09th Jun2017

Kom naar irenevannispenkress.com

by Irene van Nispen Kress

pillowfight-ink-L1003805600x900
Al geruime tijd heb ik een site op mijn eigen naam irenevannispenkress.com
Hier is mijn werk als fotograaf te zien en te volgen.
Mijn portfolio is er te bekijken en ik voer er ook een blog waarop ik over mijn nieuwe ontwikkelingen blog.
Van Cirocco kan ik nog moeilijk afstand doen en is vooral leuk als je iets van mijn historie wilt lezen.
Ik zie je dus heel graag terug op irenevannispenkress.com waar je mijn ontwikkelingen als fotograaf kunt volgen!

09th Jul2012

Fotografie en Verborgen intimiteit

by Irene van Nispen Kress

Ed Kashi vertelt over zijn manier van werken en wat voor hem belangrijk is om in zijn werk te bereiken: Verborgen intimiteit.
Hij heeft het over het moment dat de fotograaf getuige is van een moment van intimiteit door heel dicht bij de mensen te komen en toch niet echt aanwezig lijken te zijn.
Zo te werken dat de mensen eigenlijk vergeten dat je er bent. Hoe doe je dat? Hoe ga je om met mensen die niet willen dat je hen fotografeert?
Hij vertelt over het hebben van controle versus de controle juist loslaten.
“Houd je ogen en vooral ook je hart open. Je camera is een paspoort naar werelden waar je anders niet zou geraken”.

Ed Kashi is een World Press documentaire fotograaf, werkzaam bij VII Photo Agency.

Ik volgde afgelopen januari in Athene een workshop bij hem.
Hier kun je enkele foto’s bekijken, die ik tijdens de workshop maakte.
Ik maakte foto’s van een vrouw in Athene.
Omdat we vrij veel les hadden in een leslokaal, heb ik niet echt een serie gemaakt zoals tijdens de workshop in Rwanda met Marcus Bleasdale en Gary Knight.

21st Jan2012

Inspiration of the day

by Irene van Nispen Kress

De Schommelclub

Een donkere ruimte met kaarsjes. Het is een oude fabriekshal. Schommels tot hoog in de nok.
Ik heb het een spel van beweging en licht laten zijn.
De schommelclub van Mediamatic. Supergaaf!
Hier
is de hele serie.

18th Jan2012

Inspiration of the day

by Irene van Nispen Kress

De kunst van het autowassen: met stoom. Ik vond het er zo prachtig uitzien en het werd ook nog eens heel mooi schoon!
Kijk hier voor de serie

13th Nov2011

Occupy Amsterdam in beeld II

by Irene van Nispen Kress

20111112-l1002536.jpg

20111112-l1002632.jpg

Deze keer wederom het leven op het Beursplein en een ‘General Assembly’ op de Dam.
De hele serie kan je hier vinden.

11th Nov2011

Occupy Amsterdam in beeld

by Irene van Nispen Kress

Het Museumplein en natuurlijk het Beursplein. De demonstratie. In het Shellgebouw in Amsterdam-Noord was ik nog niet.
Bewonderenswaardig vind ik het wel, als mensen écht ergens vredelievend voor gaan staan en een tijd gaan zitten afzien in een tentje. Niet voor iedereen was het afzien misschien, maar de oudere dame die ik sprak, woonde in Limburg. Ze was dagen en nachtenlang op het plein te vinden. De jongens op het Museumplein mochten er niet overnachten, maar bleven wel. Veel slaapgebrek.
Het is jammer dat er veel types op af komen die er eigenlijk niet horen, zodat het gevaarlijker en onrustiger wordt.
Hier vast een voorproefje, als je meer wilt zien klik je erop en kom je op de serie terecht.

20111029_ink_occupy_l1002253.jpg

20111021_ink_occupy_l1002053.jpg

20111021_ink_occupy_l1002072.jpg

20111023_ink_occupy_l1002230.jpg

20111029_ink_occupy_l1002392-2.jpg

20111029_ink_occupy_l1002281.jpg

Omdat het mooi is te zien hoe de beelden op elkaar kunnen werken, ben ik van plan om een fotoboek te maken van deze serie.
Omdat het helemaal leuk is om onze Occupy-foto’s samen te zien, zal het boek ook Guido’s foto’s bevatten.

26th Jul2011

Workshop in Rwanda:Hoop en ontwikkeling

by Irene van Nispen Kress

5957148976_496fe83fe6_o2.jpg

Als we alleen als gewone toerist naar Rwanda zouden zijn gegaan, dan was het heel moeilijk, zo niet onmogelijk geweest om het land zo te kunnen bezoeken als wij hebben gedaan:
Bij de mensen in de binnenlanden over de vloer komen en een heel klein beetje een idee krijgen van hoe zij leven.

De waanzinnig leerzame en interessante fotoworkshop van Marcus Bleasdale en Gary Knight van VII Photo Agency, had als thema “Hope and development” en maakte het mogelijk het land van een andere kant te kunnen bekijken.
Elke deelnemer moest zich voorbereiden door een onderwerp binnen dit thema te bedenken en vanuit Nederland al contact te maken met een NGO of bedrijf dat hiermee bezig is.

Duurzame energie

Guido en ik hadden het thema duurzame energie en wat de aanwezigheid hiervan betekende voor de mensen en de manier waarop ze leven. We maakten contact met 2 bedrijven die zich vooral bezig houden met duurzame elektriciteit en licht : ‘Nuru Lights’ en ‘Great Lakes Energy‘.
Zij hielpen ons om verder in contact te komen met de mensen en ze thuis en in hun winkeltjes te bezoeken.
Nuru Lights maakt oplaadbare POD lampjes voor 6 dollar per stuk. Lampjes die je individueel met je mee kunt dragen d.m.v. de hoofdband die eraan zit.
Great Lakes Energy werkt met wat duurdere lampjes, 30 dollar per stuk, die werken op zonne-energie en zich laden d.m.v. een klein zonne paneeltje.

Door op bezoek te gaan bij de ondernemers (de handelaren in de lampjes en de mensen die de POD lampjes opladen) en de gebruikers, kwamen we bij de bevolking in de binnenlanden van Rwanda. Overwegend arme en zeer arme mensen.
Uren rijden over zandwegen met vaak diepe kuilen, die volgens de chauffeur er vaak nog maar net lagen en een enorme verbetering waren met het keienpad waar je eerst over moest.
Wat voor ons ook verbazingwekkend was, is de volgorde van de verbeteringen. Voor ons is het heel erg vreemd dat er eerst ergens in een gebouw elektriciteit is en daarna pas een redelijke weg er naartoe.
Bij hun komt elektriciteit zo ongeveer tegelijk met televisie en computers. Een mobiele telefoon zonder ooit een vaste gekend te hebben.
Oplaadpunten hiervoor kunnen overal zijn, zo ook de accu achterop de fiets van de mobiele kapper. (zie laatste foto in Flickr set hieronder)


voor de mobiele kijker: http://www.flickr.com//photos/irenekress/sets/72157627123531215/show/

Bij de mensen over de vloer

Wat heel erg opvalt, zowel in de grote stad als in de dorpen is de positieve uitstraling van de mensen. Ik voelde een vriendelijke en veilige sfeer die heel erg gericht is op de toekomst.
Op vooruitgang en nieuwe mogelijkheden. Niet op het vreselijke genocide verleden en niet op schuld en medelijden.
Het museum in Kigali heeft een bijzondere en creatieve manier gevonden om alles te gedenken. Met zowel feiten en graven als symbolische tuinen die verhalen over wegen naar eenheid en verzoening. In zo’n tuin stond bijvoorbeeld een beeldje van een aapje met een mobiele telefoon. Volgens de stem van de audiotour ( ook in het Nederlands) een symbool van internationale communicatie. De andere gedenkplaatsen, veelal plekken waar mensen zich destijds veilig achtten, maar het niet bleken te zijn, bieden de herinnering met graven en stapels kleding van de mensen die er omkwamen.

Als we in het binnenland vlakbij een dorp kwamen, waren er een al flink aantal kinderen dat je verwelkomde. Ze riepen vaak iets wat ongeveer klonk als ‘mutsungo’, en ‘witte mensen’ scheen te betekenen.
We vroegen ons natuurlijk af hoe ze dit bedoelden, maar we waren gewoon een bezienswaardigheid. Er kwamen niet veel witte mensen in dat gebied.
Sowieso liep vaak het hele dorp uit zodra je er was, naast de bezienswaardigheid die je was, was je natuurlijk ook een verandering op de dagelijkse gang van zaken, iets nieuws, amusement en sensatie.
Maar ook mensen die interesse in hen toonden.

Multimediapresentatie

Dit is de multimediapresentatie van het werk van alle deelnemende fotografen aan deze workshop. Gemaakt door Marcus en Gary van een door hen samengestelde selectie van ons werk.
Mijn werk wordt als 2e getoond en bestaat uit een paar foto’s minder dan te zien in de set op Flickr. Guido’s werk is als vijfde te zien.

Rwanda Workshop 2011 from Irene van Nispen Kress on Vimeo.

Voor wie zin heeft om nog meer te zien, kijk naar het werk van Marcus Bleasdale en het werk van Gary Knight . Zij zijn geweldige fotojournalisten opererend aan de wereldtop.
Hier een video over Marcus gemaakt door the Guardian over zijn ‘best shot’ en hoe hij het maakte.
Leuke mannen met een interessante kijk op de dingen, welke ze goed kunnen uitdragen.
Zowel in woord als in beeld.

07th Mrt2011

‘De stad is de beste galerie’

by Irene van Nispen Kress

Hij was laatst op Cirocco mijn Inspiration of the day maar de inspiratie mag best wat langer duren!
JR, de Franse kunstenaar doet echt te gekke dingen. Hij gebruikt de stad als galerie. En dat werkt. Over de hele wereld zo ongeveer. Op plaatsen waar echt iets aan de hand is.
In de Palestijnse gebieden, de favela’s van Rio de Janeiro in Brazilië, Sudan, Sierra Leone, Liberia, Kenia, India …..

Kunst 2.0.

Hij weet zijn kunst bij het volk te krijgen. Ze werken mee en zien het zelfs als van hun. Door de manier waarop zij deel nemen en de plaats waar het hangt: Het is van hun. En het dient hen.
Geen elitair gedoe. Geen egocentrisch gedoe. Het is zelfs nuttig. De mensen in die landen vragen hem “waarom doe je dit” en worden zelf enthousiast.
Twee maanden geleden is zijn documentaire ‘Women are heroes’ in premiere gegaan. Hier in Amsterdam draait hij deze week. Ik ga er zeker nog heen. Zijn bijdrage aan de wereld is mooi. Hoe hij met kunst bezig is mensen te bereiken is leuk. Zowel zijn foto’s als zijn beweegredenen zijn prachtig.
“Could art change the world?” Art can certainly change the way we look at it!

Hier spreekt hij erg leuk op TED:

http://www.ted.com/talks/jr_s_ted_prize_wish_use_art_to_turn_the_world_inside_out.html

22nd Sep2010

Fotostrip: Bali baby’s

by Irene van Nispen Kress

Toen ik laatst op Bali was, was ik getuige van deze romantische ontmoeting tussen 2 Balinese baby’s.

Ik dacht dat het leuk zou zijn om de tekstballonnetjes te vullen met goeie, leuke teksten die jullie verzinnen.
Wie heeft er zin in?

balibaby1.png

balibaby2.png

balibaby3.png

balibaby4.png

balibaby5.png

balibaby55.png

balibaby6.png

balibaby7.png

10th Jun2010

Filosofie en de uitgangspunten van links en rechts

by Irene van Nispen Kress

Ik had het artikel al een tijdje uitgescheurd, omdat ik het inspirerend vond, al wist ik niet meteen wat ik er nou van vond. Het stelde me op een bepaalde manier gerust misschien zelfs wel. Het gaat om een artikel dat ik las in de NRC next van 27 mei jl :” In deze mediacratie moet je goed zijn in soundbites”. Vaak heeft ‘links’ hier meer moeite mee dan ‘rechts’.
Vandaag, de dag na de verkiezingen, met een lastige kabinetsformatie in zicht, heel leuk om je te realiseren wie er nou eigenlijk tegenover elkaar zitten.
Welke gedachtengangen nou eigenlijk gecombineerd dienen te worden.

De gedachtengang achter links en rechts

coca-cola-popdame300.jpgEr wordt gesteld dat de tegenstelling tussen links en rechts bijna parallel loopt aan twee stromingen in de westerse filosofie. De traditie van Plato, met vertegenwoordigers van René Descartes tot Immanuel Kant, gaan uit van een filosofische tegenstelling die ooit door Plato werd geïntroduceerd: die tussen ‘schijn’ en ‘werkelijkheid’.

Het uitgangspunt hiervan is, kort samengevat, dat er twee soorten ‘realiteit’ vallen te onderscheiden. Aan de ene kant de realiteit zoals die ons schijnt te zijn – zoals we die ervaren, bemiddeld door onze emoties, taal, cultuur, en belangen.
Daarachter, stellen deze denkers, schuilt de ‘objectieve werkelijkheid: de realiteit ‘zoals ze is’; de ‘feiten’ die wij allen delen.

Deze traditie, met haar hoogtepunt tijdens de Verlichting heeft altijd geprobeerd de ‘schijn’ te ontmaskeren, ten faveure van de ‘zuivere werkelijkheid’.
De mens werd gezien als een rationeel wezen dat wanneer hij de ‘feiten’ eenmaal zou inzien, tot een door de objectiviteit gedicteerde consensus zou komen over hoe de maatschappij moest worden ingericht.
Linkse politici koesteren deze ambitie nog steeds.

Zij geloven dat de werkelijkheid ‘zoals ze is’ (aangetoond door cijfers en statistieken) uiteindelijk doorslaggevend zal zijn voor de politieke keuzes van mensen en voldoende voedingsbodem vormt voor gezamenlijke overeenstemming van het te voeren beleid.
Zij willen de ‘schijn’ ontstijgen om tot de ‘waarheid’ te komen en zo het retorische machtsspel ontstijgen om tot consensus te komen. Liever niet meedoen aan het politieke ‘spelletje’ dus.

Werkelijkheid versus schijn

Lijnrecht daartegenover staat de traditie die loopt van Thomas Hobbes tot Friederich Nietzsche en Richard Rorty. Hun filosofieën lopen sterk uiteen, maar ze deelden wel hun kritiek op het Platoonse onderscheid tussen ‘schijn’ en ‘werkelijkheid’.
Zij stelden dat de ‘werkelijkheid’ is zoals hij schijnt te zijn – bemiddeld door emoties, taal, cultuur en vooral : onze tegenstrijdige belangen.
Van een ‘objectieve’ werkelijkheid is geen sprake; een mens kan ‘zijn perspectief’ op de wereld nu eenmaal niet ontstijgen.
Rechtse politici voelen zich over het algemeen meer in deze traditie thuis.

Zij hebben meer met retoriek: het gaat erom welk beeld je van de werkelijkheid wenst te schetsen, niet om de vraag of de realiteit er ook echt mee ‘correspondeert’. Zij weten dat politiek eerder een zaak is van ‘gelijk krijgen’ dan van ‘gelijk hebben’ en deinzen er veel minder voor terug om de wereld zo voor te spiegelen. Dat is geen kwestie van onoprechtheid, zij geloven echt dat de werkelijkheid eerder ‘gemaakt’ dan ‘ontdekt’ wordt.

Het nieuws van tegenwoordig

De manier waarop in deze mediacratie nieuws tegenwoordig tot stand komt, is de analytici onder de politici niet gunstig gezind.
Nieuws is niet wat ‘waar’ is, zoals in idealistischer tijden wel werd gezegd, maar wat ‘scoort’.
Kranten, omroepen, websites worden, meer dan journalisten zelf vaak willen, gedreven door commerciële belangen.
Om te kunnen verkopen is er aandacht nodig.

Pagina's:12»