De korte film gemaakt in samenwerking met de Stichting Droomwevers is af!
Bekijk ‘m hieronder of op de site van Vimeo waar hij wat groter te zien is.
In april hebben we de opnamen gemaakt en beschreef ik hier de “Making of” met een paar setfoto’s.
Sla met Dracula
De tekst van het liedje is deze absurde limerick:
“Sla gemengd met tandpasta
wordt geserveerd door Dracula.
Spruitjes, Sinaasappelschil en Salie,
Sperziebonen, Snuif en Suiker uit Bali
worden opgediend kort daarna….”
De film is gemonteerd op de muziek die hoort bij de letter S van het plantenboek. Dit is onderdeel van een lesmethode die deze stichting heeft ontwikkeld, waarin diverse media zijn samengevoegd. Het geheel vormt een educatief product voor basisscholen, muziekscholen en taalinstituten.
De crew: Art/decor: Barbara Kusmirak, Saskia de Wildt, Camera: Boukje Jansen van Galen,
Licht: Aart Kramer, Lichtassistentie: Thomas Jeninga, Kostuum/Make up: Christel van Calsteren en ikzelf: Regie/Productie: Irene Kress De cast: Maria Michailidou (Dracula), Laurens van Mulukom (manlijke gast), Saskia Troccoli (vrouwelijke gast) Lichtapparatuur:Fresnelli Licht: Pablo Strörmann, Muziek:Zanger: Gilad Nezer, Pianobegeleiding: Maarten Hillenius, Contrabas: Cord Heineking, Speciale effecten: Peter Sep, Tekst en muziek: Henry Muldrow Pianobewerking: Gijs Raeven, Geluidsopname: Valentijn Steenhuis, Nick Koliousis en Hans Latour Mijn bijzondere dank is aan:Xolo TV, Carla Hoekendijk en Guido van Nispen
Snelle veranderingen en vernieuwingen zijn aan de orde van de dag. Door alle nieuwe technisch mogelijkheden gaat alles zo snel dat het velen begint te duizelen. Vele vernieuwers zijn zo ambitieus in hun innovatiedrang dat ze al het oude neigen weg te gooien ten behoeve van de vernieuwing. Hier komen dan weer sterke reacties op van mensen die alle vernieuwende veranderingen snel zien als een volledige breuk met oude waarden en zorgvuldig opgebouwde kwaliteit. De graag voor advocaat van de duivel spelende Andrew Keen bijvoorbeeld.
Kwaliteit en innovatie
Toch zou je kunnen zeggen dat de maatschappij, de nieuwe technische mogelijkheden en de daardoor ontstane behoeften een geheel nieuwe aanpak vereisen waarin dus totaal nieuwe diensten en producten inderdaad passen.
Het is alleen wel zo dat de mens zelf niet zo hard mee verandert en een ernstige behoefte heeft aan controle en veiligheid.
Zou het niet geweldig zijn als we naast het ontwikkelen van totaal nieuwe diensten en producten, onze oude geleerde lessen over kwaliteit en wat waardevol is gebruiken als basis voor nieuwe vormen, diensten en producten?
Het past in de hang naar kwaliteit en authenticiteit om bijvoorbeeld oude ambachten nieuw leven in te blazen. Door het vakmanschap weer te waarderen, als tegenhanger van massaproductie en grote oplagen. Dit past ook in de behoefte van mensen zich vooral in details te onderscheiden van elkaar.
Want de behoefte om bij elkaar te horen en voor elkaar herkenbaar, vertrouwd (en dus veilig) te zijn zal altijd wel blijven bestaan.
Veiligheid, herkenbaarheid vraagt om een rustige verandering en opbouw van zaken. Maar hoe combineer je dat met grote vernieuwingen?
Meteen zijn er door het aanspreken van meerdere culturen tegelijk nieuwe kansen ontstaan: het is een exportproduct. het restaurant gaat verschillende vestigingen openen in het verre oosten en exporteert en bestendigt zowel de eigen cultuur als wel die van de omgeving van de nieuwe vestiging. Bovendien biedt het vernieuwing!
