Tsjernobyl, wat moet je daar?
maandag, 26 april 2010
Vandaag is het precies 24 jaar geleden dat de kernramp plaats vond.
Twee weken geleden was ik er, in Tsjernobyl, of liever gezegd in en rond de Zone, waar Tsjernobyl in ligt, het gebied rond de kerncentrale. Nu een gemilitariseerd gebied waar je alleen met toestemming heen reizen kunt.
Er mogen eigenlijk geen mensen wonen in de Zone; de mensen die er wonen, wonen er zoals ze er werken: in shifts. Twee weken op, twee weken af.
De huizen worden dus niet continu door hen bewoond. De dorpen en steden zijn verlaten. Toch zijn er een klein aantal huizen die wel continu bewoond worden, overwegend door oude dames.
Ze weigerden destijds te vertrekken of kwamen weer terug. Voor hen is kennelijk een uitzondering gemaakt.
Kinderen wonen er niet; als je ze ziet komen ze slechts op bezoek.
Heel raar is het om in zo’n gebied te zijn. Rekening houden met de straling blijft een gegeven waar het lastig mee omgaan is. Je went er vreemd genoeg eigenlijk wel aan. In het begin kijk je met argwaan naar elk kopje koffie dat voor je neus wordt gezet:met welk water is het bereid?
Later moet je er veel bewuster aan denken: Niet in deze berm lopen, niet op dit gras lopen.
Hier is wél meer straling en hier niet.
Wij, Guido en ik, kwamen er om te fotograferen. Dit gebied is zo raar, zo surreëel. Al weegt de lucht er, in mijn beleving, zwaar van de ellende, het verdriet, de armoede, de uitzichtloosheid, toch is het er mooi.
Eenmaal thuis, waardeer je het leven hier alleen wel weer meer.
Je kunt Guido’s foto’s hier en hier bekijken.
Ik zal binnenkort meer van mijn foto’s posten.
