Een mooie zestig minuten durende Britse documentaire genaamd ” Us Now ” van Banyak Films over de invloed van web 2.0 op macht.
“In a world in which information is like air, what happens to power?â€
Interessant zijn uitgangspunten van mensen die inzien dat de grote veranderingen angstaanjagend kunnen zijn voor mensen.
” Be open and share trust, to protect yourself”, is een statement dat ik geheel kan onderschrijven.
Het klinkt zo tegenstrijdig, dat je door vertrouwen op te bouwen jezelf zou kunnen beschermen, maar angst wekt nou eenmaal agressie op.
Zowel bij jezelf als bij de ander.
Openheid bevordert het kennen en begrijpen van mensen en zaken. En als men dingen kent en misschien zelfs snapt, is men er minder of zelfs niet bang meer voor.
” Don’t treat people like they are going to mess things up”. (because then, they will)
Elkaar helpen, informeren, dingen leren..
Over crowdsourcing in de praktijk:
Als je op straat loopt kan het je eigenlijk zo makkelijk gebeuren: dat je eigenlijk niks ziet.
Goed, je neemt de gebouwen om je heen en de beweging op straat wel waar, anders zou je ongelukken krijgen. Maar zeker als je de route goed kent, kan zo ongeveer alles wat er eigenlijk te zien is je ontgaan.
Een jou bekende voorbijganger kan je ontgaan, maar vooral de geuren en vormen gebouwen, hekken, borden, bomen en planten, voorbij lopende dieren, van dingen die er op straat liggen en allerlei details.
Maar al te makkelijk raak je in gedachten en voor je het weet ben je van A naar B gekomen op een manier die je je slechts behoed heeft voor ongelukken.
Misschien is dit beeld ietwat overdreven, maar geef toe..
Toch denk ik niet dat alle mensen die veel van hun omgeving ontgaat, enorme dagdromers zijn. Zij zijn meestal meer bezig met de toekomst (b.v wat staat mij straks te wachten op de plek waar ik heen ga) of met het verleden (b.v hun mening over dat wat er gebeurd is op de plek waar ze net vandaan komen).
Dit gaat zo vanzelf dat je dit zo ongeveer bewust moet onderbreken om het te laten.
Daarnaast heb je natuurlijk ook nog openheid en opmerkzaamheid die per persoon verschillen. Mensen kunnen een tijd naar iets kijken en uit gewoonte met de oude voorstelling en betekenis, niets nieuws zien.
Je laten inspireren door je omgeving
Als je op reis bent gaat dit meestal een stuk makkelijker: weggerukt uit je vaste parcours dien je goed om je heen te kijken om ongelukken te voorkomen, maar de meeste reizigers hebben toch meestal wel zin om de nieuwe omgeving beter te verkennen. Uit nieuwsgierigheid.
Je kunt je dan gemakkelijker laten inspireren door je omgeving. Je bent vaak opmerkzamer op patronen en herhalingen, absurditeiten en het zien van soms heel grappige details.
Ok, voor ontwerpers, filmmakers, fotografen, kunstenaars en alle andere makers van content is het van enorm belang om op deze manier bewust te zijn van de omgeving en vrij te combineren, te associeren. De schoonheid van de chaos, de absurditeit te zien in alles om ons heen…
Ik geloof dat het voor iedereen een enorme toegevoegde waarde is. Niet alleen als het je vak of je hobby is.
Rob Forbes vertelt in deze presentatie over zijn reizen en wat hij zoal waarnam.
