Creatief denken is een hemelse tool

woensdag, 18 juli 2007

Onze hersenen creëren, heel eenvoudig gesteld, elke keer dat we ze gebruiken, bijvoorbeeld voor een handeling of een gedachte, verbindingen binnen de hersenen. De elektro-magnetische activiteit van de hersenen gaat van het ene punt naar het andere en zo komen er ‘paden’ tot stand. Via deze ‘reeds betreden’ paden vermindert de weerstand en worden de elektro magnetische pulsen makkelijker geleid. Hierdoor is het makkelijker om iets te doen dat je al gedaan hebt, maar ook om iets te denken, dat je al eerder gedacht hebt. Of om dingen met elkaar te verbinden, manieren en volgorden te zien die je al kent.
Gelukkig maar, want daarom kan je dingen uit routine doen en hoef je niet eindeloos na te denken wat je allemaal moet doen als je ’s morgens bent opgestaan en met de auto naar je werk wilt.
Maar het heeft ook zijn nadelen. Je hebt de neiging om steeds dezelfde paden te bewandelen bij het oplossen van problemen, het kijken naar de wereld om je heen en het omgaan met mensen en objecten.
Hierdoor is vernieuwen lastig. Om te innoveren, te reorganiseren en lastige problemen op te lossen, is het belangrijk om uit je routines en vaste denk patronen te komen. Door de dingen in een ander perspectief te zien en op een heel andere manier te benaderen kun je tot nieuwe oplossingen komen en nieuwe ideeën, functionaliteiten, diensten en producten bedenken.
Het is wel even oefenen om deze tool onder de knie te krijgen. Want al ben je creatief en heb je regelmatig goede ideeën, ook jij hebt je routinematige manier van denken.
Ik heb de afgelopen dagen een vervolg training creatief denken gevolgd bij de Inspiration Company waar ik zelf ook als trainer werk.
Ter illustratie werd dit ludieke verhaal verteld:

Er was eens een man die aan het eind van zijn leven was. Hij stierf na een goed leven en verdiende de hemel. Zijn gids zou hem daar brengen. Maar op weg naar de hemel begeleidde de gids hem toch even langs de hel.
Het eerste dat de man verraste, waren de heerlijke geuren die hem tegemoet kwamen. Bij de poorten van de hel gekomen zag hij een prachtige ruimte waarin een groot aantal mooi versierde tafels stonden. Daarop stond het heerlijkste eten overvloedig uitgestald. “Ik had me de hel heel anders voorgesteld”, zei de man tegen zijn gids. Toen de man wat langer de ruimte in keek, viel het hem op dat de mensen graatmager waren en er heel ontevreden, ongelukkig en slecht uitzagen.
“Waarom zijn deze mensen zo ontevreden en zo mager?” vroeg de man aan de gids. “Let maar eens op hun bestek”, antwoordde de gids. De man zag dat de mensen moesten eten met enorme lepels, vorken en messen. Zo groot dat het bijna onmogelijk was om er iets mee binnen te krijgen. “Laten we hier maar weg gaan”, zei de man ” ik heb tenslotte de hemel verdiend.”
De gids bracht hem naar de hemel. Vlakbij de hemel aangekomen, rook de man dezelfde heerlijke geuren en in de hemel zag hij dezelfde pracht en overvloed aan hemelse gerechten. Alles volkomen identiek. Behalve toen hij naar de mensen keek, hij goed doorvoede, stralend blije gezichten zag. Meteen keek hij naar het bestek. Maar ook dit bestek was zo enorm dat je er niet mee kon eten.
“Let er maar eens op HOE deze mensen eten” sprak de gids. Toen werd het de man duidelijk; de mensen voerden elkaar.