Brainstorm over aandacht

woensdag, 10 februari 2010

Met Valentijnsdag op komst liggen de boekhandels vol met allerlei boeken en boekjes rondom het thema liefde. Ik bladerde door allerlei boekjes en kwam langs een uitspraak van een Tibetaanse monnik dat liefde aandacht is.
Hmm, dacht ik. Is dat zo? Vooral met het aandachtstekort van tegenwoordig in mijn hoofd. We leven in een maatschappij waarin aandacht schaars is.
Dit uit zich ook in de marketing; je krijgt niet zo makkelijk meer aandacht voor je product. Onderscheid is van groot belang. In de boodschap zowel als in het product. Alles komt in overvloed over ons heen. Van alle kanten roepen alle media om aandacht. Op straat, in het openbaar vervoer, in winkels.

Op het werk natuurlijk, maar thuis en op het internet roept er ook meer om aandacht dan je vaak op kunt brengen. Al is er nog zo veel interessant en leuk. Aandacht moet worden verdeeld. Je moet keuzes maken. En de juiste keuzes, want als aandacht liefde is en je geen aandacht geeft aan dingen en mensen die je eigenlijk wel lief hebt, dan raakt er op den duur van alles gefrustreerd. Waaronder jij zelf hoogst waarschijnlijk.

Attention whores

Toch wel interessant als je verder denkt rondom ‘liefde is aandacht’. Overal heb je wat men tegenwoordig ook wel ‘attention whores’ noemt.
Mensen die alles doen voor een beetje aandacht. Komen deze mensen liefde tekort? Verwarren ze onbewust een moment van aandacht van een vreemde met liefde? Eigenlijk zou aandacht als het gaat om de attentie van een (kort) moment geen aandacht moeten heten, maar zou er een ander woord voor moeten bestaan. Zodat je het woord aandacht alleen zou gebruiken als de aandacht aandachtig is.

Aandachtige aandacht

Aandachtig. Ik hoor het woord zelden nog. Wie is er nog aandachtig bezig met dingen? Die aandacht vraagt rust. Dat ontbreekt vaak. De tijd nemen om iets aandacht te geven. Of iemand. Vergeet aan jezelf niet.
Stel dat aandachtige aandacht liefde is. Zou er dan meer liefde zijn als mensen meer rust nemen?
Niet alleen voor elkaar, maar ook voor objecten en dingen. Voor handelingen en activiteiten.
Je zou dus de tijd moeten nemen om ergens werkelijk aandacht voor te hebben als je wilt dat er met meer liefde geleefd wordt?

Met aandacht iets doen, dan denk ik ook aan ambachten. De mensen die urenlang bezig zijn een mooi dingetje te maken. Handwerk wordt niet voor niets weer meer gewaardeerd tegenwoordig. Slow food koken, ook zo iets. Het is echt lekkerder en je wordt er zelf rustig van.

Aandacht maakt inderdaad vriendelijk. Als men mij met aandacht benadert in een winkel, bij een instantie of aan de telefoon, dan reageer ik vriendelijk. Als ik vriendelijk reageer voel ik mij zelf ook beter. Als ik aandacht krijg in het verkeer, voel ik mij gezien. Als iemand mij bijna van de sokken rijdt begin ik meteen te schelden. Aandacht krijgen is dus ook je gezien voelen.
Al krijg je nou nog zoveel cadeaus, het is toch de aandacht die iemand aan je geeft die maakt dat je je meer dan geliefd voelt. Dat iemand echt van je houdt.

Dat kan je vergeten. Mensen denken vaak dat ze liefde kunnen afkopen. Door bijvoorbeeld hun kinderen veel cadeaus te geven als ze geen tijd voor ze hebben. Maar kinderen voelen daar haarfijn doorheen. Alleen meestal niet meteen bewust.

Ik geloof het wel ja, dat liefde aandacht is.
Al blijf ik toch het gevoel houden dat het meer is dan dat.

Aandacht is het medium van liefde. Dat komt misschien meer in de buurt?