woensdag, 27 augustus 2008
Vandaag las ik bij Bright online dat Nikon volgende maand met de D90 uitkomt. Het bijzondere aan dit apparaat is de mogelijkheid om te filmen op een bijzonder hoge resolutie (HD720p, 1280 x 720, 24 frames). Niets minder dan een revolutie lijkt mij!
Een spiegelreflexcamera, de ultieme videocamera?
De meeste videocamera’s bieden tegenwoordig een heel behoorlijk beeld. Zelfs met een relatief goedkope digitale fotocamera kun je op hoge resolutie video’s opnemen. En hoewel het beeld helder en mooi van kleur kan zijn, ontbreekt het al snel aan de sjieke scherpte/diepte die alleen mogelijk is met hele dure camera’s. Beelden die we kennen van de betere documentaires en bijvoorbeeld Hollywood producties.
De Nikon D90 zal daarin verandering gaan brengen. Met een paar extra lenzen ben je van alle markten thuis. Inzoomen op een pratend hoofd waarbij de achtergrond prachtig wazig wordt, zal zonder problemen mogelijk zijn. Of wat te denken van een grote zoomlens? Of een fisheye?
Je kunt er natuurlijk ook prima ‘candid’ video’s mee maken. Want leg de camera op een tafel en geen mens zal in de gaten hebben dat je aan het filmen bent.
Traditionele cameramensen zullen het waarschijnlijk geen gezicht vinden om met zo’n ‘kleintje’ te moeten rondlopen. Ook zullen de mensen voor de camera wellicht wat raar opkijken. Maar ja, als je voor fotografische kwaliteit gaat dan is er naar mijn idee niets beters te krijgen dan de D90. Voor iets meer dan 1000 euri koop je de body. In verhouding bijzonder goedkoop!
En het geluid dan?
Ja, het geluid van de D90 is mijn grote ja-maar. Ik kon niet achterhalen of de camera een externe audio-input heeft. We zullen dus nog even geduld moeten hebben. Wellicht is de (mono) microfoon van goede kwaliteit, maar zal toch al snel te beperkt blijken denk ik. En dat zou toch zo jammer zijn!
De Nikon D90 is een voorbode voor wat komen gaat, dat is zeker. Hollywood-kwaliteit wordt hiermee haalbaar voor heel veel mensen. En wat een fantastisch nieuws is dat. Mijn eerste reactie is dus: kopen! Met enig voorbehoud voor wat betreft het geluid.
Wellicht wordt vervolgd….
(officiële Nikon D90 site, Nederlands) (Bob Timroff bedankt!)
Update: de eerste video’s verschijnen online. Bekijk deze eens! Fenomenaal naar mijn idee in deze prijsklasse.
woensdag, 20 augustus 2008
Als kind heb ik me vaak rot verveeld. Op bezoek bij oom en tantes waar je niet kon of mocht spelen telde ik om me bezig te houden: de franje aan die vreselijke bank, de strepen op de gordijnen. Ik bestudeerde de vormen om me heen en luisterde naar de klanken van al het volwassen gepraat en keek naar de gezichten die ze erbij trokken.
Van de (in mijn beleving) lange gesprekken die mijn moeder voerde met de buurvrouw, herinner ik me dat ik keek naar haar oorbellen en de overeenkomst zag van de oorbellen met pepermuntjes. Ik keek lang naar schoenen en tenen en was gefascineerd door steeds anders vallende plooien in broeken en hoe die versprongen onder lopende billen (dat was mijn ooghoogte).
Vréselijk vond ik het me zo te vervelen.
Maar op een dag kon ik het: ik kon me vermaken met wat er wél was en verveelde me nooit meer. Ik kon me laten amuseren of inspireren door vanalles in mijn omgeving.
Wie verveelt zich nog wel eens tegenwoordig? Welk kind kent het nog?
Impulsen van alle kanten, steeds nieuwe leuke spelletjes die je altijd en overal kunt spelen.
Instant satisfaction. Missen we iets? Had dat vervelen écht een functie?
De functie van verveling,
Wat is verveling eigenlijk?
Volgens Wikipedia:
“Verveling is een onaangenaam gevoel van lusteloosheid, van desinteresse, van hangerigheid, grenzend aan ergernis. Verveling treedt op als alle dingen die leuk en interessant zijn om te doen niet kunnen of niet mogen, en men toch geen zin heeft om niets te doen. Verveling kan het gevolg zijn van een gebrek aan prikkels, of van prikkels die als saai, eentonig of repetitief ervaren worden.”
Veel grote schrijvers hebben uitspraken gedaan over dit thema: Volgens Goethe was verveling de moeder der muzen. Schopenhauer beschreef het leven als een pendel tussen verlangen en verveling.
Jeugdschrijfster en kinderconsul Gerda Dendooven zei over verveling:
‘Ons leven is tot in de puntjes geregeld. Nog een geluk dat we geld hebben om een feelgood-gevoel te kopen. We doen dat zo bezeten dat we geen tijd meer hebben om te niksen. We geven onze kinderen niet meer de kans om op eigen kracht een saai weekend door te komen. Als je er dankzij wat verveling achterkomt wat je zelf wil, dan is verveling helemaal geen verspilde tijd. Juist integendeel! ‘
De Rotterdamse filosoof Awee Prins promoveerde zelfs op ‘verveling’, met het boek ‘ Uit verveling’.
In Trouw:
“..Maar waarom vervelen we ons? De verveling – het woord zegt het al – is toch vervelend? Opvallend aan de verveling is volgens Prins dat de verveling alleen mensen treft met wie het goed gaat. Mensen die treuren uit verdriet, vervelen zich namelijk niet. Wie door iemand achterna wordt gezeten door een mes verveeld zich ook niet. Prins: „Rousseau noemde de verveling een ’elitaire ziekte’, Dostojewski zag de verveling als een ’uitvinding van de aristocratie’ en Schopenhauer schreef dat ‘de verveling de gesel van de rijken is’. Je zou kunnen zeggen dat wie welvaart vermeerdert, vermeerdert verveling. De verveelde mens lijdt niet ondanks het geluk, maar dankzij het geluk.â€
“Hoe kan dat? De huidige westerse mens leeft volgens Prins in een klein koninkrijkje. Hij heeft alles tot zijn beschikking, maar wordt door niets meer geraakt. „We zijn voortdurend op zoek naar het interessante en denken dat de verveling dan wel verdwijnt. Maar er heerst geen inter-esse, dat wil zeggen: we zijn niet meer werkelijk te midden van de zijnden. Dat heeft er mee te maken dat we ons niet meer kunnen concentreren en geen geduld meer kunnen opbrengen voor de dingen.â€
In een artikel in Intermediair staat dat de Rotterdamse Erasmus Universiteit in een onderzoek naar geluk, er achter kwam dat mensen vooral gelukkig worden van dingen doen.
Mensen die zich vervelen raken vaker aan de drugs of geraken in de criminaliteit.
Wellicht extreme gevallen en is het doormaken van verveling niet zonder gevaren… ; )
Verveling, creativiteit en goede ideeën
Een Vlaamse creativiteitstrainer, Marcus Geers, leert mensen om buiten de gevestigde patronen te denken. Heeft nietsdoen volgens hem een functie?
Geers: ‘Als je een probleem wilt oplossen of een idee wilt ontwikkelen, begin je met je te focussen op je onderwerp: je inventariseert wat anderen al voor oplossingen hebben bedacht en probeert zelf een oplossing te vinden. Als dat niet lukt, voel je frustratie. En dat is de eerste fase van het echte creatieve proces. Je hebt het gevoel: ik kom er niet uit. Het beste is dan om niet door te duwen, maar afstand te nemen; het moment van ontfocussing. Je doet een tijdje niets of je gaat iets heel anders doen: mediteren of zo. Wat er dan gebeurt, is dat het onderbewuste met het idee doorgaat en dat er op een onverwacht moment ineens dat nieuwe inzicht is: de illuminatie. Niet in de vorm van een kant-en-klaar idee, maar in de vorm van een zienswijze: als ik het nu eens van die kant benader…’
Ontfocussing-fase
Zijn ideeën worden ondersteund door onderzoek van Ap Dijksterhuis aan de Universiteit van Amsterdam naar de rol van het onbewuste bij het nemen van beslissingen. De capaciteit van het bewuste is veel kleiner dan die van het onderbewuste; bij het verwerken van grote hoeveelheden informatie kun je je dus beter op het onderbewuste verlaten, is het idee.
Volgens Prins kan je verveling het beste bestrijden door hem gewoon door te maken en er een andere houding tegeover aan te nemen dan het slechts te willen verjagen.
“We moeten geduld opbrengen voor de dingen. Wanneer we vertraagd van de ene naar de ander plek gaan, kunnen we nog verrast worden door de dingen die we zien.“
De Deense filosoof Kierkegaard schijnt eens te hebben opgemerkt dat de deur van het geluk naar binnen open gaat. Niet duwen dus, maar trekken…
vrijdag, 8 augustus 2008
Laten we het eens over het boek Web-tv hebben.
Bob ken ik nog van zijn Haagse podcasts de Theepod en Radio Gamba. Een poos geleden ontmoetten we elkaar voor het eerst in het echt via de Flickr fotografie-groep Haags Bakkie. Bob sprak over zijn nieuwste boek Web-tv, ik kocht het en raakte meteen enthousiast.
Ik kocht het boek voor 19,90 EURI in de betere boekhandel. Ruim 190 pagina’s vol informatie over web-tv. Een naslagwerk.
Look & feel
Niets zo veranderlijk als het internet. Toch doet Web-tv een geslaagde poging om volledig te zijn. Voorzien van kleurenfoto’s met korte uitleg per service in handzaam liggend formaat gedrukt.
Voor elk wat wils?
Web-tv is voor zowel de beginnende vlogger, video weblogger, als voor de geroutineerde videomaker bedoeld. Niet alleen wordt informatie gegeven over webservices waar je video kunt uploaden (vrijwel elke video-site wordt behandeld), ook wordt ingegaan op video formaten, hoe je je kunt abonneren op vodcasts, tips voor het opnemen van video, sociale netwerken en geldverdienen aan video’s. En bij alle toepassingen wordt aangegeven of het voor Windows en/of Mac geschikt is.
Aanrader!
Voor iedereen die iets met video doet is dit boek een absolute aanrader. Ook voor de ervaren videomaker. Een bijzonder volledig naslagwerk.
Voor meer informatie, check de website rond het boek: Web-tv | Van internet-tv tot videobloggen.
donderdag, 7 augustus 2008
There is only one person who can determine the shape of your life is YOU.
Who are you going to be?
Are you the one you choose to be?
