16th jul2012

Fotograferen om iets belangrijks te zeggen

by Irene van Nispen Kress

Marcus Bleasdale vertelt in een prachtig uitgelicht filmpje over het fotograferen in de Congo tijdens een oorlog met kindsoldaten. Hoe hij werkt in een gebied waar hij regelmatig een Kalasnikov op zich gericht kreeg en hoe hij zich uit zulke situaties redde.

MARCUS BLEASDALE: AVOIDING PHOTOGRAPHIC DANGERS from danilo Parra on Vimeo.

Marcus Bleasdale gaf vorig jaar een workshop in Rwanda samen met Gary Knight.
Hier kan je de serie zien die ik maakte tijdens die workshop.
Meer over die workshop lees je hier.

21st nov2011

Occupy Amsterdam in beeld III

by Irene van Nispen Kress

Ik was weer bij Occupy Amsterdam op het Beursplein. Nu eens in de avond.

De serie kun je hier vinden.

Zie ook: Occupy in beeld II en Occupy in beeld I

13th nov2011

Occupy Amsterdam in beeld II

by Irene van Nispen Kress

20111112-l1002536.jpg

20111112-l1002632.jpg

Deze keer wederom het leven op het Beursplein en een ‘General Assembly’ op de Dam.
De hele serie kan je hier vinden.

11th nov2011

Occupy Amsterdam in beeld

by Irene van Nispen Kress

Het Museumplein en natuurlijk het Beursplein. De demonstratie. In het Shellgebouw in Amsterdam-Noord was ik nog niet.
Bewonderenswaardig vind ik het wel, als mensen écht ergens vredelievend voor gaan staan en een tijd gaan zitten afzien in een tentje. Niet voor iedereen was het afzien misschien, maar de oudere dame die ik sprak, woonde in Limburg. Ze was dagen en nachtenlang op het plein te vinden. De jongens op het Museumplein mochten er niet overnachten, maar bleven wel. Veel slaapgebrek.
Het is jammer dat er veel types op af komen die er eigenlijk niet horen, zodat het gevaarlijker en onrustiger wordt.
Hier vast een voorproefje, als je meer wilt zien klik je erop en kom je op de serie terecht.

20111029_ink_occupy_l1002253.jpg

20111021_ink_occupy_l1002053.jpg

20111021_ink_occupy_l1002072.jpg

20111023_ink_occupy_l1002230.jpg

20111029_ink_occupy_l1002392-2.jpg

20111029_ink_occupy_l1002281.jpg

Omdat het mooi is te zien hoe de beelden op elkaar kunnen werken, ben ik van plan om een fotoboek te maken van deze serie.
Omdat het helemaal leuk is om onze Occupy-foto’s samen te zien, zal het boek ook Guido’s foto’s bevatten.

26th jul2011

Workshop in Rwanda:Hoop en ontwikkeling

by Irene van Nispen Kress

5957148976_496fe83fe6_o2.jpg

Als we alleen als gewone toerist naar Rwanda zouden zijn gegaan, dan was het heel moeilijk, zo niet onmogelijk geweest om het land zo te kunnen bezoeken als wij hebben gedaan:
Bij de mensen in de binnenlanden over de vloer komen en een heel klein beetje een idee krijgen van hoe zij leven.

De waanzinnig leerzame en interessante fotoworkshop van Marcus Bleasdale en Gary Knight van VII Photo Agency, had als thema “Hope and development” en maakte het mogelijk het land van een andere kant te kunnen bekijken.
Elke deelnemer moest zich voorbereiden door een onderwerp binnen dit thema te bedenken en vanuit Nederland al contact te maken met een NGO of bedrijf dat hiermee bezig is.

Duurzame energie

Guido en ik hadden het thema duurzame energie en wat de aanwezigheid hiervan betekende voor de mensen en de manier waarop ze leven. We maakten contact met 2 bedrijven die zich vooral bezig houden met duurzame elektriciteit en licht : ‘Nuru Lights’ en ‘Great Lakes Energy‘.
Zij hielpen ons om verder in contact te komen met de mensen en ze thuis en in hun winkeltjes te bezoeken.
Nuru Lights maakt oplaadbare POD lampjes voor 6 dollar per stuk. Lampjes die je individueel met je mee kunt dragen d.m.v. de hoofdband die eraan zit.
Great Lakes Energy werkt met wat duurdere lampjes, 30 dollar per stuk, die werken op zonne-energie en zich laden d.m.v. een klein zonne paneeltje.

Door op bezoek te gaan bij de ondernemers (de handelaren in de lampjes en de mensen die de POD lampjes opladen) en de gebruikers, kwamen we bij de bevolking in de binnenlanden van Rwanda. Overwegend arme en zeer arme mensen.
Uren rijden over zandwegen met vaak diepe kuilen, die volgens de chauffeur er vaak nog maar net lagen en een enorme verbetering waren met het keienpad waar je eerst over moest.
Wat voor ons ook verbazingwekkend was, is de volgorde van de verbeteringen. Voor ons is het heel erg vreemd dat er eerst ergens in een gebouw elektriciteit is en daarna pas een redelijke weg er naartoe.
Bij hun komt elektriciteit zo ongeveer tegelijk met televisie en computers. Een mobiele telefoon zonder ooit een vaste gekend te hebben.
Oplaadpunten hiervoor kunnen overal zijn, zo ook de accu achterop de fiets van de mobiele kapper. (zie laatste foto in Flickr set hieronder)


voor de mobiele kijker: http://www.flickr.com//photos/irenekress/sets/72157627123531215/show/

Bij de mensen over de vloer

Wat heel erg opvalt, zowel in de grote stad als in de dorpen is de positieve uitstraling van de mensen. Ik voelde een vriendelijke en veilige sfeer die heel erg gericht is op de toekomst.
Op vooruitgang en nieuwe mogelijkheden. Niet op het vreselijke genocide verleden en niet op schuld en medelijden.
Het museum in Kigali heeft een bijzondere en creatieve manier gevonden om alles te gedenken. Met zowel feiten en graven als symbolische tuinen die verhalen over wegen naar eenheid en verzoening. In zo’n tuin stond bijvoorbeeld een beeldje van een aapje met een mobiele telefoon. Volgens de stem van de audiotour ( ook in het Nederlands) een symbool van internationale communicatie. De andere gedenkplaatsen, veelal plekken waar mensen zich destijds veilig achtten, maar het niet bleken te zijn, bieden de herinnering met graven en stapels kleding van de mensen die er omkwamen.

Als we in het binnenland vlakbij een dorp kwamen, waren er een al flink aantal kinderen dat je verwelkomde. Ze riepen vaak iets wat ongeveer klonk als ‘mutsungo’, en ‘witte mensen’ scheen te betekenen.
We vroegen ons natuurlijk af hoe ze dit bedoelden, maar we waren gewoon een bezienswaardigheid. Er kwamen niet veel witte mensen in dat gebied.
Sowieso liep vaak het hele dorp uit zodra je er was, naast de bezienswaardigheid die je was, was je natuurlijk ook een verandering op de dagelijkse gang van zaken, iets nieuws, amusement en sensatie.
Maar ook mensen die interesse in hen toonden.

Multimediapresentatie

Dit is de multimediapresentatie van het werk van alle deelnemende fotografen aan deze workshop. Gemaakt door Marcus en Gary van een door hen samengestelde selectie van ons werk.
Mijn werk wordt als 2e getoond en bestaat uit een paar foto’s minder dan te zien in de set op Flickr. Guido’s werk is als vijfde te zien.

Rwanda Workshop 2011 from Irene van Nispen Kress on Vimeo.

Voor wie zin heeft om nog meer te zien, kijk naar het werk van Marcus Bleasdale en het werk van Gary Knight . Zij zijn geweldige fotojournalisten opererend aan de wereldtop.
Hier een video over Marcus gemaakt door the Guardian over zijn ‘best shot’ en hoe hij het maakte.
Leuke mannen met een interessante kijk op de dingen, welke ze goed kunnen uitdragen.
Zowel in woord als in beeld.

08th jul2011

Kunst 2.0: Inspiratie van ‘Spitting Ink’

by Irene van Nispen Kress

Op zoek naar zowel visuele als inhoudelijke inspiratie voor mijn reis naar Rwanda vond ik deze documentaire.
Het onderwerp is anders dan het mijne; het zijn portretten van jonge dichters in de straten van New York. Maar toch inspireert deze manier van een verhaal vertellen mij.
De premiere van deze film was op het IDFA en gemaakt door filmmakers die zich ‘geen serieuze’ filmmakers noemen. Veel van het materiaal was 7 jaar geleden al gedraaid, maar de makers wisten er toen geen raad mee. Heel herkenbaar. 😉

Ik noem het kunst 2.0 omdat de kunst hier een functie heeft, bewustmaking en het zorgt dat mensen hun leven een betere wending weten te geven.

Spitting Ink from ralph de haan on Vimeo.

29th mei2009

De invloed van web 2.0 op macht

by Irene van Nispen Kress

Een mooie zestig minuten durende Britse documentaire genaamd ” Us Now ” van Banyak Films over de invloed van web 2.0 op macht.
“In a world in which information is like air, what happens to power?”

Interessant zijn uitgangspunten van mensen die inzien dat de grote veranderingen angstaanjagend kunnen zijn voor mensen.
” Be open and share trust, to protect yourself”, is een statement dat ik geheel kan onderschrijven.
Het klinkt zo tegenstrijdig, dat je door vertrouwen op te bouwen jezelf zou kunnen beschermen, maar angst wekt nou eenmaal agressie op.
Zowel bij jezelf als bij de ander.
Openheid bevordert het kennen en begrijpen van mensen en zaken. En als men dingen kent en misschien zelfs snapt, is men er minder of zelfs niet bang meer voor.

” Don’t treat people like they are going to mess things up”. (because then, they will)

Elkaar helpen, informeren, dingen leren..
Over crowdsourcing in de praktijk:

Us Now from Banyak Films on Vimeo.

27th aug2008

Een spiegelreflex voor je documentaire?

by Marco Raaphorst

Nikon D90Vandaag las ik bij Bright online dat Nikon volgende maand met de D90 uitkomt. Het bijzondere aan dit apparaat is de mogelijkheid om te filmen op een bijzonder hoge resolutie (HD720p, 1280 x 720, 24 frames). Niets minder dan een revolutie lijkt mij!

Een spiegelreflexcamera, de ultieme videocamera?

De meeste videocamera’s bieden tegenwoordig een heel behoorlijk beeld. Zelfs met een relatief goedkope digitale fotocamera kun je op hoge resolutie video’s opnemen. En hoewel het beeld helder en mooi van kleur kan zijn, ontbreekt het al snel aan de sjieke scherpte/diepte die alleen mogelijk is met hele dure camera’s. Beelden die we kennen van de betere documentaires en bijvoorbeeld Hollywood producties.

De Nikon D90 zal daarin verandering gaan brengen. Met een paar extra lenzen ben je van alle markten thuis. Inzoomen op een pratend hoofd waarbij de achtergrond prachtig wazig wordt, zal zonder problemen mogelijk zijn. Of wat te denken van een grote zoomlens? Of een fisheye?

Je kunt er natuurlijk ook prima ‘candid’ video’s mee maken. Want leg de camera op een tafel en geen mens zal in de gaten hebben dat je aan het filmen bent.

Traditionele cameramensen zullen het waarschijnlijk geen gezicht vinden om met zo’n ‘kleintje’ te moeten rondlopen. Ook zullen de mensen voor de camera wellicht wat raar opkijken. Maar ja, als je voor fotografische kwaliteit gaat dan is er naar mijn idee niets beters te krijgen dan de D90. Voor iets meer dan 1000 euri koop je de body. In verhouding bijzonder goedkoop!

En het geluid dan?

Ja, het geluid van de D90 is mijn grote ja-maar. Ik kon niet achterhalen of de camera een externe audio-input heeft. We zullen dus nog even geduld moeten hebben. Wellicht is de (mono) microfoon van goede kwaliteit, maar zal toch al snel te beperkt blijken denk ik. En dat zou toch zo jammer zijn!

De Nikon D90 is een voorbode voor wat komen gaat, dat is zeker. Hollywood-kwaliteit wordt hiermee haalbaar voor heel veel mensen. En wat een fantastisch nieuws is dat. Mijn eerste reactie is dus: kopen! Met enig voorbehoud voor wat betreft het geluid.

Wellicht wordt vervolgd….

(officiële Nikon D90 site, Nederlands) (Bob Timroff bedankt!)

Update: de eerste video’s verschijnen online. Bekijk deze eens! Fenomenaal naar mijn idee in deze prijsklasse.

28th jan2008

De subjectieve camera

by Irene van Nispen Kress

Er zijn 2 nieuwe ontwikkelingen die ik bijzonder interessant vind: de mogelijkheid om direct video te streamen vanaf je mobiel via Qik en de video conversation community Seesmic. Tuurlijk hebben ze weinig met elkaar te maken en zijn het hele losse dingen en zodoende raar om ze in 1 artikel te noemen. Maar omdat ik techniek vooral interessant vind om wat je ermee kunt bereiken, kan het soms toch. Ook ga ik geen productvergelijkingen of technische besprekingen aan; daar kun je nu beter voor bij anderen zijn.

De subjectieve camera in de cinematografie
In de cinematografie wordt er vaak gebruik gemaakt van wat men noemt ‘ de subjectieve camera’ : de techniek waarbij de camera de ogen van de persoon wordt. Je krijgt het gevoel dat je het allemaal ziet vanuit de persoon die op dat moment de actie beleeft.
Vooral als de betrokkenheid en de spanning vergroot moeten worden, gedraagt de camera zich als de ogen van de hoofdrolspeler. Gewiebel en meegaan in de beweging verhoogt de spanning en de betrokkenheid alleen maar meer.

Het leuke aan live streamen is de betrokkenheid die het kan creëren.
Nu wordt het nog vaak gebruikt op een verslaggevende manier, maar in dit eenvoudige filmpje waan je je toch geheel in de schoenen van de hoofdpersoon: (update: het filmpje wordt via de site steeds ververst en is dus niet meer het filmpje dat ik bedoelde in het begin)

De volgende video is te vergelijken met een video-brief, zoals die vroeger wel gestuurd werd door bijvoorbeeld soldaten aan het front om hun familie te benaderen. Het doet me ook denken aan scenes in films waarin dit soort video’s belangrijke boodschappen bevatten en bijvoorbeeld pas bekeken mochten worden als het personage niet meer leefde. Over hoe de erfenis verdeeld diende te worden enzo.
In dit geval is het een dialoog geworden, of liever een oproep hiertoe van Loïc le Meur
co-founder van Seesmic. Hij heeft een jetlag en vraagt zich af hoeveel men slaapt.
Jammergenoeg zie ik geen mogelijkheid te embedden dus bekijk het hier.

Empathie
Wat ik interessant vind is dat al dit soort video boodschappen mensen ook visueel bij elkaar betrekt. Dat je ziet waar de ander is en je meer kunt voorstellen van watvoor leven hij of zij heeft. Je ziet niet alleen de omgeving, maar de persoon leid je er op zijn of haar manier doorheen.
Zou dit de betrokkenheid met elkaar gaan vergroten op een manier dat we ook wat empathischer worden? Dat mensen zich meer in elkaars’ schoenen kunnen voorstellen en zo meer met elkaar gaan meevoelen op een grotere schaal?
Zal het delen van kleine video-boodschappen bijdragen tot een groter inlevingsvermogen?
Vroeger waren het alleen professionele (documentaire)makers die ons probeerden mee te laten leven met een ander. Toch vaak weggelegd voor een klein publiek.
Maar nu, nu kan iedereen het. Dat user generated content, zou tot veel meer kunnen leiden dan tot burgerjournalistiek en familiefilmpjes…

29th dec2007

Verplicht kijken: Steal This Film II

by Marco Raaphorst

Steal This Film II

Steal This Film I was geweldig. Een gratis film over intellectueel eigendom met name bezien vanuit het oogpunt van de internet piraten van The Pirate Bay. Een fenomenale film waarin duidelijk uitgelegd wordt waarom zowel Hollywood en de oude muziekindustrie door het niet juist inspelen op de mogelijkheden van internet hun eigen graf aan het graven zijn. De boodschap van Steal This Film is duidelijk: deze film MOET juist gekopieerd worden. Want kopiëren is het fundament van internet. Als je daar tegen bent, zul je nooit jouw content op internet moeten aanbieden.

Steal This Film II laat nog beter zien dan versie 1 hoe radicaal deze veranderingen zijn. Het is zonder meer een van de meest belangrijke films van deze tijd. Niet alleen wordt informatie gegeven over het ontstaan van copyright als gevolg van het reproduceren van boeken, de boekdrukkunst, maar ook slaagt de film er in om de fundamenten van internet duidelijk uit te leggen.

Doordat internet geen centraal systeem kent, elke partij/peer is even belangrijk, verloopt de distributie van haar data dan ook decentraal. Niemand is de baas, elke partij/peer kopieert en geeft de informatie weer door. Door deze decentralisatie neemt de macht van de grote media ‘gatekeepers’ met de dag af en is iedere wereldburger in staat om zijn/haar eigen content te uploaden die vervolgens gekopieerd wordt met het internet-sneeuwbaleffect als gevolg.

Copyright bestaat niet meer, alles op internet is immers een kopie. Daarmee onderken ik en anderen niet het auteursrecht. Natuurlijk moet de maker ten alle tijden de maker blijven. Zo niet dan pleeg je plagiaat. Maar copyright is over, bestaat niet meer, althans op internet. Als je wilt kunnen beslissen over wat er met je content gebeurt, dan zul je jouw content niet op internet moeten zeggen, want de lawine die het veroorzaakt is gewoonweg niet te stoppen.

De film geeft een blik in misschien wel de grootste revolutie die de wereld ooit gekend heeft. Het verdwijnen van intellectueel eigendom en de democratisering van het produceren, reproduceren en herbewerken van content. Internet is het meest geniale medium tot nu toe. Het heeft een organische structuur die lijkt op onze natuur.

Maar laat ik niet de hele film gaan uitleggen. Ga dus vooral die film zien! Hij is gratis. Download de film en laat ons weten wat je ervan vindt!

Download Steal This Film II in jouw favoriete formaat (van super HD kwaliteit tot iPod kwaliteit).

Pagina's:123»