Zon, zee en wijsheid
donderdag, 8 september 2011
Meestal is een zomervakantie niet écht iets om over te schrijven, behalve op een ansichtkaart.
Deze keer valt er meer over te zeggen dan ‘het is hier heerlijk’ en ‘wij hebben hier wél mooi weer ;-p’.
We waren in Griekenland, Epiduaros. Een dorpje in de Peleponessos 2,5 uur rijden van Athene.
Om van zon, zee en lekker eten te genieten, maar ook om een filosofiecursus te doen aan de de Academia Epidauros.
De lessen werden gegeven door een Italiaanse, een Spaanse en een Tsjechische professor: Francesco Fronterotta, Francisco Lisi en Thomas Szlezák ( zie foto hieronder).
Filosofie van de oude Grieken en nu
Alles wat ik vroeger heb geleerd over de Grieken en hun filosofie bleek behoorlijk weggezakt. Bovendien merkte ik dat het nu echt interessant is om de gedachten en meningen van de Grieken van toen te weten, en dit in deze tijd neer te zetten.
Zo betekent ‘sophos’ wijsheid bij de pre-socratische filosofen. Maar wijsheid was toen wel iets anders dan nu: toen betekende wijsheid dat je wist hoe iets te doen. Op het gebied van wetenschap, maar ook op het gebied van techniek. Een ambachtsman viel hier ook onder. Nu worden die niet gezien als mensen die echt iets kunnen. Al moet ik inderdaad wel zeggen dat dit helaas wel vaak klopt. Bar weinig ambachtsmensen kunnen tegenwoordig nog onder de oude griekse definitie vallen denk ik. Je vak zo door en door beheersen als een wapensmid destijds, komt niet meer veel voor. Voor een deel is dat te begrijpen. (En dan bedoel ik niet de klusjes’man’ die denkt dat ie wat kan). Er verandert inhoudelijk en technisch teveel waardoor niemand zich meer zo kan inzetten om een bepaalde serie technieken onder de knie te krijgen. De wereld is enorm groot en complex geworden. Je kunt vaak in je eentje vaak niet meer een heel vak beheersen. Ook omdat het niet efficiënt kan zijn. Verder is er ook te weinig interesse voor vanuit de markt. Al begint men een goed (hand)gemaakt product steeds meer te waarderen. En ambachts’man’ worden doe je vanuit passie tegenwoordig.
Betrouwbare kennis
‘Polymathos’ is ook iets interessants: ‘mathos’ betekent kennis. En ‘poly’ is teveel. Zij gaan er niet vanuit dat je te veel kunt weten, maar bedoelen dat je als je veel weet, je dit van anderen moet hebben vernomen. En de enige ware kennis bestaat uit eigen ervaring. De pre-Socraten maakten een verschil tussen de kennis opgedaan door erover te horen en zelf opgedane kennis door zelf te ervaren.
Tja, wel interessant om over na te denken in deze tijd, met al die media zin-en-onzin, al die napraterij. Dubieuze boeken- internet- en reclame’wijsheid’. De steeds vaker opduikende vraag van wat er nou eigenlijk waar is van wat je op allerlei plekken leest en hoort. De tendens om vooral te vertrouwen op dat wat je ‘vrienden’ vinden in de sociale netwerken.
Gelukkig zijn
Ik ging me beseffen dat de huidige economie gebaseerd is op de ontevredenheid van mensen. Op het altijd letten op wat je niet hebt en bent. Dit stimuleert de verkoop van producten en diensten.
Maar het staat wel je eigenwaarde en je geluk in de weg. Blij zijn met wie je bent en wat je hebt, maakt je gelukkig. En is heel goedkoop. (ok, op de psychiater na dan 
Maar economisch niet interessant, tenminste niet volgens de meeste businessmodellen.
Quote of the day
vrijdag, 18 maart 2011
To the world you
may be just one
person, but to one
person you may
be the world.
Josephine Billings
Inspiration of the day
dinsdag, 26 oktober 2010
JR / Exposition Paris 2009 – Ile Saint Louis
Deze franse kunstenaar JR heeft net de TEDPrize 2011 gewonnen.
Zijn werk was eerder te zien tijdens de Biënnale van Venetië en in Tate Modern. TED heeft gekozen voor deze winnaar: ‘omdat zijn werk kunst en actie verenigt’.
Met zijn foto’s wil hij vrijheid, identiteit en de beperking hiervan bespreekbaar maken. Hij exposeert zijn levensgrote foto’s in de openbare ruimte en bereikt zo een bijzondere groep mensen die geen musea bezoeken.’
Echt waanzinnige projecten, prachtige portretten heel mooi geplaatst in de stad.
In Shanghai op afgebroken gebouwen. Heel bijzonder en wat mij betreft een zeer wel verdiende prijs!
Inspiration of the day
vrijdag, 30 juli 2010
voor de mobiele kijker: http://www.youtube.com/watch?v=mfmmNif5WCw
Technologie en innovatie
donderdag, 29 juli 2010
Kevin Kelly, de oprichter van Wired Magazine schijnt met behulp van zijn lezers ‘the best magazine articles ever’ gezocht te hebben. In het engels geschreven na 1945.
Zeer interessante man. Hij schreef laatst op zijn blog:
“In the network economy, nine times out of ten, your fiercest competitor will not come from your own field. In turbulent times, when little is locked in, it is imperative to search as wide as possible for places where innovations erupt. Innovations increasingly interfect from other domains. A ceaseless blanket search–wide, easy, and shallow–is the only way you can be sure you will not be surprised.
Don’t read trade magazines in your field; scan the magazines of other trades. Talk to anthropologists, poets, historians, artists, philosophers. Hire some 17-year-olds to work in your office. Make a habit to visit a web site at random. Tune in to talk radio. Take a class in scenario making. You’ll have a much better chance at recognizing the emergence of something important if you treat these remote venues as neighbors.
Of bekijk deze video, waarin hij o.a zegt over wat technologie nou eigenlijk is en hoe hij verwacht dat het zich ontwikkelt:
“Technology is basically an extension of life”.
Voor de mobiele kijker:
http://www.ted.com/talks/view/id/770
Filosofie en de uitgangspunten van links en rechts
donderdag, 10 juni 2010
Ik had het artikel al een tijdje uitgescheurd, omdat ik het inspirerend vond, al wist ik niet meteen wat ik er nou van vond. Het stelde me op een bepaalde manier gerust misschien zelfs wel. Het gaat om een artikel dat ik las in de NRC next van 27 mei jl :” In deze mediacratie moet je goed zijn in soundbites”. Vaak heeft ‘links’ hier meer moeite mee dan ‘rechts’.
Vandaag, de dag na de verkiezingen, met een lastige kabinetsformatie in zicht, heel leuk om je te realiseren wie er nou eigenlijk tegenover elkaar zitten.
Welke gedachtengangen nou eigenlijk gecombineerd dienen te worden.
De gedachtengang achter links en rechts
Er wordt gesteld dat de tegenstelling tussen links en rechts bijna parallel loopt aan twee stromingen in de westerse filosofie. De traditie van Plato, met vertegenwoordigers van René Descartes tot Immanuel Kant, gaan uit van een filosofische tegenstelling die ooit door Plato werd geïntroduceerd: die tussen ‘schijn’ en ‘werkelijkheid’.
Het uitgangspunt hiervan is, kort samengevat, dat er twee soorten ‘realiteit’ vallen te onderscheiden. Aan de ene kant de realiteit zoals die ons schijnt te zijn – zoals we die ervaren, bemiddeld door onze emoties, taal, cultuur, en belangen.
Daarachter, stellen deze denkers, schuilt de ‘objectieve werkelijkheid: de realiteit ‘zoals ze is’; de ‘feiten’ die wij allen delen.
Deze traditie, met haar hoogtepunt tijdens de Verlichting heeft altijd geprobeerd de ‘schijn’ te ontmaskeren, ten faveure van de ‘zuivere werkelijkheid’.
De mens werd gezien als een rationeel wezen dat wanneer hij de ‘feiten’ eenmaal zou inzien, tot een door de objectiviteit gedicteerde consensus zou komen over hoe de maatschappij moest worden ingericht.
Linkse politici koesteren deze ambitie nog steeds.
Zij geloven dat de werkelijkheid ‘zoals ze is’ (aangetoond door cijfers en statistieken) uiteindelijk doorslaggevend zal zijn voor de politieke keuzes van mensen en voldoende voedingsbodem vormt voor gezamenlijke overeenstemming van het te voeren beleid.
Zij willen de ‘schijn’ ontstijgen om tot de ‘waarheid’ te komen en zo het retorische machtsspel ontstijgen om tot consensus te komen. Liever niet meedoen aan het politieke ‘spelletje’ dus.
Werkelijkheid versus schijn
Lijnrecht daartegenover staat de traditie die loopt van Thomas Hobbes tot Friederich Nietzsche en Richard Rorty. Hun filosofieën lopen sterk uiteen, maar ze deelden wel hun kritiek op het Platoonse onderscheid tussen ‘schijn’ en ‘werkelijkheid’.
Zij stelden dat de ‘werkelijkheid’ is zoals hij schijnt te zijn – bemiddeld door emoties, taal, cultuur en vooral : onze tegenstrijdige belangen.
Van een ‘objectieve’ werkelijkheid is geen sprake; een mens kan ‘zijn perspectief’ op de wereld nu eenmaal niet ontstijgen.
Rechtse politici voelen zich over het algemeen meer in deze traditie thuis.
Zij hebben meer met retoriek: het gaat erom welk beeld je van de werkelijkheid wenst te schetsen, niet om de vraag of de realiteit er ook echt mee ‘correspondeert’. Zij weten dat politiek eerder een zaak is van ‘gelijk krijgen’ dan van ‘gelijk hebben’ en deinzen er veel minder voor terug om de wereld zo voor te spiegelen. Dat is geen kwestie van onoprechtheid, zij geloven echt dat de werkelijkheid eerder ‘gemaakt’ dan ‘ontdekt’ wordt.
Het nieuws van tegenwoordig
De manier waarop in deze mediacratie nieuws tegenwoordig tot stand komt, is de analytici onder de politici niet gunstig gezind.
Nieuws is niet wat ‘waar’ is, zoals in idealistischer tijden wel werd gezegd, maar wat ‘scoort’.
Kranten, omroepen, websites worden, meer dan journalisten zelf vaak willen, gedreven door commerciële belangen.
Om te kunnen verkopen is er aandacht nodig.
