home



Archief van mei, 2010

Inspirerende verhalen over ons brein

maandag, 17 mei 2010

Ik ben altijd bijzonder geïnteresseerd en gefascineerd in hoe de geest en de hersenen werken. Als leek heb ik wel de uitleg en de duiding nodig van een wetenschapper. De eerste video is een optreden van neuroloog Vilayanur Ramachandran waarin hij een voorbeeld geeft van hoe hij de fantoompijn van een man oplost d.m.v. een behandeling waarin hij een spiegel gebruikt. Tijdens de behandeling wordt de gezonde hand gespiegeld en ondanks het feit dat de patient niet gek is en heel goed weet wat er gebeurt ‘trapt’ hij er toch in en geneest van zijn pijn.
Heel interessant vind ik het hoe het brein zijn paden kiest, hoe het ervan omgeleid kan worden en hoe het zelf zich weer herstelt.

In de volgende video vertelt psycholoog Dan Gilbert wanneer een persoon zich ergens gelukkig mee voelt en wordt alles ook vanuit een bijzondere invalshoek benaderd.
Uit een onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat mensen gelukkiger zijn met hun zelf uitgezochte foto als ze deze nooit meer mogen ruilen. Als de mogelijkheid gegeven wordt om de foto altijd weer te kunnen inruilen, zijn de mensen én niet blij met de foto die ze hebben gekozen, maar worden ook niet blijer van de mogelijkheid een andere te kunnen kiezen. Als je de uitslag van dit gedane onderzoek zou toepassen op de liefde, dan zou je toch zeggen dat je gewoon meteen moet trouwen met de partner van je keuze en er van uitgaan dat je altijd bij elkaar blijft, door daar naar te handelen en elkaar dat te beloven. Om je heen blijven kijken, altijd op zoek naar een mogelijke betere partner, maakt ongelukkig, zowel met de huidige als met de nieuwe partner…
Het zou zomaar kunnen….

voor de mobiele kijker: http://www.ted.com/talks/view/id/184 en http://www.ted.com/talks/view/id/97




Tsjernobyl, wat moet je daar III:ontmoetingen

donderdag, 13 mei 2010

Vanuit ons campement bezochten we zelfstandig de dorpen die langs de grens van ‘de Zone’ liggen. De dorpen in de Zone konden we uitsluitend samen met onze gids bezoeken. Gelukkig was onze gids geen super strak type, maar een gezellige vent, waardoor je niet het gevoel kreeg van een heel strak gareel. Al moest je je ook weer niet te vrij denken; we werden op een gegeven moment wel degelijk gevraagd om even mee te komen met de militairen om onderworpen te worden aan een onderzoek: wat kwamen we eigenlijk doen? Dit gebeurde inderdaad toen we zonder gids op stap waren.
We hadden waarschijnlijk toch teveel onrust veroorzaakt en dat was iemand niet goed bevallen…

fotografen-bij-vrouw500.jpg

Wat ik opmerkelijk vond was dat heel veel gewone mensen militaire kleding droegen.

gouden-tanden500.jpg

En gezopen wordt er inderdaad heel veel. Overal kan je dronken mannen (vrouwen doen het thuis) tegen komen.

making-of2-500.jpg

Deze man kwam op deze plek, waar de omgeving in brand was gezet (ze houden daar erg van delen van bermen en oude bladeren verbranden) in zijn eentje picknicken. Hij kwam, al behoorlijk bezopen, met de fiets en had de nodige drank bij zich. Hij gedroeg zich zeer amicaal, wilde iedereen in de armen sluiten en vertelde dat hij had gestreden in Afghanistan.

omhelzing-brian500.jpg

In de Zone is geen stromend water. De mensen, overwegend oude dames, halen water uit de waterput.

handen-wassen500.jpg

Wat me opviel was dat ik het vooroordeel had dat deze vrouw niet kon schrijven. Dat realiseerde ik me pas toen ik haar zag schrijven.

dame-schrijft500.jpg

Vervoer met paard en wagen is daar nog iets van alledag.

paardje500.jpg

De begraafplaatsen worden zeer goed verzorgd en onderhouden. De tijd dat wij er waren was toevallig de tijd van het jaar om er extra aandacht aan te besteden.

brian-man-vrouw500.jpg

De mensen maken tafels en bankjes (beetje scheef en gammel maakt hen niet uit) om naast hun overleden dierbaren te kunnen eten en drinken.
Wij hielpen een beetje.

man-vrouw-tafel-2-500.jpg

Het praten over de verloren dierbaren is nog altijd emotioneel.

vrouw-met-zakdoek500.jpg

man-met-zakdoek500.jpg

Zie ook mijn eerdere posts over deze reis naar Tsjernobyl :
Tsjernobyl, Wat moet je daar?
en Tsjernobyl, wat moet je daar II




Tsjernobyl, wat moet je daar II

donderdag, 6 mei 2010

Onze reis naar Tsjernobyl zelf, het gebied rond de reaktor in ‘de Zone’ en de verlaten dorpen er omheen, maakten we vanuit een soort camping.
Een plek met zeer eenvoudige houten zomerhuisjes, waar de kamertemperatuur erg van werd opgestookt. Later bleek het overal daar gebruik om de kamertemperatuur graag boven de 23 graden Celsius te hebben.
ingang-bord-500.jpg

Vanuit dit campement bezochten we bijv. Prypiat, een stad in de zone waar niemand woont.

verlaten-flats500.jpg

Onder leiding van onze gids Yuri, konden we verlaten overheidsgebouwen bezoeken, waaronder een hospitaal.
gang4-500.jpg

De ruimtes waren surreëel. Verlaten, ongelooflijk verwaarloosd en soms misschien zelfs opzettelijk verwoest?
Soms vroeg je je bijna af of er iets in scene was gezet.

open-boek500.jpg

schaakspel2-500.jpg

Hoe was het daar toen het nog functioneerde?

onderzoekstafel500.jpg

Onze gids is ook te zien in de volgende video, waarin mensen van Vice, Berlin, Tsjernobyl gaan bezoeken.
In deze video sneeuwt het er ook nog…

Zie ook mijn vorige post over onze reis, ‘Tsjernobyl wat moet je daar?’