Zon, zee en wijsheid
donderdag, 8 september 2011
Meestal is een zomervakantie niet écht iets om over te schrijven, behalve op een ansichtkaart.
Deze keer valt er meer over te zeggen dan ‘het is hier heerlijk’ en ‘wij hebben hier wél mooi weer ;-p’.
We waren in Griekenland, Epiduaros. Een dorpje in de Peleponessos 2,5 uur rijden van Athene.
Om van zon, zee en lekker eten te genieten, maar ook om een filosofiecursus te doen aan de de Academia Epidauros.
De lessen werden gegeven door een Italiaanse, een Spaanse en een Tsjechische professor: Francesco Fronterotta, Francisco Lisi en Thomas Szlezák ( zie foto hieronder).
Filosofie van de oude Grieken en nu
Alles wat ik vroeger heb geleerd over de Grieken en hun filosofie bleek behoorlijk weggezakt. Bovendien merkte ik dat het nu echt interessant is om de gedachten en meningen van de Grieken van toen te weten, en dit in deze tijd neer te zetten.
Zo betekent ‘sophos’ wijsheid bij de pre-socratische filosofen. Maar wijsheid was toen wel iets anders dan nu: toen betekende wijsheid dat je wist hoe iets te doen. Op het gebied van wetenschap, maar ook op het gebied van techniek. Een ambachtsman viel hier ook onder. Nu worden die niet gezien als mensen die echt iets kunnen. Al moet ik inderdaad wel zeggen dat dit helaas wel vaak klopt. Bar weinig ambachtsmensen kunnen tegenwoordig nog onder de oude griekse definitie vallen denk ik. Je vak zo door en door beheersen als een wapensmid destijds, komt niet meer veel voor. Voor een deel is dat te begrijpen. (En dan bedoel ik niet de klusjes’man’ die denkt dat ie wat kan). Er verandert inhoudelijk en technisch teveel waardoor niemand zich meer zo kan inzetten om een bepaalde serie technieken onder de knie te krijgen. De wereld is enorm groot en complex geworden. Je kunt vaak in je eentje vaak niet meer een heel vak beheersen. Ook omdat het niet efficiënt kan zijn. Verder is er ook te weinig interesse voor vanuit de markt. Al begint men een goed (hand)gemaakt product steeds meer te waarderen. En ambachts’man’ worden doe je vanuit passie tegenwoordig.
Betrouwbare kennis
‘Polymathos’ is ook iets interessants: ‘mathos’ betekent kennis. En ‘poly’ is teveel. Zij gaan er niet vanuit dat je te veel kunt weten, maar bedoelen dat je als je veel weet, je dit van anderen moet hebben vernomen. En de enige ware kennis bestaat uit eigen ervaring. De pre-Socraten maakten een verschil tussen de kennis opgedaan door erover te horen en zelf opgedane kennis door zelf te ervaren.
Tja, wel interessant om over na te denken in deze tijd, met al die media zin-en-onzin, al die napraterij. Dubieuze boeken- internet- en reclame’wijsheid’. De steeds vaker opduikende vraag van wat er nou eigenlijk waar is van wat je op allerlei plekken leest en hoort. De tendens om vooral te vertrouwen op dat wat je ‘vrienden’ vinden in de sociale netwerken.
Gelukkig zijn
Ik ging me beseffen dat de huidige economie gebaseerd is op de ontevredenheid van mensen. Op het altijd letten op wat je niet hebt en bent. Dit stimuleert de verkoop van producten en diensten.
Maar het staat wel je eigenwaarde en je geluk in de weg. Blij zijn met wie je bent en wat je hebt, maakt je gelukkig. En is heel goedkoop. (ok, op de psychiater na dan 
Maar economisch niet interessant, tenminste niet volgens de meeste businessmodellen.