Pas getrouwd
zondag, 9 januari 2011
Rituelen. Ik zag er vroeger nooit het nut van in. Poespas, heisa, omhaal. Ogenschijnlijk nutteloze acties. En dan met tradities. Dit hoort zus, dat hoort zo. Hoezo?
Waarom zou ik dat doen? Waarom zou ik het doen zoals ‘ze’ het al jaren doen? Ik wil vooruitgang.
Ik wil groei en verandering. Vernieuwing. Ik wil niet in het oude blijven steken. Op naar avontuur!
Gisteren ben ik getrouwd. En ik wilde alles zoals het hoort. Ik wilde mijn aanstaande echtgenoot niet zien in de nacht voor het huwelijk. Ik wilde dat hij geen idee zou hebben hoe ik er uit zou zien.
Ik wilde een witte jurk. Een boeket. Corsages. Ik wilde een klassieke bruidsfoto die lijkt op die van onze ouders. Ik wilde zelfs over de drempel gedragen worden! En zijn naam aan de mijne toevoegen.
Omdat al die rituelen houvast bieden, helderheid geven. Om een stap te maken. Een stap vooruit te zetten. Je te helpen met vooruitgang. Met weten waar je precies staat in dat proces. De intocht in een voor mij nieuw tijdperk. Raar eigenlijk dat al die oude en ouderwetse dingen je kunnen helpen naar groei, vernieuwing en verandering.
Al die misschien wel truttige tradities, wat vond ik ze ooit achterhaald en tijdverspillend. Nutteloos leek het.
Nooit heb ik zó diep beseft hoeveel steun en helderheid het kon geven. Hoe het je helpt een stap te maken en deze stap te voelen terwijl je ‘m maakt.
Ik begrijp de oude natuurvolkeren met al hun rituelen, hun initiaties en samenkomsten.Hun afspraken en hun gewoontes. Wie wat wel en niet mag, dat je eerst een bepaalde dans moet doen of je gezicht verfen. De goden verzoeken. En dan ben je volwassen en hoor je erbij. En heb je privileges die je eerst niet had. Maar heb je ook verplichtingen die je eerst niet had.
Gisteravond hadden we een geweldig feest. Iedereen was zó verbonden, liefdevol, en gepassioneerd. Iedereen was onder de indruk van elkaar. Onze gasten van ons en onze liefde en wij van onze gasten.
Grappig en prachtig dat oude rituelen en tradities vaak geassocieerd met stilstand, je pad kunnen zijn naar vernieuwing en groei.
Hoe het juist smeerolie is, dat je eerder aanzag voor roest.
De huwelijksfoto’s die mijn man Guido van Nispen heeft gemaakt: