Voorbereidingen op Rwanda
vrijdag, 17 juni 2011
Ik ben me aan het voorbereiden op een reis naar Rwanda. We gaan daar een fotografie masterclass volgen bij Marcus Bleasdale en Gary Knight, world press fotografen, fotojournalisten die het gebied goed kennen.
Ondanks het feit dat ik ooit in de fotocursussen zat waar een aantal Nederlandse topfotografen ook begonnen (Rineke Dijkstra in ieder geval en volgens mij Inez van Lamsweerde zelfs ook) ben ik audiovisuele vormgeving gaan doen op de Kunstacademie en heb me weinig meer met fotografie bezig gehouden.
Voor mij is het nu dus weer reuze spannend om serieus een verhaal te gaan vertellen met foto’s.
Energie
Een goede voorbereiding scheelt veel, al moet je er wel rekening me houden dat er toch veel anders lopen zal dan gepland. Het thema van de workshop is ” Hope en development “.
Wij hebben gekozen voor het onderwerp ‘energie’.
Internationaal gezien blijkt het zo te zijn dat er een sterke samenhang is tussen elektriciteitsconsumptie, economische groei en armoede vermindering. Een mooi onderwerp dus binnen dit thema.
Nu de benadering van partijen. Een begin is al gemaakt. We hebben contact met een bedrijf dat speciale lampjes maakt.
Nu nog verder kijken.
Hier is een geweldig optreden van een jongen uit Malawi die zelf een windmolen heeft gemaakt.
Zo iemand zouden we eigenlijk in Rwanda moeten vinden!
voor de mobiele kijker: http://www.ted.com/talks/view/lang/dut//id/642
Quote of the day
vrijdag, 18 maart 2011
To the world you
may be just one
person, but to one
person you may
be the world.
Josephine Billings
‘De stad is de beste galerie’
maandag, 7 maart 2011
Hij was laatst op Cirocco mijn Inspiration of the day maar de inspiratie mag best wat langer duren!
JR, de Franse kunstenaar doet écht te gekke dingen. Hij gebruikt de stad als galerie. En dat werkt. Over de hele wereld zo ongeveer. Op plaatsen waar echt iets aan de hand is.
In de Palestijnse gebieden, de favela’s van Rio de Janeiro in Brazilië, Sudan, Sierra Leone, Liberia, Kenia, India …..
Kunst 2.0.
Hij weet zijn kunst bij het volk te krijgen. Ze werken mee en zien het zelfs als van hun. Door de manier waarop zij deel nemen en de plaats waar het hangt: Het is van hun. En het dient hen.
Geen elitair gedoe. Geen egocentrisch gedoe. Het is zelfs nuttig. De mensen in die landen vragen hem “waarom doe je dit” en worden zelf enthousiast.
Twee maanden geleden is zijn documentaire ‘Women are heroes’ in premiere gegaan. Hier in Amsterdam draait hij deze week. Ik ga er zeker nog heen. Zijn bijdrage aan de wereld is mooi. Hoe hij met kunst bezig is mensen te bereiken is leuk. Zowel zijn foto’s als zijn beweegredenen zijn prachtig.
“Could art change the world?” Art can certainly change the way we look at it!
Hier spreekt hij erg leuk op TED:
Zonder innovatie geen leven
donderdag, 24 februari 2011
Lift Conference 11 in Genève is al weer even geleden, maar ik wil bepaalde optredens toch graag hier bewaren en met jullie delen.
Deze van Jean Claude Biver, CEO van Hublot luxe horloges, is een leuke voordracht over het belang van innovatie. “Niemand koopt tegenwoordig meer een horloge om te zien hoe laat het is.”
Hij stelt dat kennis ‘eenvoudig’ is: kennis is tegenwoordig overal. Hij vindt dat het er juist om gaat wat je met die kennis doet. Hoe je die kennis benadert en inzet. Creativiteit is dan van grote waarde. Andere benaderingen andere invalshoeken, andere denkwijzen. Helaas leren we zoveel af tijdens ons opgroeien en volwassen worden. Juist tegenwoordig nu de competitie zo groot is en alles zo vreselijk snel gaat: we moeten steeds weer op andere manieren denken.
‘Be the first, be unique, be different’.
Japan:de perfectie van de imperfectie
woensdag, 23 februari 2011
Japan is een land waar je niet zo heel snel een bezoek aan brengt; manieren om het land op een goedkope manier aan te doen zijn niet zo divers als bij andere verre landen misschien meer het geval is. En op de bonnefooi gaan is ook niet de beste manier. Reserveren is ook bij het openbaar vervoer gebruikelijk. Dan heb ik het wel over de razendsnelle bullettrains die met enorme snelheden van 300km p/u en hoger je in een flink tempo van de ene stad naar de andere brengen. Wat een waanzinnige infrastructuur. Heel netjes en schoon. Ook de metro is zo netjes en schoon. En zodra het maar éven kan, gaat iedereen zitten slapen. Echt iedereen, studenten en scholieren, kantoormensen, hele nette dames en heren en van alle leeftijden.
Wat me ook fascineerde waren de mondkapjes die vele mensen droegen. Ik vond het er nogal overdreven uitzien, maar later went het. Het schijnt dat degenen die dit doen, dit niet elke dag doen. Ze kunnen bijvoorbeeld verkouden zijn of juist bang het te worden. Het heeft minder met luchtvervuiling te maken dan ik dacht in ieder geval. Dat leek me ook al vreemd omdat de lucht ook door relatief weinig auto’s in de stad, aardig fris aandeed.
Harmonie en zorgvuldigheid
Bijzonder is het wel. De combinatie van oosters en toch westers aandoend is een fijne: ondanks het feit dat je de taal niet spreekt en de gemiddelde Japanner ook niet echt goed Engels kan, voel je je snel op je gemak. Iedereen doet daar ook wel erg zijn best voor. De hele samenleving is ingericht op service en zorgvuldigheid. Niet alleen op duurdere plekken word je geweldig behandeld, iedereen doet zijn best om elkaar prettig te behandelen en geen gezichtsverlies te geven. Het went snel om iedereen te groeten met een buiginkje en een glimlach. En daar ook iets meer tijd voor te nemen dan hier. Ik vond het prettig en voelde hoe ik ook zachter en vriendelijker werd van al dat buigen en glimlachen.
Wat me opviel was dat er heel veel mensen op dezelfde plek aan het werk zijn en ieder een deeltaak heeft. In winkels, bij werkzaamheden op straat. In onze ogen niet erg efficiënt. Het lijkt wel tot gevolg te hebben dat alles zeer goed en zorgvuldig gebeurt, maar hier zouden toch de meeste mensen wegbezuinigd worden. Hoe betalen zij dat?
Hier is het niet belangrijk of iets mooi en prettig gebeurt. Het ‘hoe’ telt vaak minder. Toch wel erg jammer. Mensen zijn zó aardig en vriendelijk en rustig.
Die zorgvuldigheid mis ik ook vaak in Nederland. Het letten op details en mooie vormen en dat doorvoeren in kleine dingen in het dagelijks leven. In iets mooi verpakken, in omgaan met geld (geen bankbiljet is gekreukeld en je geeft het de ander met 2 handen terwijl je hem aankijkt) in hoe iedereen zich aankleed en niet te vergeten in het eten.Wat een heerlijk en vers eten in zelfs de kleine eenvoudige eettentjes! Helemaal niet duur. Voor een tientje kan je uitstekend eten.
Wat ook heel handig is dat in de etalage van de restaurantjes of foto’s hangen van de te kiezen gerechten of er staan hele plastic versies van alle gerechten. Zo ga je elk taalprobleem uit de weg én is het altijd duidelijk wat je te eten krijgt.
En als je het dan wel duurder wilt doen….wat een aandacht besteden ze aan hoe alles er uit ziet! Prachtig!
Ik had nog niet eerder meegemaakt, dat het logo met de hand op je nieuwe broek geschilderd kon worden. Hardstikke leuk. Er zit iets handgemaakts aan en dat maakt je broek authentiek. Het feit dat ik er bij stond en kon zien hoe zorgvuldig hij het deed met van die prachtige zachte japanse penselen was al erg leuk.
Jongeren
De meeste Japanse jongeren besteden heel veel zorg aan hun uiterlijk. Gewoon hip of netjes, of heel extreem gothic of als soort manga stripfiguur. Het lijkt wel alsof ze hier meer van zichzelf verkleden houden. Deze extreem geklede jongeren komen ook vaak samen op bepaalde dagen op bepaalde plekken in de stad. Heel leuk en wonderlijk om te zien. Alleen jammer dat ze zich niet zo gemakkelijk lieten fotograferen.
De Japanse samenleving is veel androgyner dan de onze; mannen kleden zich makkelijk wat vrouwelijker als ze daar zin in hebben en er wordt niet zo moeilijk gedaan over homofilie en transsexualiteit.
Wat ik verder heel apart vond was te constateren dat de meeste vrouwen en meisjes x-benen hebben en heel erg met hun voeten naar binnen lopen. Niemand lijkt het ook nodig te vinden dit te corrigeren.
In de (internationale in het engels gedrukte) krant las ik over het probleem van de jongeren en hun positie ten opzichte van de ouderen. Ze kunnen zich heel moeilijk een vaste werkpositie in de maatschappij verwerven doordat de ouderen teveel beschermd worden. De jongeren werken vaak in tijdelijk verband en verwerven zich zo geen stabiele positie.
Lastig in een land waar de oudere nog echt heel veel aanzien en respect geniet..
WC geluk
Waar ik werkelijk lyrisch over was waren de toiletten. Wat een toiletinnovatie! Eerst dacht ik dat we het gewoon getroffen hadden en dat het iets was van onze hotelkamer. Maar nee. Elk publiek toilet had het ook! En zelfs gratis te bezoeken en heel schoon. Een toilet met een verwarmde bril en een hele serie knopjes ernaast waarmee je allerlei waterstralen op het achterwerk kon loslaten. Welk een weldaad! Wat ik supergrappig vond en natuurlijk weer enorm typerend voor deze op harmonie en diplomatie gestelde maatschappij waren de audio knopjes met volumeregelaar. Eerst keek ik er met verbazing naar en snapte het zo gauw niet. Het bleek een doorspoel geluid te produceren, dat je dus in volume kon regelen. En gezeten op een publiek toilet hoor je ook inderdaad dat mensen het gebruiken. Nu hoefde je geen last meer te hebben van elkaars wc geluiden hahaha!
Voor mij staat Japan voor hoe ze ook omgaan met hun kalligrafie: de karakters moeten op een perfecte manier imperfect zijn.
Pas getrouwd
zondag, 9 januari 2011
Rituelen. Ik zag er vroeger nooit het nut van in. Poespas, heisa, omhaal. Ogenschijnlijk nutteloze acties. En dan met tradities. Dit hoort zus, dat hoort zo. Hoezo?
Waarom zou ik dat doen? Waarom zou ik het doen zoals ‘ze’ het al jaren doen? Ik wil vooruitgang.
Ik wil groei en verandering. Vernieuwing. Ik wil niet in het oude blijven steken. Op naar avontuur!
Gisteren ben ik getrouwd. En ik wilde alles zoals het hoort. Ik wilde mijn aanstaande echtgenoot niet zien in de nacht voor het huwelijk. Ik wilde dat hij geen idee zou hebben hoe ik er uit zou zien.
Ik wilde een witte jurk. Een boeket. Corsages. Ik wilde een klassieke bruidsfoto die lijkt op die van onze ouders. Ik wilde zelfs over de drempel gedragen worden! En zijn naam aan de mijne toevoegen.
Omdat al die rituelen houvast bieden, helderheid geven. Om een stap te maken. Een stap vooruit te zetten. Je te helpen met vooruitgang. Met weten waar je precies staat in dat proces. De intocht in een voor mij nieuw tijdperk. Raar eigenlijk dat al die oude en ouderwetse dingen je kunnen helpen naar groei, vernieuwing en verandering.
Al die misschien wel truttige tradities, wat vond ik ze ooit achterhaald en tijdverspillend. Nutteloos leek het.
Nooit heb ik zó diep beseft hoeveel steun en helderheid het kon geven. Hoe het je helpt een stap te maken en deze stap te voelen terwijl je ‘m maakt.
Ik begrijp de oude natuurvolkeren met al hun rituelen, hun initiaties en samenkomsten.Hun afspraken en hun gewoontes. Wie wat wel en niet mag, dat je eerst een bepaalde dans moet doen of je gezicht verfen. De goden verzoeken. En dan ben je volwassen en hoor je erbij. En heb je privileges die je eerst niet had. Maar heb je ook verplichtingen die je eerst niet had.
Gisteravond hadden we een geweldig feest. Iedereen was zó verbonden, liefdevol, en gepassioneerd. Iedereen was onder de indruk van elkaar. Onze gasten van ons en onze liefde en wij van onze gasten.
Grappig en prachtig dat oude rituelen en tradities vaak geassocieerd met stilstand, je pad kunnen zijn naar vernieuwing en groei.
Hoe het juist smeerolie is, dat je eerder aanzag voor roest.
De huwelijksfoto’s die mijn man Guido van Nispen heeft gemaakt:
Inspiration of the day
dinsdag, 26 oktober 2010
JR / Exposition Paris 2009 – Ile Saint Louis
Deze franse kunstenaar JR heeft net de TEDPrize 2011 gewonnen.
Zijn werk was eerder te zien tijdens de Biënnale van Venetië en in Tate Modern. TED heeft gekozen voor deze winnaar: ‘omdat zijn werk kunst en actie verenigt’.
Met zijn foto’s wil hij vrijheid, identiteit en de beperking hiervan bespreekbaar maken. Hij exposeert zijn levensgrote foto’s in de openbare ruimte en bereikt zo een bijzondere groep mensen die geen musea bezoeken.’
Echt waanzinnige projecten, prachtige portretten heel mooi geplaatst in de stad.
In Shanghai op afgebroken gebouwen. Heel bijzonder en wat mij betreft een zeer wel verdiende prijs!
Fotostrip: Bali baby’s
woensdag, 22 september 2010
Toen ik laatst op Bali was, was ik getuige van deze romantische ontmoeting tussen 2 Balinese baby’s.
Ik dacht dat het leuk zou zijn om de tekstballonnetjes te vullen met goeie, leuke teksten die jullie verzinnen.
Wie heeft er zin in?
Technologie en innovatie
donderdag, 29 juli 2010
Kevin Kelly, de oprichter van Wired Magazine schijnt met behulp van zijn lezers ‘the best magazine articles ever’ gezocht te hebben. In het engels geschreven na 1945.
Zeer interessante man. Hij schreef laatst op zijn blog:
“In the network economy, nine times out of ten, your fiercest competitor will not come from your own field. In turbulent times, when little is locked in, it is imperative to search as wide as possible for places where innovations erupt. Innovations increasingly interfect from other domains. A ceaseless blanket search–wide, easy, and shallow–is the only way you can be sure you will not be surprised.
Don’t read trade magazines in your field; scan the magazines of other trades. Talk to anthropologists, poets, historians, artists, philosophers. Hire some 17-year-olds to work in your office. Make a habit to visit a web site at random. Tune in to talk radio. Take a class in scenario making. You’ll have a much better chance at recognizing the emergence of something important if you treat these remote venues as neighbors.
Of bekijk deze video, waarin hij o.a zegt over wat technologie nou eigenlijk is en hoe hij verwacht dat het zich ontwikkelt:
“Technology is basically an extension of life”.
Voor de mobiele kijker:
http://www.ted.com/talks/view/id/770
Inspiration of the day
donderdag, 1 april 2010
Verveel je je of heb je een opkikkertje nodig? Hilarisch deze tralala video.