andere waarden in.

Prosument

Netwerken bijvoorbeeld.
Die hebben tegenwoordig veel waarde.
Interessant voor adverteerders die afnemers van hun producten en diensten zoeken.
Netwerken stellen adverteerders in staat om gericht producten en diensten aan te bieden.
Want de doelgroep heeft behoeften die zij graag vervuld zien.
Het verschil met vroeger is dat deze doelgroep nu ook macht heeft.
Ze kunnen, dankzij het kunnen beschikken over eigen media en internetdistributie,
zelf distribueren en laten zien wat ze kunnen, vinden en willen accepteren.
De consument is prosument geworden, een samentrekking van de woorden producent en consument.
Het woord prosument werd voor het eerst gebruikt door de Amerikaanse futuroloog Alvin Toffler in het boek The Third Wave uit 1980.
Vandaag de dag zien we dat de macht verschuift en ook bedrijven beginnen in te zien
dat er veel kennis en expertise is onder de gebruikers van hun producten.
Kennis over wát er beter kan en hóe het beter kan.
Daarbij kan samenwerking van verschillende specialismen verrassende nieuwe producten opleveren.
Mensen inspireren elkaar en kunnen voortborduren op wat de ander heeft gedaan.
Dat heet leren, opvoeden én ontwikkeling.”

[1] Digital Rights Management for dummies
[2] Levensloop Walt Disney
[3] Wat is Publiek domein?
[4] OScar-project

* Irene Kress, gespecialiseerd in crossmedia en audiovisuele producties, en Marco Raaphost, componist, sounddesigner en expert op het gebied van Creative Commons-licenties, zijn initiatiefnemers van Cirocco.

21st nov2011

Occupy Amsterdam in beeld III

by Irene van Nispen Kress

Ik was weer bij Occupy Amsterdam op het Beursplein. Nu eens in de avond.

De serie kun je hier vinden.

Zie ook: Occupy in beeld II en Occupy in beeld I

11th nov2011

Occupy Amsterdam in beeld

by Irene van Nispen Kress

Het Museumplein en natuurlijk het Beursplein. De demonstratie. In het Shellgebouw in Amsterdam-Noord was ik nog niet.
Bewonderenswaardig vind ik het wel, als mensen écht ergens vredelievend voor gaan staan en een tijd gaan zitten afzien in een tentje. Niet voor iedereen was het afzien misschien, maar de oudere dame die ik sprak, woonde in Limburg. Ze was dagen en nachtenlang op het plein te vinden. De jongens op het Museumplein mochten er niet overnachten, maar bleven wel. Veel slaapgebrek.
Het is jammer dat er veel types op af komen die er eigenlijk niet horen, zodat het gevaarlijker en onrustiger wordt.
Hier vast een voorproefje, als je meer wilt zien klik je erop en kom je op de serie terecht.

20111029_ink_occupy_l1002253.jpg

20111021_ink_occupy_l1002053.jpg

20111021_ink_occupy_l1002072.jpg

20111023_ink_occupy_l1002230.jpg

20111029_ink_occupy_l1002392-2.jpg

20111029_ink_occupy_l1002281.jpg

Omdat het mooi is te zien hoe de beelden op elkaar kunnen werken, ben ik van plan om een fotoboek te maken van deze serie.
Omdat het helemaal leuk is om onze Occupy-foto’s samen te zien, zal het boek ook Guido’s foto’s bevatten.

02nd jun2010

ADHD TV

by Irene van Nispen Kress

” De toekomst van HDTV is ADHD TV ”

Peter Kentie, op Marcom10

Het leek gezien hoe hij het bracht niet bedoeld als grap, maar ik moest lachen.
Hij doelde op Social TV, televisie kijken met gebruik van Social media er naast, zoals Twitter.

19th jan2010

Quote of the day

by Irene van Nispen Kress

To like what you get is not the same as to get what you like

10th dec2009

Empathie is “the key”

by Irene van Nispen Kress

Als je weet waar een ander behoefte aan heeft kan je de ander makkelijker blij maken.
Bovendien is de hoeveelheid ‘vergeefse moeite’ die je eerst stak in het bedenken en aanbieden van dingen ook stukken minder. Het helpt als je op zoek bent naar een cadeautje voor iemand; de kans dat je met het verkeerde aan komt is een stuk kleiner. Natuurlijk gaat dit ook voor marketing op.

Het is tegenwoordig algemeen bekend en zelfs aanvaard dat er een flinke handel is in data, waar men uit de gegevens probeert op te maken waar mensen behoefte aan hebben. Behoefte aan hebben, nodig hebben, blij van worden. Gegevens bekijken zal toch ook weer niet alles vertellen over behoeften. Waar je veel aan hebt is empathie.

Empathie

Wat is empathie eigenlijk? Je inleven in een ander. Je voorstellen hoe het zou zijn als je in de schoenen van de ander zou staan. Maar al doe je nog zo je best, je bent de ander niet en kan nooit op zijn/haar manier denken, associëren en concluderen. Dat blijft laten we zeggen ‘context’ gevoelig.
Luisteren en proberen non verbale communicatie waar te nemen zijn een oplossing.

Dit filmpje geeft een leuk inzicht hoe men via marketing meestal met zijn klanten om gaat.
Charlene Li toonde deze video tijdens haar presentatie over Social Media bij Google over de impact van marketing.

In dit filmpje wordt je eigenlijk ook duidelijk hoe manlijk marketingtechnieken eigenlijk zijn. Hoe meestal weinig intuïtief en oplettend.

voor de mobiele kijker: http://www.youtube.com/watch?v=D3qltEtl7H8

01st sep2009

Piraterij en inefficiënte systemen

by Irene van Nispen Kress

” De hoefijzerindustrie is ook niet meer wat ie geweest is”, stelt Matt Mason in een krantenartikel in NRC Next afgelopen vrijdag.

Matt Mason, journalist, is van mening dat piraterij goed voor de business is.
Eeuwenlang was kopiëren, imiteren en elkaars werk bewerken in de kunst heel gewoon. In de loop van de vorige eeuw raakte het uit de gratie.
Terwijl elkaar imiteren onze tweede natuur is. Lees hierover ook een eerder op Cirocco gepubliceerd artikel Kopieren en de nieuwe vorm van communiceren

Van piraten kun je leren

Matt Mason is wel degelijk van mening dat bepaalde vormen van piraterij verwerpelijk zijn en dat copyright nodig blijft. Maar hij merkt wel op dat piraterij er vaak op duidt dat een systeem niet (meer) goed werkt. Dat de behoefte veranderd is. Hij ziet het ontstaan van muziekpiraterij op het internet als een teken dat er iets mis is met muziekdistributie. De vraag is dan: Hoe kan je wel betaald krijgen voor muziek? Mason ziet de mode-industrie als voorbeeld waar de muziekindustrie van kan leren.
In de mode gaat men regelmatig met elkaars ontwerpen aan de haal, maar geeft men elkaar er wel credits voor. Bedrijven moeten de concurrentie aangaan en onverwachte combinaties van producten bedenken, vindt hij.

Het boek “Piraterij” van Matt Mason kun je hier in het nederlands gratis downloaden.

“Een bedrijf kan in feite gewoon een piraat nadoen”, zegt o.a Mason in het volgende interview:

voor de mobiele kijker: http://www.youtube.com/watch?v=rSuuUOZcoe0

29th mei2009

De invloed van web 2.0 op macht

by Irene van Nispen Kress

Een mooie zestig minuten durende Britse documentaire genaamd ” Us Now ” van Banyak Films over de invloed van web 2.0 op macht.
“In a world in which information is like air, what happens to power?”

Interessant zijn uitgangspunten van mensen die inzien dat de grote veranderingen angstaanjagend kunnen zijn voor mensen.
” Be open and share trust, to protect yourself”, is een statement dat ik geheel kan onderschrijven.
Het klinkt zo tegenstrijdig, dat je door vertrouwen op te bouwen jezelf zou kunnen beschermen, maar angst wekt nou eenmaal agressie op.
Zowel bij jezelf als bij de ander.
Openheid bevordert het kennen en begrijpen van mensen en zaken. En als men dingen kent en misschien zelfs snapt, is men er minder of zelfs niet bang meer voor.

” Don’t treat people like they are going to mess things up”. (because then, they will)

Elkaar helpen, informeren, dingen leren..
Over crowdsourcing in de praktijk:

Us Now from Banyak Films on Vimeo.

28th mei2009

Quote of the day

by Irene van Nispen Kress

Tell me and I will forget
Show me and I may remember
Involve me and I will understand

Confucius

08th apr2008

The Making of “Sla met Dracula”

by Irene van Nispen Kress

Voor de Stichting Culturele Droomwevers heb ik het afgelopen weekend een korte film gedraaid. Het was een enorme organisatie, maar door de waanzinnige inzet van alle medewerkers en mensen die hun ruimte en spullen ter beschikking hebben gesteld is het mogelijk geworden!
Onderaan dit artikel kan je lezen wie deze geweldige mensen zijn.
Je hoort wel vaak dat er tijdens filmproducties allerlei heftige dingen naast gebeuren. En ook tijdens deze productie was dat zo. De vrouw van Pablo (de belichter met eigen apparatuur) kon elk moment bevallen. Eerst werden we er enorm zenuwachtig van. We konden niet zonder licht en zonder belichter. De opnamedag verzetten? Ondenkbaar, want dan kon niemand meer. Gelukkig vond ik Aart op het laatste moment en was de klus van Thomas verzet. Vrijdag is Pablo’s zoontje geboren en hij heet Loek (net als mijn broer :) )
Ondanks het feit dat hij al 2 nachten weinig geslapen had, kwam hij wel het licht brengen!
Wow wat voel ik me vereerd en gezegend dat ik met zulke mensen heb kunnen samenwerken.

Maar nu wat foto’s:
de-apparatuur.jpgdecorbouw.jpg de-lichtmannen.jpginstalleren-licht.jpgbezig-met-kleding.jpg installeren-spiegel.jpg instellen-camera.jpg acteurs-in-set.jpg bijwerken-make-up.jpg setdressen.jpg nog-ff-snel.jpgbenen-poederen.jpg

Sla met Dracula

De tekst van het liedje is deze absurde limerick:

“Sla gemengd met tandpasta
wordt geserveerd door Dracula.
Spruitjes, Sinaasappelschil en Salie,
Sperziebonen, Snuif en Suiker uit Bali
worden opgediend kort daarna….”

De film wordt gemonteerd op de muziek die hoort bij de letter S van het plantenboek. Dit is onderdeel van een lesmethode die deze stichting heeft ontwikkeld, waarin diverse media zijn samengevoegd. Het geheel vormt een educatief product voor basisscholen, muziekscholen en taalinstituten.

De letters van het alfabet worden in schrift, beeld, muziek uitgedrukt. Een korte limerick beheerst alle teksten.In feite een moderne versie van Aap-Noot-Mies, maar dan met meerdere hulpmiddelen: muziek, rijmpjes en illustraties. De illustraties beelden dromen uit in dieren en karakters. Voor iedere letter van het alfabet is een kunstenaar, zanger of zangeres aangesteld. Van dezelfde opzet is het project “Dromen over planten”.
Hiervoor ben ik gevraagd, als één van de 26 kunstenaars om een film te maken bij het liedje behorend bij de letter S van ‘Sla’. Hiervan zal een DVD verschijnen. En op het internet, natuurlijk onder een Creative Commons licentie.

De crew: Art/decor: Barbara Kusmirak, Saskia de Wildt, Camera: Boukje Jansen van Galen,
Licht: Aart Kramer, Lichtassistentie: Thomas Jeninga, Kostuum/Make up: Christel van Calsteren en ikzelf: Regie/Productie: Irene Kress
De cast: Maria Michailidou (Dracula), Laurens van Mulukom (manlijke gast), Saskia Troccoli (vrouwelijke gast)
Lichtapparatuur: Fresnelli Licht: Pablo Strörmann,
Mijn bijzondere dank is aan: Xolo TV, Carla Hoekendijk en Guido van Nispen

Pagina's:1234Volgende »