Inspiration of the day
vrijdag, 30 juli 2010
voor de mobiele kijker: http://www.youtube.com/watch?v=mfmmNif5WCw
Inspiration of the day
vrijdag, 23 juli 2010
Voor de mobiele kijker: http://www.youtube.com/watch?v=gYEf8XZKlUU
ADHD TV
woensdag, 2 juni 2010
” De toekomst van HDTV is ADHD TV “
Peter Kentie, op Marcom10
Het leek gezien hoe hij het bracht niet bedoeld als grap, maar ik moest lachen.
Hij doelde op Social TV, televisie kijken met gebruik van Social media er naast, zoals Twitter.
Tsjernobyl, wat moet je daar III:ontmoetingen
donderdag, 13 mei 2010
Vanuit ons campement bezochten we zelfstandig de dorpen die langs de grens van ‘de Zone’ liggen. De dorpen in de Zone konden we uitsluitend samen met onze gids bezoeken. Gelukkig was onze gids geen super strak type, maar een gezellige vent, waardoor je niet het gevoel kreeg van een heel strak gareel. Al moest je je ook weer niet te vrij denken; we werden op een gegeven moment wel degelijk gevraagd om even mee te komen met de militairen om onderworpen te worden aan een onderzoek: wat kwamen we eigenlijk doen? Dit gebeurde inderdaad toen we zonder gids op stap waren.
We hadden waarschijnlijk toch teveel onrust veroorzaakt en dat was iemand niet goed bevallen…

Wat ik opmerkelijk vond was dat heel veel gewone mensen militaire kleding droegen.

En gezopen wordt er inderdaad heel veel. Overal kan je dronken mannen (vrouwen doen het thuis) tegen komen.

Deze man kwam op deze plek, waar de omgeving in brand was gezet (ze houden daar erg van delen van bermen en oude bladeren verbranden) in zijn eentje picknicken. Hij kwam, al behoorlijk bezopen, met de fiets en had de nodige drank bij zich. Hij gedroeg zich zeer amicaal, wilde iedereen in de armen sluiten en vertelde dat hij had gestreden in Afghanistan.

In de Zone is geen stromend water. De mensen, overwegend oude dames, halen water uit de waterput.
Wat me opviel was dat ik het vooroordeel had dat deze vrouw niet kon schrijven. Dat realiseerde ik me pas toen ik haar zag schrijven.

Vervoer met paard en wagen is daar nog iets van alledag.

De begraafplaatsen worden zeer goed verzorgd en onderhouden. De tijd dat wij er waren was toevallig de tijd van het jaar om er extra aandacht aan te besteden.

De mensen maken tafels en bankjes (beetje scheef en gammel maakt hen niet uit) om naast hun overleden dierbaren te kunnen eten en drinken.
Wij hielpen een beetje.

Het praten over de verloren dierbaren is nog altijd emotioneel.


Zie ook mijn eerdere posts over deze reis naar Tsjernobyl :
Tsjernobyl, Wat moet je daar?
en Tsjernobyl, wat moet je daar II
Tsjernobyl, wat moet je daar II
donderdag, 6 mei 2010
Onze reis naar Tsjernobyl zelf, het gebied rond de reaktor in ‘de Zone’ en de verlaten dorpen er omheen, maakten we vanuit een soort camping.
Een plek met zeer eenvoudige houten zomerhuisjes, waar de kamertemperatuur erg van werd opgestookt. Later bleek het overal daar gebruik om de kamertemperatuur graag boven de 23 graden Celsius te hebben.

Vanuit dit campement bezochten we bijv. Prypiat, een stad in de zone waar niemand woont.

Onder leiding van onze gids Yuri, konden we verlaten overheidsgebouwen bezoeken, waaronder een hospitaal.

De ruimtes waren surreëel. Verlaten, ongelooflijk verwaarloosd en soms misschien zelfs opzettelijk verwoest?
Soms vroeg je je bijna af of er iets in scene was gezet.


Hoe was het daar toen het nog functioneerde?

Onze gids is ook te zien in de volgende video, waarin mensen van Vice, Berlin, Tsjernobyl gaan bezoeken.
In deze video sneeuwt het er ook nog…
Zie ook mijn vorige post over onze reis, ‘Tsjernobyl wat moet je daar?’
Tsjernobyl, wat moet je daar?
maandag, 26 april 2010
Vandaag is het precies 24 jaar geleden dat de kernramp plaats vond.
Twee weken geleden was ik er, in Tsjernobyl, of liever gezegd in en rond de Zone, waar Tsjernobyl in ligt, het gebied rond de kerncentrale. Nu een gemilitariseerd gebied waar je alleen met toestemming heen reizen kunt.

Er mogen eigenlijk geen mensen wonen in de Zone; de mensen die er wonen, wonen er zoals ze er werken: in shifts. Twee weken op, twee weken af.
De huizen worden dus niet continu door hen bewoond. De dorpen en steden zijn verlaten. Toch zijn er een klein aantal huizen die wel continu bewoond worden, overwegend door oude dames.
Ze weigerden destijds te vertrekken of kwamen weer terug. Voor hen is kennelijk een uitzondering gemaakt.
Kinderen wonen er niet; als je ze ziet komen ze slechts op bezoek.

Heel raar is het om in zo’n gebied te zijn. Rekening houden met de straling blijft een gegeven waar het lastig mee omgaan is. Je went er vreemd genoeg eigenlijk wel aan. In het begin kijk je met argwaan naar elk kopje koffie dat voor je neus wordt gezet:met welk water is het bereid?
Later moet je er veel bewuster aan denken: Niet in deze berm lopen, niet op dit gras lopen.
Hier is wél meer straling en hier niet.

Wij, Guido en ik, kwamen er om te fotograferen. Dit gebied is zo raar, zo surreëel. Al weegt de lucht er, in mijn beleving, zwaar van de ellende, het verdriet, de armoede, de uitzichtloosheid, toch is het er mooi.
Eenmaal thuis, waardeer je het leven hier alleen wel weer meer.
Je kunt Guido’s foto’s hier en hier bekijken.
Ik zal binnenkort meer van mijn foto’s posten.
Inspiration of the day
donderdag, 1 april 2010
Verveel je je of heb je een opkikkertje nodig? Hilarisch deze tralala video.
Inspiration of the day
vrijdag, 12 maart 2010
Helemaal enthousiast was ik toen ik als middelbare scholier voor mijn engelse ‘lijst’ een leuk boek gevonden had van vóór 1900: Alice in Wonderland.
Ik kon het met “Through the looking glass” als 2 boeken lezen en ik was meteen klaar met het verplichte ‘saaie’ deel van de lijst.
Dit maakte dat ik met dubbel plezier deze boeken las.
Nog altijd vind ik het prachtige inspirerende boeken. En ik ben niet de enige.
Zeker nu de film door Tim Burton binnenkort in première gaat.
Annie Leibowitz fotografeerde in opdracht van Vogue in dit thema. Ze liet bekende modeontwerpers figureren in Wonderland.
Victor en Rolf als Tweedledee en Tweedledum, Galliano als The Queen of Hearts..
Prachtig en te gek, zoals Annie’s foto’s eigenlijk altijd zijn.

Inspiration of the day
vrijdag, 5 maart 2010
DON’T COME BACK
why are you shaking I ask
I am shivering he says
wolves encircling a trembling dog
why are you shivering I ask
I am afraid he says
I am afraid to return from america
but you haven’t gone away yet I say
I am afraid
even so I am afraid to return he says
for months I have crouched in this shed
watching the ridge of the rusting roof
grazing each fleecy cloud passing
the flock of clouds opening up
their wounds drenching us in a shower of blood
like the billowing filmscreen engulfing the little blind boy
then I say indeed there is no other way
don’t come back
don’t come back if you haven’t gone away yet
© Ottó Tolnai
© Translation: Ãgnes Kaan-Borostyánköi
Publisher: First published on PIW,
Happy 2010
vrijdag, 1 januari 2010
Gelukkig Nieuwjaar allemaal!
Ik wens iedereen heel veel succes en geluk toe, maar vooral door nieuwe ideeën, nieuwe inzichten en leuk en vriendelijk gedrag.
Heb plezier in alles wat je doet of doe het vanaf nu een beetje anders.
Doe es gek.
De ‘Silly Walk’
(klik op het plaatje voor de video ervan, mag niet worden embed)
update: nu wel embed hieronder


