Goeie grap
woensdag, 15 juni 2011
Einstein komt de hemel binnen en kan eindelijk God ontmoeten.
Zodra hij tot hem wordt toegelaten zegt hij:
‘Mijn hele leven heb ik erover nagedacht volgens welke principes jij alles in elkaar hebt gezet.
Wat is het model dat jij hebt gebruikt?’
God zegt:’ Dat is heel eenvoudig’. Hij gaat naar een bord en schrijft een hele lange formule op. Einstein loopt naar het bord en zegt:’ Neem me niet kwalijk maar hier zit een fout en die fout herhaalt zich telkens.’ en God zegt: ‘Precies ja!’
Deze mop vertelde de Poolse dichteres Wislawa Szymborska (Nobelprijswinnaar van de literatuur in 1996) in de film die over haar gemaakt werd en gisteren werd uitgezonden in ‘Het uur van de wolf’.
Quote of the day
vrijdag, 18 maart 2011
To the world you
may be just one
person, but to one
person you may
be the world.
Josephine Billings
Pas getrouwd
zondag, 9 januari 2011
Rituelen. Ik zag er vroeger nooit het nut van in. Poespas, heisa, omhaal. Ogenschijnlijk nutteloze acties. En dan met tradities. Dit hoort zus, dat hoort zo. Hoezo?
Waarom zou ik dat doen? Waarom zou ik het doen zoals ‘ze’ het al jaren doen? Ik wil vooruitgang.
Ik wil groei en verandering. Vernieuwing. Ik wil niet in het oude blijven steken. Op naar avontuur!
Gisteren ben ik getrouwd. En ik wilde alles zoals het hoort. Ik wilde mijn aanstaande echtgenoot niet zien in de nacht voor het huwelijk. Ik wilde dat hij geen idee zou hebben hoe ik er uit zou zien.
Ik wilde een witte jurk. Een boeket. Corsages. Ik wilde een klassieke bruidsfoto die lijkt op die van onze ouders. Ik wilde zelfs over de drempel gedragen worden! En zijn naam aan de mijne toevoegen.
Omdat al die rituelen houvast bieden, helderheid geven. Om een stap te maken. Een stap vooruit te zetten. Je te helpen met vooruitgang. Met weten waar je precies staat in dat proces. De intocht in een voor mij nieuw tijdperk. Raar eigenlijk dat al die oude en ouderwetse dingen je kunnen helpen naar groei, vernieuwing en verandering.
Al die misschien wel truttige tradities, wat vond ik ze ooit achterhaald en tijdverspillend. Nutteloos leek het.
Nooit heb ik zó diep beseft hoeveel steun en helderheid het kon geven. Hoe het je helpt een stap te maken en deze stap te voelen terwijl je ‘m maakt.
Ik begrijp de oude natuurvolkeren met al hun rituelen, hun initiaties en samenkomsten.Hun afspraken en hun gewoontes. Wie wat wel en niet mag, dat je eerst een bepaalde dans moet doen of je gezicht verfen. De goden verzoeken. En dan ben je volwassen en hoor je erbij. En heb je privileges die je eerst niet had. Maar heb je ook verplichtingen die je eerst niet had.
Gisteravond hadden we een geweldig feest. Iedereen was zó verbonden, liefdevol, en gepassioneerd. Iedereen was onder de indruk van elkaar. Onze gasten van ons en onze liefde en wij van onze gasten.
Grappig en prachtig dat oude rituelen en tradities vaak geassocieerd met stilstand, je pad kunnen zijn naar vernieuwing en groei.
Hoe het juist smeerolie is, dat je eerder aanzag voor roest.
De huwelijksfoto’s die mijn man Guido van Nispen heeft gemaakt:
Wat is je raarste job?
maandag, 3 januari 2011
Door crisis, als je jong bent en onervaren, omdat je opnieuw moet beginnen? Bedenk het maar…
Wat is je raarste klus ooit? Wat was het raarste werk dat jij ooit deed?
Het raarste wat ik ooit deed was denk ik zakjes chips op straat promoten met een team van meisjes.
Ik reed de vrachtwagen, die ik ‘s ochtend bij Smiths had geladen en bevoorraade en begeleidde de meisjes…
voor de mobiele kijker: http://www.youtube.com/watch?v=OzXKgJK8rQg
Inspirerende verhalen over ons brein
maandag, 17 mei 2010
Ik ben altijd bijzonder geïnteresseerd en gefascineerd in hoe de geest en de hersenen werken. Als leek heb ik wel de uitleg en de duiding nodig van een wetenschapper. De eerste video is een optreden van neuroloog Vilayanur Ramachandran waarin hij een voorbeeld geeft van hoe hij de fantoompijn van een man oplost d.m.v. een behandeling waarin hij een spiegel gebruikt. Tijdens de behandeling wordt de gezonde hand gespiegeld en ondanks het feit dat de patient niet gek is en heel goed weet wat er gebeurt ‘trapt’ hij er toch in en geneest van zijn pijn.
Heel interessant vind ik het hoe het brein zijn paden kiest, hoe het ervan omgeleid kan worden en hoe het zelf zich weer herstelt.
In de volgende video vertelt psycholoog Dan Gilbert wanneer een persoon zich ergens gelukkig mee voelt en wordt alles ook vanuit een bijzondere invalshoek benaderd.
Uit een onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat mensen gelukkiger zijn met hun zelf uitgezochte foto als ze deze nooit meer mogen ruilen. Als de mogelijkheid gegeven wordt om de foto altijd weer te kunnen inruilen, zijn de mensen én niet blij met de foto die ze hebben gekozen, maar worden ook niet blijer van de mogelijkheid een andere te kunnen kiezen. Als je de uitslag van dit gedane onderzoek zou toepassen op de liefde, dan zou je toch zeggen dat je gewoon meteen moet trouwen met de partner van je keuze en er van uitgaan dat je altijd bij elkaar blijft, door daar naar te handelen en elkaar dat te beloven. Om je heen blijven kijken, altijd op zoek naar een mogelijke betere partner, maakt ongelukkig, zowel met de huidige als met de nieuwe partner…
Het zou zomaar kunnen….
voor de mobiele kijker: http://www.ted.com/talks/view/id/184 en http://www.ted.com/talks/view/id/97
Tsjernobyl, wat moet je daar III:ontmoetingen
donderdag, 13 mei 2010
Vanuit ons campement bezochten we zelfstandig de dorpen die langs de grens van ‘de Zone’ liggen. De dorpen in de Zone konden we uitsluitend samen met onze gids bezoeken. Gelukkig was onze gids geen super strak type, maar een gezellige vent, waardoor je niet het gevoel kreeg van een heel strak gareel. Al moest je je ook weer niet te vrij denken; we werden op een gegeven moment wel degelijk gevraagd om even mee te komen met de militairen om onderworpen te worden aan een onderzoek: wat kwamen we eigenlijk doen? Dit gebeurde inderdaad toen we zonder gids op stap waren.
We hadden waarschijnlijk toch teveel onrust veroorzaakt en dat was iemand niet goed bevallen…
Wat ik opmerkelijk vond was dat heel veel gewone mensen militaire kleding droegen.
En gezopen wordt er inderdaad heel veel. Overal kan je dronken mannen (vrouwen doen het thuis) tegen komen.
Deze man kwam op deze plek, waar de omgeving in brand was gezet (ze houden daar erg van delen van bermen en oude bladeren verbranden) in zijn eentje picknicken. Hij kwam, al behoorlijk bezopen, met de fiets en had de nodige drank bij zich. Hij gedroeg zich zeer amicaal, wilde iedereen in de armen sluiten en vertelde dat hij had gestreden in Afghanistan.
In de Zone is geen stromend water. De mensen, overwegend oude dames, halen water uit de waterput.
Wat me opviel was dat ik het vooroordeel had dat deze vrouw niet kon schrijven. Dat realiseerde ik me pas toen ik haar zag schrijven.
Vervoer met paard en wagen is daar nog iets van alledag.
De begraafplaatsen worden zeer goed verzorgd en onderhouden. De tijd dat wij er waren was toevallig de tijd van het jaar om er extra aandacht aan te besteden.
De mensen maken tafels en bankjes (beetje scheef en gammel maakt hen niet uit) om naast hun overleden dierbaren te kunnen eten en drinken.
Wij hielpen een beetje.
Het praten over de verloren dierbaren is nog altijd emotioneel.
Zie ook mijn eerdere posts over deze reis naar Tsjernobyl :
Tsjernobyl, Wat moet je daar?
en Tsjernobyl, wat moet je daar II
Tsjernobyl, wat moet je daar II
donderdag, 6 mei 2010
Onze reis naar Tsjernobyl zelf, het gebied rond de reaktor in ‘de Zone’ en de verlaten dorpen er omheen, maakten we vanuit een soort camping.
Een plek met zeer eenvoudige houten zomerhuisjes, waar de kamertemperatuur erg van werd opgestookt. Later bleek het overal daar gebruik om de kamertemperatuur graag boven de 23 graden Celsius te hebben.
Vanuit dit campement bezochten we bijv. Prypiat, een stad in de zone waar niemand woont.
Onder leiding van onze gids Yuri, konden we verlaten overheidsgebouwen bezoeken, waaronder een hospitaal.
De ruimtes waren surreëel. Verlaten, ongelooflijk verwaarloosd en soms misschien zelfs opzettelijk verwoest?
Soms vroeg je je bijna af of er iets in scene was gezet.
Hoe was het daar toen het nog functioneerde?
Onze gids is ook te zien in de volgende video, waarin mensen van Vice, Berlin, Tsjernobyl gaan bezoeken.
In deze video sneeuwt het er ook nog…
Zie ook mijn vorige post over onze reis, ‘Tsjernobyl wat moet je daar?’
Tsjernobyl, wat moet je daar?
maandag, 26 april 2010
Vandaag is het precies 24 jaar geleden dat de kernramp plaats vond.
Twee weken geleden was ik er, in Tsjernobyl, of liever gezegd in en rond de Zone, waar Tsjernobyl in ligt, het gebied rond de kerncentrale. Nu een gemilitariseerd gebied waar je alleen met toestemming heen reizen kunt.
Er mogen eigenlijk geen mensen wonen in de Zone; de mensen die er wonen, wonen er zoals ze er werken: in shifts. Twee weken op, twee weken af.
De huizen worden dus niet continu door hen bewoond. De dorpen en steden zijn verlaten. Toch zijn er een klein aantal huizen die wel continu bewoond worden, overwegend door oude dames.
Ze weigerden destijds te vertrekken of kwamen weer terug. Voor hen is kennelijk een uitzondering gemaakt.
Kinderen wonen er niet; als je ze ziet komen ze slechts op bezoek.
Heel raar is het om in zo’n gebied te zijn. Rekening houden met de straling blijft een gegeven waar het lastig mee omgaan is. Je went er vreemd genoeg eigenlijk wel aan. In het begin kijk je met argwaan naar elk kopje koffie dat voor je neus wordt gezet:met welk water is het bereid?
Later moet je er veel bewuster aan denken: Niet in deze berm lopen, niet op dit gras lopen.
Hier is wél meer straling en hier niet.
Wij, Guido en ik, kwamen er om te fotograferen. Dit gebied is zo raar, zo surreëel. Al weegt de lucht er, in mijn beleving, zwaar van de ellende, het verdriet, de armoede, de uitzichtloosheid, toch is het er mooi.
Eenmaal thuis, waardeer je het leven hier alleen wel weer meer.
Je kunt Guido’s foto’s hier en hier bekijken.
Ik zal binnenkort meer van mijn foto’s posten.
Wees als een berg
donderdag, 18 maart 2010
Als je in een moeilijke periode zit kun je veel leren van een berg, volgens de zen meditatie. Een berg blijft volkomen zichzelf ongeacht de weersomstandigheden waaraan hij wordt blootgesteld.
In dit filmpje kun je dit mooi zien.
Quote of the day
dinsdag, 19 januari 2010
