Occupy Amsterdam in beeld III
maandag, 21 november 2011
Ik was weer bij Occupy Amsterdam op het Beursplein. Nu eens in de avond.
De serie kun je hier vinden.
Zie ook: Occupy in beeld II en Occupy in beeld I
Occupy Amsterdam in beeld II
zondag, 13 november 2011
Deze keer wederom het leven op het Beursplein en een ‘General Assembly’ op de Dam.
De hele serie kan je hier vinden.
Occupy Amsterdam in beeld
vrijdag, 11 november 2011
Het Museumplein en natuurlijk het Beursplein. De demonstratie. In het Shellgebouw in Amsterdam-Noord was ik nog niet.
Bewonderenswaardig vind ik het wel, als mensen écht ergens vredelievend voor gaan staan en een tijd gaan zitten afzien in een tentje. Niet voor iedereen was het afzien misschien, maar de oudere dame die ik sprak, woonde in Limburg. Ze was dagen en nachtenlang op het plein te vinden. De jongens op het Museumplein mochten er niet overnachten, maar bleven wel. Veel slaapgebrek.
Het is jammer dat er veel types op af komen die er eigenlijk niet horen, zodat het gevaarlijker en onrustiger wordt.
Hier vast een voorproefje, als je meer wilt zien klik je erop en kom je op de serie terecht.
Omdat het mooi is te zien hoe de beelden op elkaar kunnen werken, ben ik van plan om een fotoboek te maken van deze serie.
Omdat het helemaal leuk is om onze Occupy-foto’s samen te zien, zal het boek ook Guido’s foto’s bevatten.
Workshop in Rwanda:Hoop en ontwikkeling
dinsdag, 26 juli 2011
Als we alleen als gewone toerist naar Rwanda zouden zijn gegaan, dan was het heel moeilijk, zo niet onmogelijk geweest om het land zo te kunnen bezoeken als wij hebben gedaan:
Bij de mensen in de binnenlanden over de vloer komen en een heel klein beetje een idee krijgen van hoe zij leven.
De waanzinnig leerzame en interessante fotoworkshop van Marcus Bleasdale en Gary Knight van VII Photo Agency, had als thema “Hope and development” en maakte het mogelijk het land van een andere kant te kunnen bekijken.
Elke deelnemer moest zich voorbereiden door een onderwerp binnen dit thema te bedenken en vanuit Nederland al contact te maken met een NGO of bedrijf dat hiermee bezig is.
Duurzame energie
Guido en ik hadden het thema duurzame energie en wat de aanwezigheid hiervan betekende voor de mensen en de manier waarop ze leven. We maakten contact met 2 bedrijven die zich vooral bezig houden met duurzame elektriciteit en licht : ‘Nuru Lights’ en ‘Great Lakes Energy‘.
Zij hielpen ons om verder in contact te komen met de mensen en ze thuis en in hun winkeltjes te bezoeken.
Nuru Lights maakt oplaadbare POD lampjes voor 6 dollar per stuk. Lampjes die je individueel met je mee kunt dragen d.m.v. de hoofdband die eraan zit.
Great Lakes Energy werkt met wat duurdere lampjes, 30 dollar per stuk, die werken op zonne-energie en zich laden d.m.v. een klein zonne paneeltje.
Door op bezoek te gaan bij de ondernemers (de handelaren in de lampjes en de mensen die de POD lampjes opladen) en de gebruikers, kwamen we bij de bevolking in de binnenlanden van Rwanda. Overwegend arme en zeer arme mensen.
Uren rijden over zandwegen met vaak diepe kuilen, die volgens de chauffeur er vaak nog maar net lagen en een enorme verbetering waren met het keienpad waar je eerst over moest.
Wat voor ons ook verbazingwekkend was, is de volgorde van de verbeteringen. Voor ons is het heel erg vreemd dat er eerst ergens in een gebouw elektriciteit is en daarna pas een redelijke weg er naartoe.
Bij hun komt elektriciteit zo ongeveer tegelijk met televisie en computers. Een mobiele telefoon zonder ooit een vaste gekend te hebben.
Oplaadpunten hiervoor kunnen overal zijn, zo ook de accu achterop de fiets van de mobiele kapper. (zie laatste foto in Flickr set hieronder)
voor de mobiele kijker: http://www.flickr.com//photos/irenekress/sets/72157627123531215/show/
Bij de mensen over de vloer
Wat heel erg opvalt, zowel in de grote stad als in de dorpen is de positieve uitstraling van de mensen. Ik voelde een vriendelijke en veilige sfeer die heel erg gericht is op de toekomst.
Op vooruitgang en nieuwe mogelijkheden. Niet op het vreselijke genocide verleden en niet op schuld en medelijden.
Het museum in Kigali heeft een bijzondere en creatieve manier gevonden om alles te gedenken. Met zowel feiten en graven als symbolische tuinen die verhalen over wegen naar eenheid en verzoening. In zo’n tuin stond bijvoorbeeld een beeldje van een aapje met een mobiele telefoon. Volgens de stem van de audiotour ( ook in het Nederlands) een symbool van internationale communicatie. De andere gedenkplaatsen, veelal plekken waar mensen zich destijds veilig achtten, maar het niet bleken te zijn, bieden de herinnering met graven en stapels kleding van de mensen die er omkwamen.
Als we in het binnenland vlakbij een dorp kwamen, waren er een al flink aantal kinderen dat je verwelkomde. Ze riepen vaak iets wat ongeveer klonk als ‘mutsungo’, en ‘witte mensen’ scheen te betekenen.
We vroegen ons natuurlijk af hoe ze dit bedoelden, maar we waren gewoon een bezienswaardigheid. Er kwamen niet veel witte mensen in dat gebied.
Sowieso liep vaak het hele dorp uit zodra je er was, naast de bezienswaardigheid die je was, was je natuurlijk ook een verandering op de dagelijkse gang van zaken, iets nieuws, amusement en sensatie.
Maar ook mensen die interesse in hen toonden.
Multimediapresentatie
Dit is de multimediapresentatie van het werk van alle deelnemende fotografen aan deze workshop. Gemaakt door Marcus en Gary van een door hen samengestelde selectie van ons werk.
Mijn werk wordt als 2e getoond en bestaat uit een paar foto’s minder dan te zien in de set op Flickr. Guido’s werk is als vijfde te zien.
Rwanda Workshop 2011 from Irene van Nispen Kress on Vimeo.
Voor wie zin heeft om nog meer te zien, kijk naar het werk van Marcus Bleasdale en het werk van Gary Knight . Zij zijn geweldige fotojournalisten opererend aan de wereldtop.
Hier een video over Marcus gemaakt door the Guardian over zijn ‘best shot’ en hoe hij het maakte.
Leuke mannen met een interessante kijk op de dingen, welke ze goed kunnen uitdragen.
Zowel in woord als in beeld.
Kunst 2.0: Inspiratie van ‘Spitting Ink’
vrijdag, 8 juli 2011
Op zoek naar zowel visuele als inhoudelijke inspiratie voor mijn reis naar Rwanda vond ik deze documentaire.
Het onderwerp is anders dan het mijne; het zijn portretten van jonge dichters in de straten van New York. Maar toch inspireert deze manier van een verhaal vertellen mij.
De premiere van deze film was op het IDFA en gemaakt door filmmakers die zich ‘geen serieuze’ filmmakers noemen. Veel van het materiaal was 7 jaar geleden al gedraaid, maar de makers wisten er toen geen raad mee. Heel herkenbaar. 
Ik noem het kunst 2.0 omdat de kunst hier een functie heeft, bewustmaking en het zorgt dat mensen hun leven een betere wending weten te geven.
Spitting Ink from ralph de haan on Vimeo.
Inspiration of the day
zaterdag, 25 juni 2011
Als de wereld ineens wordt als in een computergame…
Voorbereidingen op Rwanda
vrijdag, 17 juni 2011
Ik ben me aan het voorbereiden op een reis naar Rwanda. We gaan daar een fotografie masterclass volgen bij Marcus Bleasdale en Gary Knight, world press fotografen, fotojournalisten die het gebied goed kennen.
Ondanks het feit dat ik ooit in de fotocursussen zat waar een aantal Nederlandse topfotografen ook begonnen (Rineke Dijkstra in ieder geval en volgens mij Inez van Lamsweerde zelfs ook) ben ik audiovisuele vormgeving gaan doen op de Kunstacademie en heb me weinig meer met fotografie bezig gehouden.
Voor mij is het nu dus weer reuze spannend om serieus een verhaal te gaan vertellen met foto’s.
Energie
Een goede voorbereiding scheelt veel, al moet je er wel rekening me houden dat er toch veel anders lopen zal dan gepland. Het thema van de workshop is ” Hope en development “.
Wij hebben gekozen voor het onderwerp ‘energie’.
Internationaal gezien blijkt het zo te zijn dat er een sterke samenhang is tussen elektriciteitsconsumptie, economische groei en armoede vermindering. Een mooi onderwerp dus binnen dit thema.
Nu de benadering van partijen. Een begin is al gemaakt. We hebben contact met een bedrijf dat speciale lampjes maakt.
Nu nog verder kijken.
Hier is een geweldig optreden van een jongen uit Malawi die zelf een windmolen heeft gemaakt.
Zo iemand zouden we eigenlijk in Rwanda moeten vinden!
voor de mobiele kijker: http://www.ted.com/talks/view/lang/dut//id/642
Goeie grap
woensdag, 15 juni 2011
Einstein komt de hemel binnen en kan eindelijk God ontmoeten.
Zodra hij tot hem wordt toegelaten zegt hij:
‘Mijn hele leven heb ik erover nagedacht volgens welke principes jij alles in elkaar hebt gezet.
Wat is het model dat jij hebt gebruikt?’
God zegt:’ Dat is heel eenvoudig’. Hij gaat naar een bord en schrijft een hele lange formule op. Einstein loopt naar het bord en zegt:’ Neem me niet kwalijk maar hier zit een fout en die fout herhaalt zich telkens.’ en God zegt: ‘Precies ja!’
Deze mop vertelde de Poolse dichteres Wislawa Szymborska (Nobelprijswinnaar van de literatuur in 1996) in de film die over haar gemaakt werd en gisteren werd uitgezonden in ‘Het uur van de wolf’.
Quote of the day
vrijdag, 18 maart 2011
To the world you
may be just one
person, but to one
person you may
be the world.
Josephine Billings
‘De stad is de beste galerie’
maandag, 7 maart 2011
Hij was laatst op Cirocco mijn Inspiration of the day maar de inspiratie mag best wat langer duren!
JR, de Franse kunstenaar doet écht te gekke dingen. Hij gebruikt de stad als galerie. En dat werkt. Over de hele wereld zo ongeveer. Op plaatsen waar echt iets aan de hand is.
In de Palestijnse gebieden, de favela’s van Rio de Janeiro in Brazilië, Sudan, Sierra Leone, Liberia, Kenia, India …..
Kunst 2.0.
Hij weet zijn kunst bij het volk te krijgen. Ze werken mee en zien het zelfs als van hun. Door de manier waarop zij deel nemen en de plaats waar het hangt: Het is van hun. En het dient hen.
Geen elitair gedoe. Geen egocentrisch gedoe. Het is zelfs nuttig. De mensen in die landen vragen hem “waarom doe je dit” en worden zelf enthousiast.
Twee maanden geleden is zijn documentaire ‘Women are heroes’ in premiere gegaan. Hier in Amsterdam draait hij deze week. Ik ga er zeker nog heen. Zijn bijdrage aan de wereld is mooi. Hoe hij met kunst bezig is mensen te bereiken is leuk. Zowel zijn foto’s als zijn beweegredenen zijn prachtig.
“Could art change the world?” Art can certainly change the way we look at it!
Hier spreekt hij erg leuk op TED:
