Tsjernobyl, wat moet je daar?
maandag, 26 april 2010
Vandaag is het precies 24 jaar geleden dat de kernramp plaats vond.
Twee weken geleden was ik er, in Tsjernobyl, of liever gezegd in en rond de Zone, waar Tsjernobyl in ligt, het gebied rond de kerncentrale. Nu een gemilitariseerd gebied waar je alleen met toestemming heen reizen kunt.
Er mogen eigenlijk geen mensen wonen in de Zone; de mensen die er wonen, wonen er zoals ze er werken: in shifts. Twee weken op, twee weken af.
De huizen worden dus niet continu door hen bewoond. De dorpen en steden zijn verlaten. Toch zijn er een klein aantal huizen die wel continu bewoond worden, overwegend door oude dames.
Ze weigerden destijds te vertrekken of kwamen weer terug. Voor hen is kennelijk een uitzondering gemaakt.
Kinderen wonen er niet; als je ze ziet komen ze slechts op bezoek.
Heel raar is het om in zo’n gebied te zijn. Rekening houden met de straling blijft een gegeven waar het lastig mee omgaan is. Je went er vreemd genoeg eigenlijk wel aan. In het begin kijk je met argwaan naar elk kopje koffie dat voor je neus wordt gezet:met welk water is het bereid?
Later moet je er veel bewuster aan denken: Niet in deze berm lopen, niet op dit gras lopen.
Hier is wél meer straling en hier niet.
Wij, Guido en ik, kwamen er om te fotograferen. Dit gebied is zo raar, zo surreëel. Al weegt de lucht er, in mijn beleving, zwaar van de ellende, het verdriet, de armoede, de uitzichtloosheid, toch is het er mooi.
Eenmaal thuis, waardeer je het leven hier alleen wel weer meer.
Je kunt Guido’s foto’s hier en hier bekijken.
Ik zal binnenkort meer van mijn foto’s posten.
maandag, 26 april 2010 21:39
Wow, indrukwekkend de foto’s maar ook dat jullie daar naar toe zijn gegaan om het te ervaren en foto’s te maken.
Mooi
dinsdag, 27 april 2010 14:23
@Erno Hee, Allereerst welkom op mijn site!
Ja, het was ook best heel raar om er heen te gaan. Je voelt je ergens een soort rampentoerist, al weet je van jezelf dat dat niet klopt. Bijna iedereen kijkt je gek aan als je zegt dat je naar Tsjernobyl gaat, of er bent geweest. Alsof je ergens niet helemaal spoort.
Ik ben blij dat ik er was. Het was een bijzondere en inspirerende ervaring. groeten!
dinsdag, 27 april 2010 21:09
HI Irene,
krijg de rillingen als ik je foto’s zie en commentaar lees. Het is surrealistisch, doodeng en tegelijkertijd realiseer je je met zo’n ervaring inderdaad wat echt belangrijk is in het leven…
xx willemien
woensdag, 28 april 2010 14:22
@willemien Inderdaad! Ik heb nog best veel meer foto’s die je laten rillen. Als ik alles heb ge-edit en geselecteerd post ik er meer.
Ik heb ook nog foto’s gemaakt van borden met Russische teksten waarvan ik benieuwd ben naar wat er eigenlijk staat. Die laat ik je een keer zien. xx!
zondag, 2 mei 2010 10:10
desolaat, maar het heeft iets. wel een verschrikkelijke ramp geweest. ben ook groot tegenstander van kernenergie. lijkt haast tegennatuurlijk.
maandag, 3 mei 2010 13:58
@marco ja, ga in volgende post meer van het desolate laten zien.
Het is heel raar, maar toch lijkt de natuur er het minste last van te hebben. Die straling geeft de zon ook af, piloten hebben er ook last van heb ik begrepen. Het is nog een weinig écht begrepen verschijnsel, zoals met zoveel eigenlijk…
maandag, 3 mei 2010 14:57
de natuur lijkt vrijwel alles te overwinnen. gelukkig maar