Media educatie en wie snapt het nou écht?
vrijdag, 8 februari 2008
Vorige week tijdens de conferentie “How to stimulate Filmsense(s)” op het IFFR, was Gregory Paulger als afgezant van de Europese Commissie als spreker aanwezig. Hij vervult de functie: Director, Directorate-Genaral “Information Society and Media”, Directorate of “Audiovisual, Media, Internet.
Wat me opviel was dat hij dingen zei die niet echt getuigen van écht weten wat er werkelijk speelt. Hij noemde oplossingen van problemen die volgens mij wéér vooral rekening houden met de gevestigde orde van grote bedrijven en niet met wie zij zeggen rekening te houden: de makers. En natuurlijk gaat het ook deze keer weer over auteursrecht.
Boetes
De Europese Commissie wil boetes gaan geven aan mensen die illegaal downloaden. Ze hebben een in mijn ogen erg vreemd systeem bedacht. Ze willen mensen die erg veel downloaden gaan beboeten. Om te beginnen zullen deze mensen worden gewaarschuwd. Deze waarschuwingen zulen worden gestuurd door de provider. Blijft men ermee doorgaan dan volgt er op een gegeven moment een boete.
Mensen die erg veel dataverkeer genereren zien ze per definitie als illegalen, die grote torrentfiles, software en muziek downloaden. Een giga probleem natuurlijk als het gaat over educatief materiaal en e-books. Om het het nog maar niet te hebben over de makers die hun film, muziek etc. gratis of onder Creative Commons License publiceren…
Lees verder meer over deze conferentie in mijn artikel op I Make Media.
Uit dit artikel:
Nu er steeds meer makers en gebruikers komen, waarom moeten zij het wiel opnieuw uitvinden? Ligt er niet een taak voor de professionele maker om wat hij geleerd heeft door te geven? Zodat de nieuwe makers er zelf verder mee kunnen bouwen en niet het wiel opnieuw hoeven uit te vinden? Zij vonden het shockerend dat hun studenten geloven in de objectiviteit van media en dat je werkelijk de realiteit zou kunnen weergeven. Terwijl alles interpretatie is en bijvoorbeeld camerastandpunt, beweging, kadrering en montage al om te beginnen een interpretatie van de werkelijkheid zijn.
Vrije Radicalen
vrijdag, 25 januari 2008
Het Internationaal Film festival Rotterdam legt deze keer het accent op ‘Free Radicals’.
Free Radicals zijn naast de vrije radicalen die we uit de scheikunde kennen, AV makers die geen technische perfectie nastreven, maar gaan voor primitief, puur en eigen. Dit kan leiden tot rauwe rafelige kwaliteit, maar toch wel zeer nauwkeurig gemaakt.
Het is erg grappig te zien dat hoe zij langgeleden bezig waren nu vaak heel interessant is door alle ontwikkelingen op en door het internet. Dat rauwe en rafelige, maar ook de neiging om steeds meer in eigen beheer te gaan uitgeven om te ontkomen aan de dwingende formats van de beeldindustrie.
Een voorbeeld daarvan is de film hierboven:
FREE RADICALS, een korte film van de Nieuw-Zeelander Len Lye. In 1958 bewerkte deze met naalden, speerpunten en tandzagen een strook onbelichte film.
Voor de nieuwe generatie filmmakers zijn zulke experimentele films nog steeds een voorbeeld.
Ik vind het erg leuk te zien hoe er nu ok op het IFFR meer aandacht komt voor de films van kunstenaars. Deze mensen waren altijd al multimediaal bezig.
Ook op het IFFR aandacht voor do-it-yourself-cinema in het programma ‘Starting from Scratch‘.
‘Do it yourself’ staat hier niet gelijk aan ff snel in elkaar gemepte filmpjes met dank aan de moderne technieken, maar aan een nieuwe generatie filmmakers, die optisch-mechanische filmdragers nieuw leven hebben ingeblazen.
Het is mooi als je ineens merkt dat de oude avant garde kunstenaars dingen deden waar je met de nieuwe mogelijkheden ineens veel inspiratie uit kunt halen.
Ja hè hè, wat is anders “avant garde”.
