Brainstorm voor Media me
zaterdag, 23 februari 2008
Naar aanleiding van het project Media Me van Bert Kommerij en Marco Raaphorst en hun
presentatie afgelopen donderdag in Beeld en Geluid deze brainstorm. :
Nieuwe media en de massa
Media me, gaat dat over mij? Of over jou en hoe je mij wilt zien?
Over wat ik doe met mijn media of over wat iedereen doet met zijn media?
Wat iedereen doet daar heb ik niks mee te maken. Ik kan nu doen wat ik wil, dat is nieuw.
Ik heb wel met jou te maken en wat jij met je media doet als ik je ontmoeten kan.
Dan kan ik je bereiken en doen we het samen.
Maar zodra je het over massa hebt dan denk ik: massa? dat ben ik niet. Dan gaat het niet over mij.
Ik ben geen massa.
Ik ben mezelf. En ik wil ook dat je me zo ziet. Nu kan ik ook eindelijk aan iedereen laten zien via mijn media dat ik besta en wie ik ben en wat ik wil, ga jij het over massa hebben.
Lig ik wéér op één hoop. En ook nog met mensen die helemaal niet zo zijn zoals ik.
En niemand is zoals ik. Ik ben uniek. En jij ook. En iedereen.
Massa is leuk als je eigenlijk niet weet tegen wie je het hebt. En tegen iedereen tegelijk wilt praten. En dan kijken wie je verhaal begrijpt en dan conclusies trekken. Ja ja. De grootst gemene deler.
Maar is massa alle mensen of neem je een massa van meer gelijkgestemden?
Voor mij is een massa 1+1+1+1 tot in het eindige. Bij mensen in ieder geval.
Want wij gaan niet op in elkaar. Wij blijven individuen. Wij willen niet verdwijnen in een groter geheel en onszelf verliezen. Wij willen gezien worden, opgemerkt, herkend en erkend.
Daarom zijn deze nieuwe media interessant. Ik kan laten zien dat ik besta en jij ook.
Daarvoor heb ik geen grote televisiebedrijven, platen maatschappijen, uitgeverijen en andere grote jongens meer nodig. Ik blijf lekker thuis met mijn computer en maak contact met de hele wereld, als ik wil. Of ik ga in het park zitten en gebruik mijn mobiel.
Ik maak contact met ‘belangrijke’ en met ‘onbelangrijke’ mensen. Met hele andere mensen en met mensen meer als ik.
Eindelijk kan je me zien los van de massa. Eindelijk kan je mij onderscheiden. Eindelijk kan ik zeggen wat ik wil en wat ik mooi vind en waar ik van hou. Ik kan onzin praten als ik wil of lekker bloggen over mijn kat. Want ik houd van mijn kat. En misschien is er wel iemand anders die dat leuk vind. Waarom moet ik ineens weer opgaan in een massa en niemand zijn? Waarom moet ik schrijven en zeggen wat iedereen leuk vindt? Want iedereen bestaat niet. Iedereen vindt nooit alles leuk. Daarom wil ik los blijven van de massa.
En ja dan heb je nog de meeste mensen. De meeste mensen vinden dit leuk. De meeste mensen hebben hier een hekel aan. Maar ja, wie zijn de meeste mensen? Het is maar net hoe je het bekijkt: de meeste mensen met een snor, de meeste mensen met een hond, de meeste mensen met een computer, de meeste mensen met buikpijn, de meeste mensen die hier pas zijn komen wonen? Iedereen heeft een rol en wisselt ook voortdurend van rol. En heeft meerdere rollen tegelijk. De mensen met een snor die een computer en een hond hebben, pijn in hun buik en hier net zijn komen wonen vormen ook een massa.
De massa is dom, de massa volgt een leider en elkaar. Massa’s zijn snel in paniek en hebben duidelijkheid, veiligheid en structuur nodig. Want massa’s zijn log. Massa’s hebben een soortelijk gewicht. Een massa kun je kneden en opdrijven. Een massa kan je veel gemakkelijker beïnvloeden dan een individu.
Maar ja, waar begint de massa en eindigt het individu?
zondag, 24 februari 2008 14:32
Irene,
Dank je wel.
Er staan mooie inspirerende zinnen tussen waar ik zeker iets mee kan.
Misschien moet het begrip Massa opnieuw gedefnieerd worden?
De komende tijd gaan we door met materiaal verzamelen en laten ons inspireren door de Media Me Massa, ik bedoel, groep
Wordt vervolgd…
zondag, 24 februari 2008 14:55
Hi Bert,
Ik denk niet dat het begrip massa opnieuw gedefinieerd moet worden. Ik denk eerder dat de manier van het benaderen van een massa verandert dient te worden. Vroeger kon je je als maker uitsluitend tot een massa richten en had je niet de keuze je te richten tot een individu of een groep individuen. Nu kan dat wel, omdat elk individu zijn eigen ‘ontvangertje’ heeft. Dat maakt tegelijk ook kwetsbaar. Want de bescherming van de anonimiteit is weg. De bescherming van de groep is dan ook belangrijker geworden denk ik.
En hiermee ben je dan meteen beland in discussies over privacy.
Een ander soort sociale cohesie wordt belangrijk.
zondag, 24 februari 2008 22:34
Ik denk ook niet dat het begrip massa opnieuw gedefinieerd moet worden.
Volgens mij is (in Nederland) de massa sinds ongeveer 1995 en masse aan het demassaficeren*, dat wil zeggen dat er uiteindelijk geen massa meer is. We zijn het unieke land met de hoogste internetdichtheid
Het is niet de massa die moet worden aangesproken, het is ouderwets publiek dat we uitnodigen te participeren. Dan wordt het een groep. Juist de wisselwerking demassaficeert.
Maar participeren in wat?
Is dit een kunstzinnige audio-visuele neuform, een historisch mediamiek verslag, of een aanklacht tegen virtueel straattheater?
just kidding
Een ander soort sociale cohesie is in de maak Irene.
Juist deze vorm van inhoudelijk en geïnspireerd tekstueel van gedachten kunnen wisselen is wat geheel nieuw is aan dit medium. Het woord heeft een nieuwe lading gekregen die zowel vluchtiger als krachtiger is. Dat zou voorheen onvoorstelbaar en in tegenspraak zijn, maar here it is.
Hopend ons allen een volgend maal te treffen.
p.s.
*)Nederland is het land met de hoogste internet participatie ter wereld (88%). Tevens zijn er per hoofd van de bevolking meer tv-stations dan elders in Europa. We zijn dan ook na Zuid Korea het tweede land waar de generatie onder 20 meer op internet dan naar tv kijkt zo las ik laatst.
Holland, the global mediametic hotspot ;-]
zondag, 24 februari 2008 23:42
Interessant Maurits. Ik ben heel benieuwd hoe dat zal gaan, als er geen massa meer is. Want men kan natuurlijk altijd weigeren het zo te zien. Je blijft altijd massa’s mensen zien als je niet verder ‘afdaalt’.
En dan kan je voor je idee een 1 op 1 gesprek blijven voeren. Van jou naar ‘de massa’. Want hoe ga je er mee om?
maandag, 25 februari 2008 00:34
“Want men kan natuurlijk altijd weigeren het zo te zien”
Daar is niets natuurlijks aan, en wat bedoel je met weigeren het (zo) te zien?
met diep respect,
Maurits
maandag, 25 februari 2008 00:53
De kwestie voor mij is:
- maak je iets voor de massa?
- maak je iets voor een individu?
- of maak je iets vanuit eigen passie en snap je dat anderen dat dan ook goed zullen vinden?
“Media me, gaat dat over mij?”
Als het je raakt wel, anders niet echt. Hoewel er interesse gewekt kan worden natuurlijk. Bert en ik kunnen alleen iets maken wat ons bevalt. En als dat zo is dan zijn er zeker ook anderen die dat zo vinden.
Met de eerste presentatie zijn Bert en ik dolblij. Een paar sprekers hebben we uitvergroot en voorzien van een nieuwe context. En de asynchrone combinatie met de Flick Media Me pool levert soms een prachtige herkenning op vinden wij.
Dat de massa niet anoniem is heeft internet wel bewezen. Flickr en weblogs zijn goeie voorbeelden. Daar heerst de conversatie. En dat is typisch Media Me. Het verzet ertegen, niet willen converseren maar puur publiceren, overigens ook. Dat spanningsveld is boeiend en helemaal van deze tijd. Daarom is er geen ontkomen meer aan: Media Me!
maandag, 25 februari 2008 17:51
@Maurits: dank voor je geweldige reactie!
Met ‘men kan weigeren het zo te zien’ bedoel ik dat men kan weigeren de individuen waaruit de massa bestaat te zien. Het is enger en gecompliceerder om op die manier na te denken over mensen. Op het moment dat je ze weer op 1 hoop gooit, hetgeen men ook doet als men discrimineert, dan lijkt het simpeler en helderder. dan heeft zo’n groep 1 gezicht. Of dat gezicht nou wel of niet bevalt het is eenvoudiger om mee om te gaan, dan met een realiteit van veelvouden van gezichten.
@Marco: Ik denk ook dat je heel bij kunt zijn Marco!
Je moet dit alles als een brainstorm zien. Hersenspinsels rond het begrip massa en nieuwe media.
Ik denk wel wat Media Me betreft dat brainstormen helderder maakt waar je zelf precies staat en wat je precies wilt vertellen.En natuurlijk over HOE je het dan precies wilt gaan vertellen.Daar kan je dan je beeld en geluid op maken.
Dit was mijnerzijds meer een soort filosoferen over waarom de massa nu ‘uiteenvalt’.
Ik denk dat je als je iets gaat maken voor een massa je nooit origineel kunt zijn, omdat je dan niet meer weet of die massa het waarderen gaat.
woensdag, 27 februari 2008 00:33
Als ik naar de Media Me foto’s in de Slide Show kijk zie ik een nieuwe Digitaal Wereld Ras ontstaan.
Wat hen bindt, wat zij gemeen hebben is de techniek, de connectie, de communicatie.
In Media Me gaat het over deze groep, deze massa.
Als je het hebt over een massa die uiteenvalt, dan bezie je dat volgens mij vanuit de oude hoek. Vanuit de nieuwe hoek onstaat er juist een nieuwe massa. Een Media Me Massa. En waar ik sta? Er midden in!
In Media Me staat alle technologie in het teken van de communicatie. In Media Me worden alle laptops, camera’s, radio’s, mircrofoons, computers en andere media apparaten op een hoop gegooid en we noemen het: Internet. Ik zie mannen en vrouwen, oud en jong, wit, zwart, met hoofddoek, zonder hoofddoek, binnen en buiten.
(Leaves of grass.)
Ik werk bij een omroep.
Ik doe aan massa communcatie. Als ik een programma ontwikkel wordt mij ten eerste gevraagd: wat is je doel, wat is de boodschap, hoe ga je dat brengen, waarom, met wie, hoeveel gaat het kosten en wat is je doelgroep? Tot wie richt je je? En omdat ik steun nodig heb van het Stofi benoem ik ook het vernieuwende karakter, en waar de hoogwaardig artistieke kwaliteit zich in bevindt.
(Mijn werk speelt zich de laatste jaren af op internet. Het is mijn arena, mijn context, inspiratie, atelier, contact, en uitzendplatform tegelijk.
In Media Me is alles en/en niet en/of.)
Kijk- en luistercijfers geven het succes van onze programma’s aan.
Ik kwam eens een televisiemaker tegen en vroeg haar: “Hoe gaat het?”
“Honderdvijftigdduizend,” zei ze.
Het waren de kijkcijfers van de dag ervoor. (”Even roken?”)
Media Me speelt zich af op internet en op straat, op het internet, radio en tv. Misschien zelfs op je mobiele telefoon.
Voor een zo groot mogelijk publiek.
Een anonieme massa.
Een sprekende massa.
Een massa met een smoel.
(We maken Media Me ook voor lurkers.
Communicatie is een recht, geen plicht.)
Media Me is een groepswerk dat zich voorturend ontwikkelt. Het werk van een massa die groeit en groeit, die verslag doet van zijn bestaan in de vorm van foto’s. Ze laten zien hoe hun media consumptie eruit ziet. Wat het met hen doet.
(Is Media Me een “international brand” inclusief t-shirts, strings, sokken en petjes?)
Ik zie De Massa als iets poetisch en politieks tegelijk.
Handel.
Voor mij is een massa niet iets negatiefs.
It inspires me.
Het is mijn vak.
In de Media Me presentatie/trailer/promo die we presenteerden komen alle Media Me thema’s voorbij. Nu zijn we op zoek naar vormen waarop Medie Me verder gaat. Deze brainstorm is er een van. (It’s all Media Me to me.) We gaan portretten maken van nieuwe media makers, verhalen verzamelen, bellen, er achter komen hoe intiem de relatie tussen mens en machine is?
We gaan teksten schrijven en muziek.
Maar misschien komt er ook een Media Me lijn en een Media Me waspoeder.
Mag ik quoten uit jou teksten Irene? Voor een eventueel toekomstig script?
Luistertip: Meneer A.
Staat op www.rvu.nl/radiodrama
zaterdag, 1 maart 2008 12:33
The new technology created a media culture which lends itself to mass participation. I think that what’s interesting about the creative expressions generated is that they show less of a “collective” mass of ideas than of thousands upon thousands of niches of idea, viewpoint and creativity.
People accustomed to a less “open source” culture worry about ths idea of effective mass expression without filters. It is the classic mail art dilemma–if we are to reject the screening process of gallery exhibition, and permit each artist to submit to a call with a postcard, who will screen the art?
Yet for all the challenges of “arbiters among the masses”, that is, of a need to find people who can help identify worthy works for “mass consumption”,
I believe that the mass use of new technology nonetheless creates new ways to experience personal freedom as a content-creator.
I love to listen to short-wave radio, where a thousand little shows develop listenerships world-wide, a little self-created universe of this musical or cultural aesthetic or that. I love when they read the “mail bag” at Radio Taiwan, and one realizes they have built an entire community of people who will never meet.
The internet and social networking have expanded
this idea to permit the creation of communities spanning age, distance, viewpoint, and language.
Where is one’s place among these “masses”. I am not sure–but I am sure it is a self-defined place,and a place in which one can “be” media, and not merely be described by media.
We are all the masses in the sense of a Walt Whitman poem–but we all sing our individual and lovely songs–also in the sense of the “body electric” of a Walt Whitman poem.
zaterdag, 1 maart 2008 17:39
@Bert: prima hoor als je mij wil quoten. Ik zou het ook leuk vinden om gewoon mee te schrijven!
@Gurdonark: Thank you very much for your wonderful contribution to our conversations! Do you read Dutch? Or how do you get it so well translated? it is a true miracle to me, that you are able to join our conversation! Nice! Well done!
Your idea that someone can “be” media in stead of being described by it, sounds very interesting.
It makes me think of ancient times, when people communicated in their oral culture and over longer distances used smoke signals or drumming or other sounds. Kinds of singing and whistleing. These people were also their media.
zaterdag, 1 maart 2008 18:13
@Irene:
Thanks. I don’t read Dutch, but instead translate with the Babelfish Altavista engine. Although the translations are very imperfect, it’s usually not at all hard to catch a surprising amount of nuance, as our idioms of expression are not so different (similar metaphors, similar catch-phrases, just in different langauges) as the distance might suggest.
Although once in a while I will translate into Dutch with the translation program, please pardon me if I reply in English. I have the idea, as Marco puts it, that Dutch “created” this way has the coherence of a night out drinking, and I am virtually a teetotaller.
I think your analog of the olden-times media culture creators is just what I have in mind. I see these new tools as directly analogous to the whistles and drum beats of earlier cultures. Witness: weblogs, Twitter, although my Twitter account is never quite the drumbeat that some peoples’ have become.
I perceive that the way we experience these virtual devices changes. We are less dazzled by a literary turn (thoug good writing is always good) and more bedazzled by a human or intellectual connection.
Also, the read/write nature of more formal culture changes. Lately I enjoy going to www.kristinhersh.com to pick up the monthly download. Kristin was the lead singer in throwing muses, an American indie band well respected by many. Now, though, she sells directly to her audience. When she posts an mp3, she accepts self-directed payments or subscriptions. More importantly, though, she posts the “stems” (song parts) of her song, so anyone can remix and participate.
This past month, she has gone a step further–a project called 10-4. Each fan pays 50 dollars, and choose 10 songs from a 200ish song list. The artist then makes a single, personalized CD of those ten songs, sung on a home studio, girl and guitar.
These ways of inter-connecting with culture are termed “read/write” because like a computer disk they are not just passive “receipts from on high”, but actual “drumbeat participation”. I begin to ask myself, “should I buy artists who offer me only a digital-rights-management hampered CD, when this artist makes extremely creative music and provides so much more?”.
I like, too, how the 19th Century technology advances for musical instrument creation and sheet music printing affordable for the middle class home created the read/write spread of culture through parlor music performance of pieces on sheet music. The netlabel music is taking this a step further–the music made in parlors (i.e., home recording studios) is released under Creative Commons licenses to people of similar interests. A literal network of creators and listeners has arisen. This, to me, is Media Me, and you, and you, and you, and her way over in the southern hemisphere, und so weiter.
Thanks for posting such an interesting meditatiom, which obviously has gotten me brain-storming with you.
zondag, 2 maart 2008 14:15
@Gurdonark: thank you!
I think it is a very good idea to think about how media evolved until now. Sometimes we totally forget it and think everything is new, but it isn’t. What does change is our perspective. We can look at these evolvements in a kind of helicopter view.
To think about what printing did to the development of music and made even a whole music industry possible..
zondag, 2 maart 2008 17:41
De eenling massa…
De massa toog zijn de voordeur voorbij…Iedereen poogde een steelse blik naar binnen te werpen. Hun blikken werden weerkaatst door het laagje gesmolten silicium dat bijeen werd gehouden door een houten raamwerk. De massale reflectie van de massa versterkte het gevoel van de massa dat ze met nog meer waren massaal. Hun hardcopy informatie werd weliswaar gepareerd door een sticker op de brievenbus met 2x nee! Maar massaal werd het plan gevat om aan te bellen en ‘vis a vis’ te communiceren… Het bleef stil. Geen knarsende deurklink, geen krakende vloerplank, geen piepend scharnier…helemaal niets!
He? Alles was toch publiek domein tegenwoordig? Copy me, copy you… Mi massa es su massa? En in de massa is toch geen plaats voor het individu? Tenminste…in de massa als smeltkroes van een hoop gelijkgestemde individuen? Ik gooi mijn ijsblokje erin en jij de jouwe erbij en even later is het ons ijswater. Of was het toch een natuurkundige grootheid die een eigenschap van materie aanduidt(in Kg). Media zou dan gewichtig kunnen worden aangeduid worden als een soort electronische kilojoules die je als aanbevolen hoeveelheid p/d tot je kunt nemen. ‘Omediasitas’ zou zelfs een massale pandemie kunnen veroorzaken… Of is het eigenlijk al?
All device mass communication. Informatie en vermaak voor de eenling. Tetterend uit mediaminaretten vanaf 24×7x366? Of toch een massale voedertrog voor kuddedieren…
Alle media zijn een mooi ding. Maar er is ook zoveel pulp waar je je bewust tegen moet wapenen…om niet te verzanden in ‘niets’ en ‘ongebruiksgemak’! En waar het heengaat? Evolutie is terugkijken. De toekomst lijkt wel ‘instant satisfaction’! W(hy) wwait??
De eenling wandelt ondertussen buiten de stad door het bos, genietend van de lentezon en het tsjilpen der gevleugelden. Zich realiserend dat alle media, verworden tot een ’self fulfilling prophecy’ die altijd uitkomt om winstbejag, er altijd zullen zijn Behoudens oprechte kunstenaars en boodschappers dan.
Media…uhm; Money makes the world go round and pays my bills. Anders geen internet om creatieve kunsten of emotionele affiniteit te distribueren:-)
En de eenling? Die kwam individueel toch wel thuis. Beantwoordde onderweg 3 gemiste oproepen en 2 sms’jes Zette de autoradio uit, borg zijn portable navigatie op, thuis eerst mail gelezen en verwijderde en passant spam, en zapte & surfde daarna nog even de ether rond ,onder het genot van een magnetronmaaltijd, alvorens zijn handgeschreven brief van een postzegel te voorzien en klaar te leggen voor de volgende morgen… voor de opening volgende week…
zondag, 2 maart 2008 18:08
Wow Elliot, bedankt voor deze reactie! je zegt er heel veel in, expliciet en impliciet. 1x lezen is niet genoeg…
groet!
zondag, 2 maart 2008 19:11
Speechless.
This brainstorm is inspiring me more and more.
De eenling massa. Erg mooi!
@ Irene: Je schrijft allang mee
zondag, 2 maart 2008 20:57
The inspired inspire…:-)
maandag, 3 maart 2008 06:52
@Elliot:
I agree that there will always be talented artists who will find ways to express themselves, regardless of the technology. I am amused, sometimes, though not offended, by all the pre-occupation in mainstream media culture with “how to make money on the internet”. I will leave the dead to bury the dead on that topic. I prefer instead the topic–how does having a pen and pad that can be read ’round the world” change how we communicate? How we inter-relate?
Is this a means to a transformation, or is this
another set of graphic games from corporate America?
Time will tell–but perhaps also the hearts and efforts of people who care about this possible, and I hope inevitable, niche of sharing culture.
maandag, 3 maart 2008 07:17
Hm… I believe that, despite all the means and ways we have nowadays, it’s still about good old craftsmenship. This also means that the ways to get individual ideas mainstream have been simplified and can therefor be accelerated. Depending on the quality. It’s also about having built a solid resume and creating a style which people recognize and accept. A good format is also about the people that are in it. If you have nothing special to say…you burn out and fade away:-)
For sharing information amongst friends or co workers new media is in place and already works. And whatever you push through that pipe? I still about the authenticity of the sender. Succes you can never predict…other than creating or become a part of a succesfull environment in which the seeds of your imagnation can flourish…
But people who brainstorm about it, will think of more ways and means to set the standards and create the means…
Am I still making sense?
maandag, 3 maart 2008 09:57
@Elliot:
Introducing the word ‘quality’ shifts the discussion to something else. I think it has nothing to do with Media Me. Quality isn’t a fact, it’s relative.
When I created something and it gives me goosebumps, I know it’s good. But still, a lot of people won’t like it. That has nothing to do with the overall quality, but just a personal perception of what is good and not. Well, it’s all good, it’s all needed. We need black and white, we need good things and bad things.
Media Me is about people and their media devices. And most important: for people who create something with those devices.
maandag, 3 maart 2008 17:40
I think these are good points, all around. What each of us chooses to read and hear will derive from how much we like the content created. Yet in this new technology, the illusion is gone that there is only one set of folks “out there” who control our media. It need no longer be about things being centered in London, New York, Hollywood, Paris, Amsterdam, where have you. Now it is about mass participation–not the participation in a mass culture, but in tens upon tens of thousands of micro-cultures, all thriving, all fueled by technological devices.
maandag, 3 maart 2008 21:46
@Marco
Wellicht dat er van richting wordt verandert door het gebruik van het woordje ‘kwaliteit’. Maar bij brains die stormen gebeurt dat wel vaker hoor:-)
Kippenvel krijg ik overigens juist wel van kwaliteit:-) Als iets door anderen mooi of goed gemaakt is, dan merk je dat heus wel. En vaas, een foto…een foto van een vaas. Ook al begrijp ik de gedachte erachter misschien niet omdat ik de maker niet ken of de moeite nam vragen erover te stellen toen ik eenmaal wist wie het was.
Door vallen en opstaan komen we er achter wat het beste werkt. Dan is er over nagedacht en doorgedacht. Dat ervaar je omdat dat niet in een opwelling tastbaar wordt gemaakt.
Misschien dat kwaliteit niets te maken heeft met Media Me omdat de typering impliceert over iets een waardeoordeel te willen vellen als een soort Michelinster? Terwijl je duidelijk aangeeft dat alles welkom is om onderdeel uit te maken van dat alles.
Maar zo relatief is kwaliteit toch ook weer niet? …”In de loop der jaren heb ik een brede stijl ontwikkeld, van klassiek tot moderne elektronische en experimentele muziek. Door mijn ervaring kan ik snel en efficiënt werken, wat resulteert in kwaliteit voor een betaalbare prijs…” Met deze quote van wil ik alleen enkel aangeven dat eenieder oordeelt en beoordeelt. Het resultaat…en ook zichzelf. En met internet alleen nog maar sneller, makkelijker en nog meer. Daar kun je dus ook massaal gebruik van maken…
Wat mij tot slot aanspreekt is het idee dat er een heleboel ideeen worden nooit geuit in welke vorm dan ook. Van mensen die ik niet ken en nooit zal ontmoeten. En het toch best een serieuze uitdaging zou zijn om die in hun eigen verpakking ‘te pakken’ te krijgen. Uitdagen door massaal de behoefte aan zelfexpressie te stimuleren…en dan de middelen bieden dat te kunnen uiten. Of alleen voor diegene die ’some sort of media device’ bezit…
Media Me Loanshark…au contraire mes amis. Media Me powered by pulled pushing:-)
maandag, 3 maart 2008 22:31
@Elliot: ware woorden!
De omslag de laatste jaren is de mogelijkheid om met je eigen publiek te communiceren. Zie dit blog bv. Daar zit de kracht. Maar deze kracht wordt onderkent door de oude media maar zit wel in Media Me.
Neem Andrew Keen. Daar zit angst. Dat we iets zouden verliezen door de nieuwe media. Ik vind het onzin, ik geloof meer in Wisdom of the growds dan in het APN filter. Ik geloof helemaal niet meer in filters. Ook grote sites die dingen gaan filteren zijn eigenlijk een beetje onzinnig. Alsof het publiek zelf niet dingen kan vinden!
Hoe vind je iets op YouTube? Vrienden geven dat door. Mensen die iets mooi vinden, interessant of opvallend.
Vroeger had men het in de krant gelezen, op tv gezien of op de radio gehoord. Vraag het nu iemand en iemand zegt: ik weet het niet meer. Iemand gaf me die link of zo…
Friend to friend. En samen iets maken. Da’s Media Me. Want juist niet de blockbusters is waar het om draait tegenwoordig. Heel Flickr staat er vol van, You Tube ook. Ga zo maar door. Een hele hoop kleins bij elkaar opgeteld = massa. En niet anoniem, want we kennen onze contacten omdat we daarmee communiceren, hier nu op dit blog, op de andere blogs, op Flickr. De anonieme massa die wij kennen, omdat dat onze vrienden zijn.
dinsdag, 4 maart 2008 00:15
Ik vind het zo ontzettend leuk deze discussie. Hoe leuk iedereen op elkaar reageert! Ik word er helemaal blij van!
En niet in de laatste plaats omdat ik mijn neef weer heb teruggevonden!
dinsdag, 4 maart 2008 07:21
@Irene–perhaps intellectual conversation is like fishing–in order to retrieve one’s cousin, or a mackerel, one must bait the conversation (hook) with the right words (squid).
dinsdag, 4 maart 2008 10:26
@Gurdonark: : ) it made him overcome his doubt, shyness, yes.
It is the first intellectual conversation together in our whole live!
The last time we saw eachother we were kids.
dinsdag, 4 maart 2008 17:02
Wat een verhaal Irene! Je neef!!!
Top zeg. The Internets is all about connecting peoples ;p
dinsdag, 4 maart 2008 22:15
Tja…het is best een apart verhaal:-) Het begint met een uitdijende gedachte die wordt geinhaleerd door dwangmatig gevoel welke de juiste neuronen aanspoort tot ‘er iets aan doen’ wat weer leidt daadkrachtig handelen. Het Internet is wat mij betreft het 8e wereldwonder met de ‘acht’ als een soort ring van Moebius en heeft in dit geval een leidende rol gespeeld. Maar de oorzaak was geheel menselijk. Er kan nog heel veel meer mee en we ‘zien’ nog niet alle facetten en dus ook niet alle toepassingen en dus ook zeker niet wat we er allemaal nog meer mee gaan doen!
Maar ja, zien we alle facetten van onszelf eigenlijk wel:-) Op een van zijn Europese reizen in 1928 zocht Gershwin contact met de componisten Igor Strawinsky, Francis Poulenc, Darius Milhaud en Maurice Ravel. Hij vroeg met name aan Ravel of die hem compositielessen wilde geven. Ravel moet - volgens overlevering - toen hebben geantwoord: “Waarom wilt u een tweederangs Ravel worden, wanneer u al een eersterangs Gershwin bent?”
Oh, and sorry Gurdonark…you will have to consult Babelfish again:-)
The mackerel
woensdag, 5 maart 2008 01:30
The Pacific mackerel is a fish which is commonly caught in southern California. Although in the Atlantic, the mackerel is a prime food fish, the Pacific mackerel is easy to catch, and many locals do not know how to cook it to take advantage of its rich flavor. So many times I find in life that people worry about who will get to be the prize tuna, when being a simple mackerel, participating in a wider shoal, is perfectly worthy work.
In this vein, the internet becomes a kind of mystical incantation, as if it is a money machine or a special incantation or a thing which operates outside of human activity. I see instead the new media as a set of useful tools for communication. It may revolutionize everything, in the way the printing press did, but the net result will not be so much the change of human nature as the ability to allow people to communicate as human beings.
The old construct of a literary elite and a groundling mass is old technology. In the new technology, all can be creators, and all are consumers, and niche upon niche of interconnection will arise.
The idea of MediaMe might be two-fold–an exploration of how will this force, like a “scirocco”, blow through all our lives, but also, to be ambitious, perhaps–how might this be a force for good? Not “good” in the superhero sense, but good in the practical, everyday sense that is how real change is often made. This MediaMe may not all be about me.
It may be shoals of people, schooling into niches to advance a sharing culture.
vrijdag, 7 maart 2008 15:58
I found this video that I think should be part of this MediaMe brainstorm :
vrijdag, 7 maart 2008 16:46
(tried to copy the embed code, sorry)
Here’s a link to the video:
http://www.youtube.com/watch?v=DsHwYU7jxVY
In this Trends Predictions Report Ben Hourahine predicts a return of the mass(es) in commercial media.
Although I strongly believe in demassafication I think his point of view is constructive and can also be applied to non-commercial media of ’shoals of people, schooling into niches to advance a sharing culture’ as Gurdonark so poetically put it.
zaterdag, 8 maart 2008 19:34
[…] Irene Kress vroeg ik of ze haar ideeen over Media Me op wilde schrijven. Zij vond Media Me tot nu toe teveel op […]
woensdag, 12 maart 2008 17:43
I think, therefor I am…of IK ben Ben.
De manier waarop we communiceren wordt in wezen bepaald door wie, met wat…en wat onze bedoelingen daarmee zijn. Media Me gaat op zijn minst over de manier van communiceren…en uiteindelijk met wie.
Mijns inziens gaat Media Me ook niet over massa maar in eerste instantie over ik, mijn, jij, je en jouw. Enkelvoudige contributies die bijdragen tot het ‘ervaren’ van het totaalplaatje. Ouderwets wordt nieuwerwets maar zeker niet in de zin van oude wijn in nieuwe zakken. De intentie van de brainstorm doet soms anders vermoeden. Er is geen ‘nieuwe’ school die de ‘oude’ doet vervangen… Er is eerder sprake van een fase van ‘waaruit’ je ontwikkelt om vervolgens ‘in’ een nieuwe richting te kunnen groeien. Als je dat ontkent ontken je ook je opvoeding of scholing bijvoorbeeld. Je wordt er door gevormd…maar ook misvormd, omgevormd en vervormd. En dat het voor de hedendaagse mens mogelijk is om die convergerende mogelijkheden tussen people/device/content/usage beter te bevatten en mee om te gaan, maakt dat de opties weliswaar exponentieel gaan toenemen…maar ook beter kunnen of moeten worden vormgegeven!
Maar ‘emotie’ lijkt vaak van ondergeschikt belang. Et doch…houdt hier maar gewoon rekening mee hoor. Ook als emotionele superlatieven tekort schieten kun je onze ingewikkelde geest nog steeds een aantal basisemoties toebedelen. Je voelt, of voelt niet, wat je voelt.
Het is wel hierdoor dat (be)denkers voorbij hun grenzen kunnen ‘zijn’, de bouwers grenzeloos binnen de mogelijkheden ‘creeeren’ en gebruikers massaal (gaan) ‘ervaren’… En of dit nou gemak, genot of gewin is?
…”true convergence of people, device & content is still a long way ahead of us, despite the availability of highly advanced technology. Remember that email didn’t happen overnight. Predicting how the link between people and technology can be further optimized, to develop into maturity, is as difficult as being a one legged man in an ass kicking contest. It’s not about the device but surely about what it enables you to do?”…
Het is misschien nog niet gezegd…dus ik durf wel te stellen dat Media Me synoniem zou moeten zijn voor; dazzle me, woo me, liberate me, experience me, know me feel me of be me. Kruip in mijn schoenen, doe wat ik doe, weet wat ik weet, beleef wat ik beleef…en voel wat ik voel. Overigens de vice versa natte droom van elke marketeer hoor, hahaha…
Maar om mijn betoog af te ronden met wat mij betreft een realistisch tipje van de sluier? Zou het niet wat zijn als oom agent je, al rijdend in de auto met een gangetje van 140 (Undertones op de radio), een berichtje stuurt inclusief verbaliserende stem;
…”He Elliot? Met agent huppeldepup van de KLPD… Kan het wat rustiger aan? Want over twee kilometer staan ik met de lasergun. Dan schrik je wel even…of voel je je juist opgelucht. Of voelt je erg K*T als ze je dan zouden vergeten…
Of een potentieel passende date, waarvan je binnen een straal van 500 m. automatisch een voicemail krijgt met kort filmpje (incl. favo muziek), zodra je in haar mobiele space stapt.; Hai, Elliot, met Sanne. Ik sta nu in de supermarkt/kroeg en je bent in de buurt…zullen we kennismaken bij de broodafdeling/tap? En Sanne krijgt, na bevestiging, mijn ‘reactie’ Hoezo geen geen leuke spontane ontmoeting. Die spanning voel je de eerste 499 m. dan wel even hoor:-)
Makkelijker moeten we het onszelf misschien niet maken…wel echt heel veel leuker!!
Do you smell a potential revolution too? Well, maybe it’s time…for some tangible ideas?
zaterdag, 25 oktober 2008 19:33
Nieuwe ontwikkelingen op www.mediame.nl .
The story continues…