Occupy Amsterdam in beeld III
Ik was weer bij Occupy Amsterdam op het Beursplein. Nu eens in de avond.

De serie kun je hier vinden.
Zie ook: Occupy in beeld II en Occupy in beeld I
Ik was weer bij Occupy Amsterdam op het Beursplein. Nu eens in de avond.

De serie kun je hier vinden.
Zie ook: Occupy in beeld II en Occupy in beeld I
Het Museumplein en natuurlijk het Beursplein. De demonstratie. In het Shellgebouw in Amsterdam-Noord was ik nog niet.
Bewonderenswaardig vind ik het wel, als mensen écht ergens vredelievend voor gaan staan en een tijd gaan zitten afzien in een tentje. Niet voor iedereen was het afzien misschien, maar de oudere dame die ik sprak, woonde in Limburg. Ze was dagen en nachtenlang op het plein te vinden. De jongens op het Museumplein mochten er niet overnachten, maar bleven wel. Veel slaapgebrek.
Het is jammer dat er veel types op af komen die er eigenlijk niet horen, zodat het gevaarlijker en onrustiger wordt.
Hier vast een voorproefje, als je meer wilt zien klik je erop en kom je op de serie terecht.
Omdat het mooi is te zien hoe de beelden op elkaar kunnen werken, ben ik van plan om een fotoboek te maken van deze serie.
Omdat het helemaal leuk is om onze Occupy-foto’s samen te zien, zal het boek ook Guido’s foto’s bevatten.
” De hoefijzerindustrie is ook niet meer wat ie geweest is”, stelt Matt Mason in een krantenartikel in NRC Next afgelopen vrijdag.
Matt Mason, journalist, is van mening dat piraterij goed voor de business is.
Eeuwenlang was kopiëren, imiteren en elkaars werk bewerken in de kunst heel gewoon. In de loop van de vorige eeuw raakte het uit de gratie.
Terwijl elkaar imiteren onze tweede natuur is. Lees hierover ook een eerder op Cirocco gepubliceerd artikel Kopieren en de nieuwe vorm van communiceren
Matt Mason is wel degelijk van mening dat bepaalde vormen van piraterij verwerpelijk zijn en dat copyright nodig blijft. Maar hij merkt wel op dat piraterij er vaak op duidt dat een systeem niet (meer) goed werkt. Dat de behoefte veranderd is. Hij ziet het ontstaan van muziekpiraterij op het internet als een teken dat er iets mis is met muziekdistributie. De vraag is dan: Hoe kan je wel betaald krijgen voor muziek? Mason ziet de mode-industrie als voorbeeld waar de muziekindustrie van kan leren.
In de mode gaat men regelmatig met elkaars ontwerpen aan de haal, maar geeft men elkaar er wel credits voor. Bedrijven moeten de concurrentie aangaan en onverwachte combinaties van producten bedenken, vindt hij.
Het boek “Piraterij” van Matt Mason kun je hier in het nederlands gratis downloaden.
“Een bedrijf kan in feite gewoon een piraat nadoen”, zegt o.a Mason in het volgende interview:
voor de mobiele kijker: http://www.youtube.com/watch?v=rSuuUOZcoe0
Een mooie zestig minuten durende Britse documentaire genaamd ” Us Now ” van Banyak Films over de invloed van web 2.0 op macht.
“In a world in which information is like air, what happens to power?â€
Interessant zijn uitgangspunten van mensen die inzien dat de grote veranderingen angstaanjagend kunnen zijn voor mensen.
” Be open and share trust, to protect yourself”, is een statement dat ik geheel kan onderschrijven.
Het klinkt zo tegenstrijdig, dat je door vertrouwen op te bouwen jezelf zou kunnen beschermen, maar angst wekt nou eenmaal agressie op.
Zowel bij jezelf als bij de ander.
Openheid bevordert het kennen en begrijpen van mensen en zaken. En als men dingen kent en misschien zelfs snapt, is men er minder of zelfs niet bang meer voor.
” Don’t treat people like they are going to mess things up”. (because then, they will)
Elkaar helpen, informeren, dingen leren..
Over crowdsourcing in de praktijk:
Us Now from Banyak Films on Vimeo.
Confucius
Voor de Stichting Culturele Droomwevers heb ik het afgelopen weekend een korte film gedraaid. Het was een enorme organisatie, maar door de waanzinnige inzet van alle medewerkers en mensen die hun ruimte en spullen ter beschikking hebben gesteld is het mogelijk geworden!
Onderaan dit artikel kan je lezen wie deze geweldige mensen zijn.
Je hoort wel vaak dat er tijdens filmproducties allerlei heftige dingen naast gebeuren. En ook tijdens deze productie was dat zo. De vrouw van Pablo (de belichter met eigen apparatuur) kon elk moment bevallen. Eerst werden we er enorm zenuwachtig van. We konden niet zonder licht en zonder belichter. De opnamedag verzetten? Ondenkbaar, want dan kon niemand meer. Gelukkig vond ik Aart op het laatste moment en was de klus van Thomas verzet. Vrijdag is Pablo’s zoontje geboren en hij heet Loek (net als mijn broer
)
Ondanks het feit dat hij al 2 nachten weinig geslapen had, kwam hij wel het licht brengen!
Wow wat voel ik me vereerd en gezegend dat ik met zulke mensen heb kunnen samenwerken.
De tekst van het liedje is deze absurde limerick:
“Sla gemengd met tandpasta
wordt geserveerd door Dracula.
Spruitjes, Sinaasappelschil en Salie,
Sperziebonen, Snuif en Suiker uit Bali
worden opgediend kort daarna….”
De film wordt gemonteerd op de muziek die hoort bij de letter S van het plantenboek. Dit is onderdeel van een lesmethode die deze stichting heeft ontwikkeld, waarin diverse media zijn samengevoegd. Het geheel vormt een educatief product voor basisscholen, muziekscholen en taalinstituten.
De letters van het alfabet worden in schrift, beeld, muziek uitgedrukt. Een korte limerick beheerst alle teksten.In feite een moderne versie van Aap-Noot-Mies, maar dan met meerdere hulpmiddelen: muziek, rijmpjes en illustraties. De illustraties beelden dromen uit in dieren en karakters. Voor iedere letter van het alfabet is een kunstenaar, zanger of zangeres aangesteld. Van dezelfde opzet is het project “Dromen over planten”.
Hiervoor ben ik gevraagd, als één van de 26 kunstenaars om een film te maken bij het liedje behorend bij de letter S van ‘Sla’. Hiervan zal een DVD verschijnen. En op het internet, natuurlijk onder een Creative Commons licentie.
De crew: Art/decor: Barbara Kusmirak, Saskia de Wildt, Camera: Boukje Jansen van Galen,
Licht: Aart Kramer, Lichtassistentie: Thomas Jeninga, Kostuum/Make up: Christel van Calsteren en ikzelf: Regie/Productie: Irene Kress
De cast: Maria Michailidou (Dracula), Laurens van Mulukom (manlijke gast), Saskia Troccoli (vrouwelijke gast)
Lichtapparatuur: Fresnelli Licht: Pablo Strörmann,
Mijn bijzondere dank is aan: Xolo TV, Carla Hoekendijk en Guido van Nispen
Het wordt in de filmwereld en door kunstenaars heel normaal gevonden om aan low budget producties mee te werken, waar alleen onkosten worden vergoed. Zulke projecten zijn er legio. Kijk op het prikbord van de NFTVM site en Filmstart en je ziet dat het er vol mee staat. Het betreffen soms stages, maar doordat er vaak weinig geld is om ‘content’ te maken zijn het meestal gewoon professionelen die medewerking verlenen aan deze producties omdat het gewoon leuke projecten zijn. Mensen werken dan mee om verschillende redenen: omdat ze hun portfolio een andere wending willen geven, omdat ze eens een heel ander project willen doen dan ze nu meestal doen, om een vriend of kennis te helpen of omdat ze het erg leuk vinden en willen zorgen dat het gewoon gemaakt wordt. Hoe je het ook bekijkt: uit passie voor hun vak.
Diner bij Dracula
Op dit moment ben ik bezig met het produceren van zo’n productie:een korte film, een clip, voor kinderen en nieuwe Nederlanders. Het wordt een absurd filmpje, over sla eten bij Dracula.
Dracula wordt vertolkt door een Griekse danseres, zij zal haar 2 gasten allerlei groenten serveren tijdens een sfeervol diner voor 2. Het hoofdgerecht, de sla zal gemengd zijn met tandpasta en dit absurde gegeven zal verder uitgewerkt worden in de props en het decor.
Dracula is een moderne vrouw met een schaduwzijde, tenminste dat is hoe zij haar eigen vampirisme ervaart…
We gaan dit weekend draaien en de hele ploeg bestaat uit 10 mensen!
Mezelf meegerekend (productie/regie). Wat je met passie en ‘sharing’ toch allemaal voor elkaar krijgt.
En natuurlijk wordt het onder een creative commons licentie gepubliceerd!