23rd mei2013

What Design Can Do 2013

by Irene van Nispen Kress

VK design

Vorige week was ik op een geweldig design congres in de Stadsschouwburg in Amsterdam : “What Design can Do”
Er waren gasten van over de hele wereld; van food designers, interaction designers, graphic designers,
fashion designers, system designers, architects, publishers en wat meteen al duidelijk werd:
Design gaat niet meer over het mooi maken van dingen. Design gaat over het beter maken van dingen.

De veranderde functie van design

David Kester de eerste spreker op de eerste dag begon er zo ongeveer mee:
“Design is the link between creativity and innovation”.

Voorheen werd design vooral gezien als een toegepaste kunstvorm die de vorm en het uiterlijk van dingen beïnvloedde op een vrije manier. Om de dingen mooier of interessanter te maken volgens de norm van de designer en/of de opdrachtgever.
Om ze samenhang te laten hebben met hun omgeving of ze anders te plaatsen in de tijd.

Nu begint men zich te realiseren dat design inderdaad de vorm en het uiterlijk en de uitstraling bepaalt, maar dat dit vergaande consequenties heeft voor het gebruik en het gedrag van mensen.
Kleuren en vormen hebben niet alleen invloed op de esthetiek, ze hebben ook invloed op de ergonomie, op de psychology en zo op iemands hele gedrag.
Alles is vormgegeven, elke wc-bril, elk theekopje, elke zakdoek, elk huis, elk boek, elke pen, elke computer, elke lantaarnpaal, elk tuinhekje, elke rollator…

Vroeger werd er vooral op de aantrekkelijkheid van het ontwerp gelet en de daarmee samenhangende verkoop. Vinden mensen het mooi? Zet het aan tot kopen? Of verkoopt het zelf goed?
Maar nu is er een tendens om problemen op te gaan lossen door middel van design. Juist omdat men begint in te zien dat de invloed ernorm kan zijn. En dan niet de invloed op de verkoop, maar de invloed op gedrag.

De invloed van design op gedrag

Juist omdat hoe iets eruit ziet, welke kleur het heeft en welke vorm iets heeft, ons gedrag bepaalt en hoe we ons ermee, ernaast en erin voelen, is design ook in te zetten om dit gedrag te veranderen.
Dit kan zijn uitwerking hebben in een zeer praktische zin : een douchestoel met wieltjes die gebruikt wordt in een ziekenhuis zó ontwerpen dat het niet meer bestaat uit zeg 30 onderdelen die allen zorgvuldig schoongehouden dienen te worden, maar uit nog maar 10.
Zodat de schoonmaaktijd tot nog maar een kwart van de tijd gereduceerd kan worden en zo ook de daarmee gemoeide kosten.

Rahul Mehrotra uit India is architect en een geweldig voorbeeld van een designer die mogelijkheden ziet en schept om gedrag te veranderen tussen mensen.
Hij begeeft zich op een interessant terrein door zich af te vragen hoe design kan bijdragen aan het oplossen van problemen die te maken hebben met de kapitalistische maatschappij aan de ene kant en sociale vraagstukken over de samenleving aan de andere kant.

gebouw RMA architects

Een heel mooi en grappig voorbeeld is het kantoorgebouw met een verticale ‘facade’ tuin eromheen tot en met de bovenste verdieping. Het heeft een heel ingenieus hydratatie- en verkoelend spray systeem, biedt mooie planten en verkoeling in de Indiase hitte en brengt de verschillende ‘kasten’ met elkaar in aanraking door de managers in het kantoorgebouw naast de tuinen te laten zitten waar de tuiniers werken in hun eigen gallerij. Men ziet elkaar werken en kan met elkaar in contact komen in plaats van te leven in die enorm gescheiden werelden tussen lagen van de bevolking zoals meestal het geval is. De managers schijnen dat ook te doen door bijvoorbeeld de tuiniers om te kopen om hun werk bij hun bureau in de buurt wat anders te doen zodat ze een beter uitzicht hebben….

Social change design

Mike Kruzeniski nu werkzaam bij Twitter ziet ook een sociale taak voor designers.
“A designer looks at the world and constantly thinks:’ Why is it like this en not like that’.
So you are contstantly designing.Think make think make think make.”

Aan het eind van het congres stond ik nog even na te praten met Joel Lewis van Hellicar&Lewis en onze slotconcusie van het hele congres was eigenlijk: iedereen roept eigenlijk hetzelfde en alle getoonde projecten leiden tot hetzelfde: we moeten meer samen doen.
Samen werken, samen tot stand brengen, samen doen, samen beleven. SHARE. Maar dan niet in de zin van alles in stukken snijden en ieder krijgt zijn deel, maar meer samen in contact zijn en door dat contact dingen delen.
Voelen, ruiken, horen, ervaren, ondergaan.
Misschien zou dat, zoals Anthony Dunne hoopt, onze waarden kunnen veranderen.

27th feb2012

Open drawing night Modelminds

by Irene van Nispen Kress

Tekenen is hot. Meer en meer zie je tekeningen als illustratie in plaats van foto’s. Ruw getekende logo’s in plaats van strakke ontwerpen.
Steeds meer conferenties en belangrijke vergaderingen krijgen visuele ondersteuning in getekende vorm. Back to the basics?
Zijn we te lui om te lezen en niet meer in staat informatie in de vorm van tekst in ons op te nemen? Of is dit een opstap naar juist beter in staat geraken tot het opnemen van veel en meer ingewikkelde informatie?

Deze ‘Open Drawing Night’ georganiseerd door Modelminds was er voor iedereen.
‘Zelf doen’ en ‘op jouw authentieke manier’ daar ging het om.
Het hoeft niet perfect te zijn. Sterker nog, jouw imperfectie leidt juist naar jouw persoonlijke en zeer eigen stijl!
Een fijne en interessante boodschap van deze bijzondere avond.

Floris Koot gaf de workshop op een leuke inspirerende manier en ik maakte de foto’s.

Modelminds is een leuk jong bedrijf dat zich bezig houd met participatie consultancy. Zij doen dit met veel gebruik van visuele middelen.

03rd jul2011

Inspiration of the day

by Irene van Nispen Kress

Kunstenaars maken het zichzelf vaak moeilijk, deze is echt hilarisch in het vinden van oplossingen. Hij neemt het niet zo nauw met ‘waarheid’ en zo betreed je met hem een wereld waarvan je kan denken “waarom ook niet?”. En hij kan ook wel heel mooi positief over zichzelf vertellen….

voor de mobiele kijker: http://www.ted.com/talks/shea_hembrey_how_i_became_100_artists.html

02nd apr2011

Inspiration of the day

by Irene van Nispen Kress

Zij bekijken gewone dingen op een nieuwe manier. Heel mooie manier van werken vind ik.
Mooi uitgevoerd en leuk. Laat je inspireren. Ook al heb je niet veel met kunst.
Het gaat om anders kijken en meer zien dan er is.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=J5g0-DbXEzM

23rd feb2011

Japan:de perfectie van de imperfectie

by Irene van Nispen Kress

bullettrain_klein.jpgJapan is een land waar je niet zo heel snel een bezoek aan brengt; manieren om het land op een goedkope manier aan te doen zijn niet zo divers als bij andere verre landen misschien meer het geval is. En op de bonnefooi gaan is ook niet de beste manier. Reserveren is ook bij het openbaar vervoer gebruikelijk. Dan heb ik het wel over de razendsnelle bullettrains die met enorme snelheden van 300km p/u en hoger je in een flink tempo van de ene stad naar de andere brengen. Wat een waanzinnige infrastructuur. Heel netjes en schoon. Ook de metro is zo netjes en schoon. En zodra het maar éven kan, gaat iedereen zitten slapen. Echt iedereen, studenten en scholieren, kantoormensen, hele nette dames en heren en van alle leeftijden.
Wat me ook fascineerde waren de mondkapjes die vele mensen droegen. Ik vond het er nogal overdreven uitzien, maar later went het. Het schijnt dat degenen die dit doen, dit niet elke dag doen. Ze kunnen bijvoorbeeld verkouden zijn of juist bang het te worden. Het heeft minder met luchtvervuiling te maken dan ik dacht in ieder geval. Dat leek me ook al vreemd omdat de lucht ook door relatief weinig auto’s in de stad, aardig fris aandeed.manvrouw-metro.jpg

Harmonie en zorgvuldigheid

Bijzonder is het wel. De combinatie van oosters en toch westers aandoend is een fijne: ondanks het feit dat je de taal niet spreekt en de gemiddelde Japanner ook niet echt goed Engels kan, voel je je snel op je gemak. Iedereen doet daar ook wel erg zijn best voor. De hele samenleving is ingericht op service en zorgvuldigheid. Niet alleen op duurdere plekken word je geweldig behandeld, iedereen doet zijn best om elkaar prettig te behandelen en geen gezichtsverlies te geven. Het went snel om iedereen te groeten met een buiginkje en een glimlach. En daar ook iets meer tijd voor te nemen dan hier. Ik vond het prettig en voelde hoe ik ook zachter en vriendelijker werd van al dat buigen en glimlachen.
img_3144_2.jpg

Wat me opviel was dat er heel veel mensen op dezelfde plek aan het werk zijn en ieder een deeltaak heeft. In winkels, bij werkzaamheden op straat. In onze ogen niet erg efficiënt. Het lijkt wel tot gevolg te hebben dat alles zeer goed en zorgvuldig gebeurt, maar hier zouden toch de meeste mensen wegbezuinigd worden. Hoe betalen zij dat?

Hier is het niet belangrijk of iets mooi en prettig gebeurt. Het ‘hoe’ telt vaak minder. Toch wel erg jammer. Mensen zijn zó aardig en vriendelijk en rustig.
Die zorgvuldigheid mis ik ook vaak in Nederland. Het letten op details en mooie vormen en dat doorvoeren in kleine dingen in het dagelijks leven. In iets mooi verpakken, in omgaan met geld (geen bankbiljet is gekreukeld en je geeft het de ander met 2 handen terwijl je hem aankijkt) in hoe iedereen zich aankleed en niet te vergeten in het eten.Wat een heerlijk en vers eten in zelfs de kleine eenvoudige eettentjes! Helemaal niet duur. Voor een tientje kan je uitstekend eten.

img_3141.jpg img_3125.jpg
Wat ook heel handig is dat in de etalage van de restaurantjes of foto’s hangen van de te kiezen gerechten of er staan hele plastic versies van alle gerechten. Zo ga je elk taalprobleem uit de weg én is het altijd duidelijk wat je te eten krijgt.
En als je het dan wel duurder wilt doen….wat een aandacht besteden ze aan hoe alles er uit ziet! Prachtig!

Ik had nog niet eerder meegemaakt, dat het logo met de hand op je nieuwe broek geschilderd kon worden. Hardstikke leuk. Er zit iets handgemaakts aan en dat maakt je broek authentiek. Het feit dat ik er bij stond en kon zien hoe zorgvuldig hij het deed met van die prachtige zachte japanse penselen was al erg leuk.

evisu-logo.jpg gothic-types_klein.jpg

Jongeren

De meeste Japanse jongeren besteden heel veel zorg aan hun uiterlijk. Gewoon hip of netjes, of heel extreem gothic of als soort manga stripfiguur. Het lijkt wel alsof ze hier meer van zichzelf verkleden houden. Deze extreem geklede jongeren komen ook vaak samen op bepaalde dagen op bepaalde plekken in de stad. Heel leuk en wonderlijk om te zien. Alleen jammer dat ze zich niet zo gemakkelijk lieten fotograferen.
De Japanse samenleving is veel androgyner dan de onze; mannen kleden zich makkelijk wat vrouwelijker als ze daar zin in hebben en er wordt niet zo moeilijk gedaan over homofilie en transsexualiteit.
Wat ik verder heel apart vond was te constateren dat de meeste vrouwen en meisjes x-benen hebben en heel erg met hun voeten naar binnen lopen. Niemand lijkt het ook nodig te vinden dit te corrigeren.
In de (internationale in het engels gedrukte) krant las ik over het probleem van de jongeren en hun positie ten opzichte van de ouderen. Ze kunnen zich heel moeilijk een vaste werkpositie in de maatschappij verwerven doordat de ouderen teveel beschermd worden. De jongeren werken vaak in tijdelijk verband en verwerven zich zo geen stabiele positie.
Lastig in een land waar de oudere nog echt heel veel aanzien en respect geniet..

WC geluk

toiletknopjes_klein.jpgWaar ik werkelijk lyrisch over was waren de toiletten. Wat een toiletinnovatie! Eerst dacht ik dat we het gewoon getroffen hadden en dat het iets was van onze hotelkamer. Maar nee. Elk publiek toilet had het ook! En zelfs gratis te bezoeken en heel schoon. Een toilet met een verwarmde bril en een hele serie knopjes ernaast waarmee je allerlei waterstralen op het achterwerk kon loslaten. Welk een weldaad! Wat ik supergrappig vond en natuurlijk weer enorm typerend voor deze op harmonie en diplomatie gestelde maatschappij waren de audio knopjes met volumeregelaar. Eerst keek ik er met verbazing naar en snapte het zo gauw niet. Het bleek een doorspoel geluid te produceren, dat je dus in volume kon regelen. En gezeten op een publiek toilet hoor je ook inderdaad dat mensen het gebruiken. Nu hoefde je geen last meer te hebben van elkaars wc geluiden hahaha!

hert-en-taxi.jpgVoor mij staat Japan voor hoe ze ook omgaan met hun kalligrafie: de karakters moeten op een perfecte manier imperfect zijn.

08th feb2011

LIFT conference en omgaan met het niet aanraakbare

by Irene van Nispen Kress

250×250lift11_0.pngAfgelopen week heb ik mij weer laten inspireren op de LIFT conference in Genève.
Creativiteit en nieuwe technieken te over. Wat meer het probleem lijkt is hoe deze op een goede manier te implementeren. In de werkomgeving, in de cultuur, in de samenleving.
De oudere generaties denken in hiërarchieën, de jongere in netwerken.
De ouderen hebben de macht veelal en vinden het zeer bedreigend deze oude manier van denken los te moeten laten.
Zij snappen ook simpelweg niet dat er dmv netwerken een mogelijkheid zou kunnen zijn op een bestuurbare samenleving. Mede dankzij het feit dat er nog weinig ervaring mee is en de hiërarchieën al eeuwenlang hun verschillende verschijningsvormen hebben. Op LIFT11 had Ben Hammersley editor van WIRED magazine het hier o.a. over. Hij had het ook over het wegvallen van afstand en hoe lastig dat is voor velen: Afstand was altijd een bepalende factor, het verhelderde het verschil tussen ‘wij’ en ‘zij’. Wij zijn hier en zij zijn daar.
Nu ontstaan er nieuwe culturen op grond van gedeelde interessen. We zouden meer geïnteresseerd moeten zijn in een culturele benadering, dan een benadering die zich vooral bezig houdt met indeling van grondgebieden.

Watch live streaming video from liftconference at livestream.com

Omgaan met het onaanraakbare

Elk jaar zijn er diverse workshops. Ik heb dit jaar meegedaan aan “Walking the edit” waar je een film kon maken met je iPhone, zonder gebruik te maken van de camera… Het gaat hier om een non lineaire manier van een verhaal vertellen met gebruik van meta-data van al eerder gemaakt video- en audiomateriaal. De software op de iPhone pikt via de satellieten meta data op van videomateriaal dat aan die bepaalde locatie is verbonden dmv meta data. De lengte en breedtegraad in de tijd wordt bekeken gedurende een wandeling, waardoor zich een film kan opbouwen. Je kunt de film dus beïnvloeden door de richting waarin je loopt en hoe snel je je verplaatst. Hoe hoger je snelheid, hoe korter je videofragmenten. Het is in feite spelen met het geheugen van een bepaalde plek. Een heel wonderlijke ervaring. Elke keer als je een bepaald parcours loopt, krijg je weer een andere film aangezien je nooit op precies dezelfde plek bent met dezelfde snelheid en er dus steeds andere bestanden worden aangesproken. Dit kunnen bestanden zijn van die buurt, maar het kan ook zijn dat er geen meta data aangesproken kunnen worden van bestanden die over de locatie gaan die werkelijk dichtbij is. Zodat je tijdens een wandeling in New York, materiaal uit Parijs kunt krijgen in je film. Het kost enige moeite het te begrijpen. Niet alleen de techniek erachter, maar het is zo gek te maken te hebben met al die dingen die je niet kunt zien en aanraken. Dat je niet gewoon een film maakt van het gebouw waar je voor staat of de personen die bij je zijn, maar dat je nu een film samenstelt door beelden en geluiden op te pikken die ‘in de lucht hangen’. Op die plek ge-geolocaliseerd.
Als alle data in de toekomst nog beter wordt georganiseerd en er een ‘intelligentie’ aan video wordt toegevoegd door filtering op beeldherkenning, stemherkenning en thema, dan wordt er echt verschrikkelijk veel mogelijk. Nu raakt ook nog veel meta data kwijt tijdens het werken met editing programma’s als Final Cut Pro e.d. omdat niet alle data wordt behouden tijdens alle ‘vertalings’ processen naar de verschillende bestandsformaten.
Het wordt nog flink anders, video in de toekomst…

26th okt2010

Inspiration of the day

by Irene van Nispen Kress


JR / Exposition Paris 2009 – Ile Saint Louis

Deze franse kunstenaar JR heeft net de TEDPrize 2011 gewonnen.
Zijn werk was eerder te zien tijdens de Biënnale van Venetië en in Tate Modern. TED heeft gekozen voor deze winnaar: ‘omdat zijn werk kunst en actie verenigt’.
Met zijn foto’s wil hij vrijheid, identiteit en de beperking hiervan bespreekbaar maken. Hij exposeert zijn levensgrote foto’s in de openbare ruimte en bereikt zo een bijzondere groep mensen die geen musea bezoeken.’

Echt waanzinnige projecten, prachtige portretten heel mooi geplaatst in de stad.
In Shanghai op afgebroken gebouwen. Heel bijzonder en wat mij betreft een zeer wel verdiende prijs!

jrmuur.png

14th mei2009

Bewust waarnemen: Wat zie je als je om je heen kijkt?

by Irene van Nispen Kress

Als je op straat loopt kan het je eigenlijk zo makkelijk gebeuren: dat je eigenlijk niks ziet.
Goed, je neemt de gebouwen om je heen en de beweging op straat wel waar, anders zou je ongelukken krijgen. Maar zeker als je de route goed kent, kan zo ongeveer alles wat er eigenlijk te zien is je ontgaan.
Een jou bekende voorbijganger kan je ontgaan, maar vooral de geuren en vormen gebouwen, hekken, borden, bomen en planten, voorbij lopende dieren, van dingen die er op straat liggen en allerlei details.
Maar al te makkelijk raak je in gedachten en voor je het weet ben je van A naar B gekomen op een manier die je je slechts behoed heeft voor ongelukken.
Misschien is dit beeld ietwat overdreven, maar geef toe..

Dagdromen is erg functioneel

Nu zou de reden dat je niet veel waarneemt kunnen zijn dat je aan het dagdromen bent. Gisteren publiceerde Nu.nl daar een alleraardigst artikel over met als thema dat dagdromen je denkvermogen vergroot. Al eerder schreef Nu.nl dat afdwalende gedachten je prestaties verbeteren kunnen.

Toch denk ik niet dat alle mensen die veel van hun omgeving ontgaat, enorme dagdromers zijn. Zij zijn meestal meer bezig met de toekomst (b.v wat staat mij straks te wachten op de plek waar ik heen ga) of met het verleden (b.v hun mening over dat wat er gebeurd is op de plek waar ze net vandaan komen).
Dit gaat zo vanzelf dat je dit zo ongeveer bewust moet onderbreken om het te laten.
Daarnaast heb je natuurlijk ook nog openheid en opmerkzaamheid die per persoon verschillen. Mensen kunnen een tijd naar iets kijken en uit gewoonte met de oude voorstelling en betekenis, niets nieuws zien.

Je laten inspireren door je omgeving

Als je op reis bent gaat dit meestal een stuk makkelijker: weggerukt uit je vaste parcours dien je goed om je heen te kijken om ongelukken te voorkomen, maar de meeste reizigers hebben toch meestal wel zin om de nieuwe omgeving beter te verkennen. Uit nieuwsgierigheid.
Je kunt je dan gemakkelijker laten inspireren door je omgeving. Je bent vaak opmerkzamer op patronen en herhalingen, absurditeiten en het zien van soms heel grappige details.

Ok, voor ontwerpers, filmmakers, fotografen, kunstenaars en alle andere makers van content is het van enorm belang om op deze manier bewust te zijn van de omgeving en vrij te combineren, te associeren. De schoonheid van de chaos, de absurditeit te zien in alles om ons heen…
Ik geloof dat het voor iedereen een enorme toegevoegde waarde is. Niet alleen als het je vak of je hobby is.

Rob Forbes vertelt in deze presentatie over zijn reizen en wat hij zoal waarnam.

Als je op je mobiel wilt kijken: http://www.youtube.com/watch?v=4mNgNV533nk

14th apr2009

Creativiteit en innovatie: Het goede idee

by Irene van Nispen Kress

Ok en dan is ie er: het goede idee. Wat gebeurt er vervolgens mee? Hoe wordt erop gereageerd? Natuurlijk is alles nog onzeker en ligt het voor de hand om er nog wat bij te bedenken of het geheel herkenbaarder te maken. Een geheel nieuw en fris idee heeft zich natuurlijk nog nergens bewezen. En dat is natuurlijk wel lastig als je er een financieel model aan wilt hangen..

Dit filmpje verbeeld al deze fasen erg treffend en vermakelijk.

25th jan2009

Creativiteit en Innovatie: Serieus samen spelen

by Irene van Nispen Kress

Misschien zouden ze in bedrijven een soort ‘speelkwartier’ moeten invoeren. Een kwartier is waarschijnlijk wat aan de krappe kant. En dan écht spelen, van tikkertje tot knippen en plakken en met blokken spelen. In een gemiddeld bedrijf zal dit in de eerste instantie handig zijn om los te komen en misschien een beetje lef te krijgen om wat creatiever te zijn. Want we blijken vooral onszelf tegen te houden en in de weg te zitten als het gaat om creativiteit. We voelen weerstand en houden ons te veel bezig met de mening van anderen. Kort door de bocht kun je eigenlijk wel stellen dat het over angst gaat. En angst maakt ons behoudend en controlerend.

Serieus spelen op de werkvloer

Kinderen hebben deze angst nog niet en tonen zonder schaamte hun nieuwe ‘meesterwerk’. Vooral kinderen die opgegroeid zijn in een veilige omgeving durven helemaal vrijuit te spelen.
Dit kun je direct ‘vertalen’ naar een werkomgeving: geef werknemers de ruimte en het gevoel veilig te zijn en ze worden creatiever en ondernemender.
Om diensten en producten te innoveren is het ook een goed middel om serieus te gaan spelen.
Spelend bouwen is een soort denken met je handen en goed inzetbaar voor productinnovatie. Onderzoekend spelen is eigenlijk op zoek gaan naar mogelijkheden en nieuwe dingen, vooral gericht op kwantiteit. Rollenspellen zijn zeer geschikt om diensten en producten te verbeteren. Het kan zeer nuttig zijn ook bij probleemoplossen. Door je in te leven in een rol wordt je empathisch en kan je je voorstellen hoe het is om in een bepaalde situatie te zitten.

Tim Brown, combineert business met design en sociale studies en vertelt er vanalles over in deze video:

Pagina's:12»