08th Feb2011

LIFT conference en omgaan met het niet aanraakbare

by Irene van Nispen Kress

250×250lift11_0.pngAfgelopen week heb ik mij weer laten inspireren op de LIFT conference in Genève.
Creativiteit en nieuwe technieken te over. Wat meer het probleem lijkt is hoe deze op een goede manier te implementeren. In de werkomgeving, in de cultuur, in de samenleving.
De oudere generaties denken in hiërarchieën, de jongere in netwerken.
De ouderen hebben de macht veelal en vinden het zeer bedreigend deze oude manier van denken los te moeten laten.
Zij snappen ook simpelweg niet dat er dmv netwerken een mogelijkheid zou kunnen zijn op een bestuurbare samenleving. Mede dankzij het feit dat er nog weinig ervaring mee is en de hiërarchieën al eeuwenlang hun verschillende verschijningsvormen hebben. Op LIFT11 had Ben Hammersley editor van WIRED magazine het hier o.a. over. Hij had het ook over het wegvallen van afstand en hoe lastig dat is voor velen: Afstand was altijd een bepalende factor, het verhelderde het verschil tussen ‘wij’ en ‘zij’. Wij zijn hier en zij zijn daar.
Nu ontstaan er nieuwe culturen op grond van gedeelde interessen. We zouden meer geïnteresseerd moeten zijn in een culturele benadering, dan een benadering die zich vooral bezig houdt met indeling van grondgebieden.

Watch live streaming video from liftconference at livestream.com

Omgaan met het onaanraakbare

Elk jaar zijn er diverse workshops. Ik heb dit jaar meegedaan aan “Walking the edit” waar je een film kon maken met je iPhone, zonder gebruik te maken van de camera… Het gaat hier om een non lineaire manier van een verhaal vertellen met gebruik van meta-data van al eerder gemaakt video- en audiomateriaal. De software op de iPhone pikt via de satellieten meta data op van videomateriaal dat aan die bepaalde locatie is verbonden dmv meta data. De lengte en breedtegraad in de tijd wordt bekeken gedurende een wandeling, waardoor zich een film kan opbouwen. Je kunt de film dus beïnvloeden door de richting waarin je loopt en hoe snel je je verplaatst. Hoe hoger je snelheid, hoe korter je videofragmenten. Het is in feite spelen met het geheugen van een bepaalde plek. Een heel wonderlijke ervaring. Elke keer als je een bepaald parcours loopt, krijg je weer een andere film aangezien je nooit op precies dezelfde plek bent met dezelfde snelheid en er dus steeds andere bestanden worden aangesproken. Dit kunnen bestanden zijn van die buurt, maar het kan ook zijn dat er geen meta data aangesproken kunnen worden van bestanden die over de locatie gaan die werkelijk dichtbij is. Zodat je tijdens een wandeling in New York, materiaal uit Parijs kunt krijgen in je film. Het kost enige moeite het te begrijpen. Niet alleen de techniek erachter, maar het is zo gek te maken te hebben met al die dingen die je niet kunt zien en aanraken. Dat je niet gewoon een film maakt van het gebouw waar je voor staat of de personen die bij je zijn, maar dat je nu een film samenstelt door beelden en geluiden op te pikken die ‘in de lucht hangen’. Op die plek ge-geolocaliseerd.
Als alle data in de toekomst nog beter wordt georganiseerd en er een ‘intelligentie’ aan video wordt toegevoegd door filtering op beeldherkenning, stemherkenning en thema, dan wordt er echt verschrikkelijk veel mogelijk. Nu raakt ook nog veel meta data kwijt tijdens het werken met editing programma’s als Final Cut Pro e.d. omdat niet alle data wordt behouden tijdens alle ‘vertalings’ processen naar de verschillende bestandsformaten.
Het wordt nog flink anders, video in de toekomst…

22nd Sep2010

Fotostrip: Bali baby’s

by Irene van Nispen Kress

Toen ik laatst op Bali was, was ik getuige van deze romantische ontmoeting tussen 2 Balinese baby’s.

Ik dacht dat het leuk zou zijn om de tekstballonnetjes te vullen met goeie, leuke teksten die jullie verzinnen.
Wie heeft er zin in?

balibaby1.png

balibaby2.png

balibaby3.png

balibaby4.png

balibaby5.png

balibaby55.png

balibaby6.png

balibaby7.png

02nd Jun2010

ADHD TV

by Irene van Nispen Kress

” De toekomst van HDTV is ADHD TV ”

Peter Kentie, op Marcom10

Het leek gezien hoe hij het bracht niet bedoeld als grap, maar ik moest lachen.
Hij doelde op Social TV, televisie kijken met gebruik van Social media er naast, zoals Twitter.

25th Sep2008

Over vrouwen van tegenwoordig

by Irene van Nispen Kress

logo-copy.pngDe laatste tijd is er steeds meer te doen over, “voor en door vrouwen”. Zo was ik vanmorgen uitgenodigd door Simone Brummelhuis, mede eigenaresse van Iens en de European museum Guide, voor de ontbijtbijeenkomst van The Next Women op Picnic 08. Na het ontbijt volgde de Brainstormcamp. Marianne van Leeuwen, founder van Sisteract, een bureau dat zich richt op marketing voor vrouwen vertelde daar een aantal verfrissende zaken. Vrouwen zijn meer beslissend voor de economie dan men zich vaak bedenkt; mannen doen meestal wel de duurste aankopen, maar het zijn de vrouwen die de keuze bepalen. Veel vrouwen voelen zich niet begrepen door de traditionele marketing manieren. Zij zijn vaak kritischer dan mannen, hebben behoefte aan meer dan alleen één statement over een product en hebben een veel complexer proces van beslissen. Er is een behoefte aan begrip voor de complexiteit van het leven van een vrouw tegenwoordig en de vrouw vooral benaderen door haar te zien als moeder en iemand die geïnteresseerd is in beauty en shoppen, is te beperkt en te oppervlakkig.
En niet de hele tijd allerlei supervrouwen als voorbeeld stellen, daar hebben vrouwen ook genoeg van.

Grappig is dat. Voor mij is dat altijd zo geweest. Ik voelde me dan gewoon niet aangesproken of dacht dat ik dan zeker anders was.
Ik was nooit zo geboeid door veel specifieke vrouwenzaken. Of op een heel andere manier dan mij in de media werd voorgesteld.
Ik vind het toch interessanter worden nu, die doelgroep vrouwen. Want het is nou eenmaal een onomstotelijk feit dat mannen en vrouwen heel anders in elkaar zitten en hun hersenen anders werken. Erg interessant. Ik ga hier meer mee doen.

Een grappige uitleg over de werking van mannen en vrouwenhersenen.

06th Mei2008

The brand called you: Ode aan de mislukte fee

by Irene van Nispen Kress

annie-mg_1.jpgIn deze tijd van social networking en profielen maken ben je vaak bezig met beschrijven wie je bent, waar je van houd en wat belangrijk voor je is. Identiteit en authenticiteit zijn kernwoorden geworden die zowel voor privé personen als voor bedrijven van steeds groter belang zijn. Branding. Wat is een sterk merk, wat maakt een merk sterk en hoe behoud men deze waarde. In het kader van ” the brand called you” moest ik denken aan een geweldig versje over authenticiteit van Annie M.G.Schmidt dat ik al vanaf mijn kindertijd ken:

De mislukte fee

Er was er eens een moeder-fee
En had ze kindertjes? Ja twee.
Twee kleine feeënkindertjes
met vleugeltjes als vlindertjes.
Ze waren beiden mooi en slank
maar het ene kind was lelieblank,
zoals feetjes wezen moeten
en ’t andere kind zat vol met sproeten.

De moeder was heel erg ontdaan.
Ze waste ’t kind met levertraan,
met katjesdauw, met tijgermelk,
ze doopte het in een bloemenkelk,
maar ’t hielp geen steek, o nee, o nee,
het was en bleef een sproetenfee.

M’n dochter, zei de moeder toen,
nu kan ik niks meer voor je doen.
je bent als fee (zacht uitgedrukt)
volledig en totaal mislukt.

Ga naar koning Barrebijt
en zeg daar: Uwe Majesteit,
m’n moeder doet de groeten.
Ik ben een fee met sproeten.

Wellicht neemt koning Barrebijt
je dan in dienst als keukenmeid.
Die man heeft altijd wel ideeën
voor min of meer mislukte feeën.

Het feetje ging direct op weg.
Het sliep s’nachts in de rozenheg
en prevelde de hele tijd:
O Sire, Uwe Majesteit
m’n moeder doet u de groeten.
Ik ben een fee met sproeten.

En toen ze aankwam in de stad
stond ze te trillen als een blad.

De koning opende de deur
en zei: Gedag, waar komt u veur?

En wit van zenuwachtigheid
zei ’t feetje: Uwe Majesteit,
m’n moeder doet u de groeten
Ik ben een spree met foeten.

Wel, sprak de koning heel beleefd
ik zie wel dat u voeten heeft
maar u bent, op mijn oude dag,
de eerste spree die ik ooit zag.

Toen heeft hij dadelijk gebeld
en ’t hele hof kwam aangesneld.
De koning zei: Dit is een spree.
Iets héél bijzonders. Geef haar thee
en geef haar koek.En geef haar ijs.
Ze blijft hier wonen in ’t paleis.

Nu woont het feetje al een tijd
aan ’t hof van koning Barrebijt
en niet als keukenmeid, o nee!
Ze is benoemd tot opperspree.

Ze heeft een gouden slaapsalet
en gouden muiltjes voor haar bed.
En alle heren aan het hof
die knielen voor haar in het stof.
Waaruit en ieder weer kan lezen
dat men als fee MISLUKT kan wezen
maar heel geslaagd kan zijn als spree.
Dit stemt ons dankbaar en tevree.

uit: “Op visite bij de reus”, Annie M.G.Schmidt, Arbeiderspers 1960

annie-mg_2.jpg
De beide foto’s heb ik van Annie gemaakt toen ik bij haar logeerde in Zuid Frankrijk in 1991

01st Feb2008

Media Me:missie of project?

by Irene van Nispen Kress

Kommerij en RaaphorstBert Kommerij begon tijdens het maken van Flickradio, ‘Media Me’, als nieuwe groep op Flickr.
Inmiddels zijn er 1340 foto’s in de groep en het ziet er geweldig uit.

Bert Kommerij (a group admin) says:
31 Jan 08 – Welcome at Media Me. Here you can find and add pictures about mediaconsumption. How and were do you use media? Computers, tv, mobilephones, radio, cams etc. How does your mediabehaviour look like? Mediaspaces, mediatraces and all related actions. Show your liberated e-heaven, or your digital hell.The pictures in this pool will be used in a new project called Media Me (100 % Creative Commons) and shown as a slide show at the Skor house/ Amsterdam from 1 jan/15 feb/ 08


Media Me
, is inmiddels een uitgegroeid tot een nieuw project van Bert Kommerij en Marco Raaphorst. Hotspot, een netwerk voor mediamakers: de creatieve club voor programmamakers van alle publieke omroepen, die regelmatig inspirerende bijeenkomsten organiseert op wisselende locaties, steunt ‘Media Me’ en Marco en Bert zullen 21 februari een presentatie houden. Hotspot noemt Media Me een missie..

Ik ga me er ook mee bemoeien, mijn naam is zojuist toegevoegd aan de ‘Related Persons’ en ik heb er reuze zin in!

29th Dec2007

Verplicht kijken: Steal This Film II

by Marco Raaphorst

Steal This Film II

Steal This Film I was geweldig. Een gratis film over intellectueel eigendom met name bezien vanuit het oogpunt van de internet piraten van The Pirate Bay. Een fenomenale film waarin duidelijk uitgelegd wordt waarom zowel Hollywood en de oude muziekindustrie door het niet juist inspelen op de mogelijkheden van internet hun eigen graf aan het graven zijn. De boodschap van Steal This Film is duidelijk: deze film MOET juist gekopieerd worden. Want kopiëren is het fundament van internet. Als je daar tegen bent, zul je nooit jouw content op internet moeten aanbieden.

Steal This Film II laat nog beter zien dan versie 1 hoe radicaal deze veranderingen zijn. Het is zonder meer een van de meest belangrijke films van deze tijd. Niet alleen wordt informatie gegeven over het ontstaan van copyright als gevolg van het reproduceren van boeken, de boekdrukkunst, maar ook slaagt de film er in om de fundamenten van internet duidelijk uit te leggen.

Doordat internet geen centraal systeem kent, elke partij/peer is even belangrijk, verloopt de distributie van haar data dan ook decentraal. Niemand is de baas, elke partij/peer kopieert en geeft de informatie weer door. Door deze decentralisatie neemt de macht van de grote media ‘gatekeepers’ met de dag af en is iedere wereldburger in staat om zijn/haar eigen content te uploaden die vervolgens gekopieerd wordt met het internet-sneeuwbaleffect als gevolg.

Copyright bestaat niet meer, alles op internet is immers een kopie. Daarmee onderken ik en anderen niet het auteursrecht. Natuurlijk moet de maker ten alle tijden de maker blijven. Zo niet dan pleeg je plagiaat. Maar copyright is over, bestaat niet meer, althans op internet. Als je wilt kunnen beslissen over wat er met je content gebeurt, dan zul je jouw content niet op internet moeten zeggen, want de lawine die het veroorzaakt is gewoonweg niet te stoppen.

De film geeft een blik in misschien wel de grootste revolutie die de wereld ooit gekend heeft. Het verdwijnen van intellectueel eigendom en de democratisering van het produceren, reproduceren en herbewerken van content. Internet is het meest geniale medium tot nu toe. Het heeft een organische structuur die lijkt op onze natuur.

Maar laat ik niet de hele film gaan uitleggen. Ga dus vooral die film zien! Hij is gratis. Download de film en laat ons weten wat je ervan vindt!

Download Steal This Film II in jouw favoriete formaat (van super HD kwaliteit tot iPod kwaliteit).

08th Nov2007

Cellphone jammer

by Irene van Nispen Kress

jammer190.jpg
Heel jammer ja, maar je kon er op wachten: de ‘cell phone jammer’ oftewel de mobiele telefoon stoorzender, een gadget dat nabijgelegen mobiele apparaten machteloos maakt.

Ik las erover in The New York Times
Het apparaat is absoluut illegaal, de techniek zeker niet nieuw, maar steeds meer in trek in de VS. De federale regelgevers hebben er een nieuwe zorg bij.
De kopers zijn vooral eigenaars van cafetaria, haarsalons en hotels, openbare sprekers, theaterexploitanten, buschauffeurs en, meer en meer, forenzen in het openbaar vervoer.

Met één druk op de knop wordt het bereik van de mobiele telefoons in de omgeving geheel stilgelegd.

“If anything characterizes the 21st century, it’s our inability to restrain ourselves for the benefit of other people. The cellphone talker thinks his rights go above that of people around him, and the jammer thinks his are the more important rights.”

James Katz, director of the Center for Mobile Communication Studies at Rutgers University.

De stoorzenders zenden een zo krachtig signaal uit, dat de mobieltjes er geheel door overweldigd raken en niet meer kunnen communiceren met de zendmasten. Het bereikbare gebied varieert van een halve meter tot meerdere meters en de prijs van een dergelijk apparaat ligt tussen de 50 en een paar honderd dollar.

Volgens de ‘cellphone jammers’ beschreven in The New York Times voelen ze zich wel degelijk schuldig soms, maar het voelt voor hen wel prettig deze macht. En natuurlijk is het ook een goede bron van leedvermaak.

Ik kan me in beide partijen verplaatsen, absoluut. Maar ik vind het wel erg heavy eigenlijk als je je bedenkt dat mensen op deze manier een soort technisch oorlogje kunnen beginnen. Want een ander te beperken in zijn mogelijkheden tot communicatie doet mij toch sterk denken aan oorlog en een gevecht over de macht op een moment dat de partijen niet meer normaal met elkaar kunnen communiceren.
Ook eng te bedenken welke mogelijkheden het biedt aan criminelen..

Er wordt wel flink beboet trouwens: De ‘Federal Communications Commission’ geeft boetes tot $11.000 aan mensen die deze stoorzenders gebruiken. Hun handhavingsdienst heeft een handjevol Amerikaanse bedrijven voor het verdelen van de gadgets vervolgd – en achtervolgt ook hun gebruikers.
Heeft iemand het gebruik hiervan in Nederland al eens opgemerkt??

06th Nov2007

Media Netwerken

by Irene van Nispen Kress

logoos.jpg

Laatst had ik het over de crisis binnen het Netwerk Mediavrouwen.
Op de plenaire vergadering hierover kwamen maar een paar leden meepraten over wat ons nu te doen staat. Van de ca. 220 leden dat het Netwerk telt kwamen er ongeveer 20…
Wat is de behoefte van de leden? Is er wel behoefte aan een netwerk? Of is er gewoon geen behoefte aan een specifiek vrouwennetwerk? Of komt het omdat de stijl en de aanpak te weinig web 2.0 is?

Op dit moment worden er verschillende netwerken opgericht voor mensen werkzaam in de media.
‘I Make Media’ is een community in wording, Masterfiles is net opgezet door Broadcastpress en Immovator heeft inmiddels ook haar Immovator Netwerk.
Masterfiles is op haar beurt weer participant geworden van het Immovator Netwerk. Zo lijken ze het wel groots aan te pakken.

Web 2.0 toepassingen zie ik in al deze netwerken nog helemaal niet.
Vooralsnog lijkt het bijna alsof ze er vooral zijn voor zichzelf en de sponsorende bedrijven: om zichzelf te presenteren en te kunnen vertellen wat ze zelf doen. Ik zie vooral nieuws en aankondigingen van events. Kijk ik niet goed?
Geen web 2.0 mogelijkheden. Ongelooflijk.
I Make Media (nog niet officieel gelanceerd) is dat wel van plan. We zullen zien. Ik ben zeer benieuwd.

16th Okt2007

Netwerk Mediavrouwen opheffen?

by Irene van Nispen Kress

top_logo.gifIk ben al heel lang lid van het Netwerk Mediavrouwen. Elf jaar om precies te zijn. Ik wist dat het huidige bestuur graag de scepter wilde doorgeven aan een nieuw bestuur. Ik wist ook dat er weinig animo was om deze functie te gaan vervullen. Maar toen ik een mail kreeg met de mededeling dat het huidige bestuur denkt aan het opheffen van het netwerk als er geen nieuw bestuur opstaat….
Ik viel even stil.

Ik ben de laatste jaren een actief lid geweest. Heb ook twee maal de website ontworpen en de bouw ervan begeleid. Betrokkenheid schept een band.
Waarom wil niemand deze club besturen? Ok, het is een vrijwilligers netwerk. Is iedereen te druk?
Zien de dames geen toekomst in het Netwerk zoals het nu is, of vinden de leden het netwerk ‘an sich’ overbodig geworden?
Is het netwerk verouderd? Letterlijk of figuurlijk? Of is een vrouwen netwerk geen goed idee meer?

Het Netwerk
Het Netwerk Mediavrouwen is opgericht in 1994. Nu Netwerk voor vrouwen werkzaam in de media. Vroeger eigenlijk voor vrouwen werkzaam in de audiovisuele wereld. Wat zich eigenlijk vooral beperkte tot Hilversum.
De oprichtster Martha Hering vertelde in 1997, toen ze afscheid nam als beleidsmedewerker Sociale Zaken bij de NOS, in een interview hoe zij dacht over macht en invloed van vrouwen in de media:

“Ik zie mogelijkheden voor vrouwen omdat ze bijvoorbeeld anders met macht omgaan dan mannen. Ze kunnen zich goed inleven in situaties die mensen overkomen; ze zoeken andere oplossingen dan mannen, die al generaties lang gewend zijn om op een bepaalde manier te werken. De tijd is er rijp voor, juist nu, omdat het bedrijfsleven steeds meer nadruk legt op het belang van een persoonlijke aanpak. Er moeten topprestaties geleverd worden en dat lukt het beste met een menselijker stijl van leidinggeven. En dat is veel vrouwen op het lijf geschreven.”

Ik denk dat ze gelijk heeft maar toch nog wat vroeg was. Het lijkt erop dat bedrijven nu pas beginnen met open staan voor een andere aanpak. Een meer persoonlijke, één die bv. intuïtie ziet als bruikbaar gereedschap.

De praktijk
Het werkte anders. En nu dreigt het uit elkaar te vallen. Zijn de leden van het netwerk nog teveel oude media ‘minded’? Zijn deze dames in de war over de toekomst, net als de hele omroepwereld eigenlijk? Is er gebrek aan visie?
Binnenkort is er een plenaire vergadering. Dan zullen we zien wat de leden vinden.
Ik heb er weinig vertrouwen in dat er een grote opkomst zal zijn op deze vergadering. De betrokkenheid was enorm verminderd de laatste tijd bij de leden. Heeft het Netwerk haar nut verloren?

Hoe zou het Netwerk verder moeten?
Persoonlijk denk ik dat het in ieder geval virtueel meer mogelijkheden moet hebben.
De huidige site is weinig interactief omdat het anders teveel werk is. Alles is dus simpel gehouden.
Maar ja, geen interactie…Sociale netwerken tegenwoordig bieden zoveel mogelijkheden met elkaar te communiceren op het internet. Of is het merendeel van de leden te weinig nieuwe media minded? Wat mij betreft mag er dan gerust een shake out komen.
Het is geen radio en tv meer zoals vroeger. De meeste leden komen daar wel vandaan. Zijn ze allemaal meegegroeid met de nieuwe ontwikkelingen? Zijn de meeste leden wel laten we zeggen crossmediaal denkend? Ik vraag het me ernstig af.

En wat zijn mediavrouwen? Waar werken zij? Zijn ze allemaal betrokken bij content maken? Of dient er een andere definitie gehanteerd te worden? Als je bij een internetprovider werkt, werk je dan in de media?
Als ik op de site van het Netwerk kijk onder ‘wie zijn wij?’ dan lees ik iets waarvan ik vind dat dat niet meer kan tegenwoordig:

De Stichting Netwerk MediAVrouwen is hét netwerk in Nederland voor vrouwen werkzaam in de audiovisuele sector in de meest brede zin van het woord. Elke vrouw, in loondienst of als zelfstandige, werkzaam bij de omroepen, productiemaatschappijen of andere Media bedrijven, is welkom. Alle beroepen die uitgevoerd worden binnen de Media zijn welkom, alleen voor print kunnen wij weinig betekenen.

Laat deze scheiding los, media is niet meer zo onderverdeeld. Dit is hopeloos ouderwets!

Denk mee!
Wat is de oplossing? Ik vind het reuze zonde als deze verzameling vrouwen zijn bundeling verliest.
Zullen we met zijn allen op Ning? Wie doet er nog mee?
Of is dat te openbaar, omdat iedereen zomaar kan deelnemen?
Op die manier kunnen er wel minder centraal geleide initiatieven komen. Voorheen was het lastig communiceren met de andere leden, zeker in een groepje. Je kon iedereen een mailtje sturen. En afwachten wie er interesse had.
Op een sociaal netwerk op het web kan je van tevoren al kleine groepjes geïnteresseerden vormen en iedereen kan zien wie dat zijn. Je kunt je gemakkelijk aansluiten en met elkaar dingen afspreken.Groepen, subgroepen, aparte gedeelde interesses. Ik zie het veel meer zitten als we op die manier te werk gaan.
Maar ja, moet de vorm dan deze blijven? Een stichting, die contributie vraagt en een bestuur heeft?

Wie denkt er met me mee? Wat is een goede vorm, oplossing? Ik denk dat de oplossing hiervoor een sleutel kan zijn in het algemeen, voor het opschudden van logge systemen en mensen mee te nemen in de nieuwe mogelijkheden.
Heren, misschien zien jullie het helder?

En dames:hebben we aparte netwerken nodig? Of zijn vrouwen onder elkaar geen goede netwerkers? Zijn ze liever elkaars vriendin als ze elkaar aardig vinden dan elkaars collega of zakenpartner?
Persoonlijk heb ik wel eens die indruk..